¹فاجاب اليهو وقال

¹பின்னும் எலிகூ மாறுத்தரமாக:

²أتحسب هذا حقا. قلت انا ابر من الله.

²என் நீதி தேவனுடைய நீதியைப்பார்க்கிலும் பெரியதென்று நீர் சொன்னது நியாயம் என்று எண்ணுகிறீரோ?

³لانك قلت ماذا يفيدك بماذا انتفع اكثر من خطيتي.

³நான் பாவியாயிராததினால் எனக்குப் பிரயோஜனமென்ன? பலன் என்ன? என்று சொன்னீர்.

⁴انا ارد عليك كلاما وعلى اصحابك معك.

⁴உமக்கும் உம்மோடே இருக்கிற உம்முடைய சிநேகிதருக்கும் நான் பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறேன்.

⁵انظر الى السموات وابصر ولاحظ الغمام انها اعلى منك.

⁵நீர் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, உம்மைப்பார்க்கிலும் உயரமாயிருக்கிற ஆகாயமண்டலங்களைக் கண்ணோக்கும்.

⁶ان اخطأت فماذا فعلت به وان كثرت معاصيك فماذا عملت له.

⁶நீர் பாவஞ்செய்தால் அதினாலே அவருக்கு என்ன நஷ்டம்? உம்முடைய மீறுதல்கள் மிகுதியானாலும், அதினாலே அவருக்கு என்ன சேதம்?

⁷ان كنت بارا فماذا اعطيته او ماذا ياخذه من يدك.

⁷நீர் நீதிமானாயிருந்தால், அதினாலே அவருக்கு என்ன கிடைக்கும்? அல்லது அவர் உம்முடைய கையில் என்ன லாபத்தைப் பெறுவார்?

⁸لرجل مثلك شرك ولابن آدم برك

⁸உம்முடைய பாவத்தினால் உம்மைப்போன்ற மனுஷனுக்கு நஷ்டமும், உம்முடைய நீதியினால் மனுபுத்திரனுக்கு லாபமும் உண்டாகும்.

⁹من كثرة المظالم يصرخون. يستغيثون من ذراع الاعزاء.

⁹அநேகரால் பலவந்தமாய் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் முறையிட்டு, வல்லவர்களுடைய புயத்தினிமித்தம் அலறுகிறார்கள்.

¹⁰ولم يقولوا اين الله صانعي مؤتي الاغاني في الليل.

¹⁰பூமியின் மிருகங்களைப்பார்க்கிலும் எங்களைப் புத்திமான்களும், ஆகாசத்துப் பறவைகளைப்பார்க்கிலும் எங்களை ஞானவான்களுமாக்கி,

¹¹الذي يعلمنا اكثر من وحوش الارض ويجعلنا احكم من طيور السماء.

¹¹என்னை உண்டாக்கினவரும், இரவிலும் கீதம்பாட அருள்செய்கிறவருமாகிய என் சிருஷ்டிகர்த்தாவாகிய தேவன் எங்கே என்று கேட்பவன் ஒருவனுமில்லை.

¹²ثم يصرخون من كبرياء الاشرار ولا يستجيب.

¹²அங்கே அவர்கள் பொல்லாதவர்களின் பெருமையினிமித்தம் கூப்பிடுகிறார்கள்; அவரோ மறுஉத்தரவு கொடுக்கிறதில்லை.

¹³ولكن الله لا يسمع كذبا والقدير لا ينظر اليه.

¹³தேவன் வீண்வார்த்தைக்குச் செவிகொடார், சர்வவல்லவர் அதைக் கவனியார்.

¹⁴فاذا قلت انك لست تراه فالدعوى قدامه فاصبر له.

¹⁴அவருடைய தரிசனம் உமக்குக் கிடைக்கிறதில்லை என்று நீர் சொல்லுகிறீரே; ஆனாலும் நியாயத்தீர்ப்பு அவரிடத்தில் இருக்கிறது; ஆகையால் அவருக்குக் காத்துக்கொண்டிரும்.

¹⁵واما الآن فلأن غضبه لا يطالب ولا يبالي بكثرة الزلات

¹⁵இப்போது அவருடைய கோபமானது நியாயத்தை முற்றிலும் விசாரியாது; அவர் இன்னும் ஒன்றையும் குறையற்றவிதமாய்த் தீர்க்கவில்லை.

¹⁶فغر ايوب فاه بالباطل وكبر الكلام بلا معرفة

¹⁶ஆகையால் யோபு வீணாய்த் தம்முடைய வாயைத் திறந்து, அறிவில்லாமல் வார்த்தைகளை மிகுதியாய் வசனிக்கிறார் என்றான்.