¹مزمور لداود للتذكير‎. ‎يا رب لا توبخني بسخطك ولا تؤدبني بغيظك

¹கர்த்தாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும்; உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும்.

²لان سهامك قد انتشبت فيّ ونزلت عليّ يدك‎.

²உம்முடைய அம்புகள் எனக்குள்ளே தைத்திருக்கிறது; உமது கை என்னை இருத்துகிறது.

³‎ليست في جسدي صحة من جهة غضبك. ليست في عظامي سلامة من جهة خطيتي

³உமது கோபத்தினால் என் மாம்சத்தில் ஆரோக்கியமில்லை; என் பாவத்தினால் என் எலும்புகளில் சவுக்கியமில்லை.

⁴لان آثامي قد طمت فوق راسي. كحمل ثقيل اثقل مما احتمل‎.

⁴என் அக்கிரமங்கள் என் தலைக்கு மேலாகப் பெருகிற்று, அவைகள் பாரச்சுமையைப்போல என்னால் தாங்கக்கூடாத பாரமாயிற்று.

⁵‎قد انتنت قاحت حبر ضربي من جهة حماقتي‎.

⁵என் மதிகேட்டினிமித்தம் என் புண்கள் அழுகி நாற்றமெடுத்தது.

⁶‎لويت انحنيت الى الغاية اليوم كله ذهبت حزينا‎.

⁶நான் வேதனைப்பட்டு ஒடுங்கினேன்; நாள் முழுவதும் துக்கப்பட்டுத் திரிகிறேன்.

⁷‎لان خاصرتي قد امتلأتا احتراقا وليست في جسدي صحة‎.

⁷என் குடல்கள் எரிபந்தமாய் எரிகிறது; என் மாம்சத்தில் ஆரோக்கியம் இல்லை.

⁸‎خدرت وانسحقت الى الغاية. كنت أئن من زفير قلبي

⁸நான் பெலனற்றுப்போய், மிகவும் நொறுக்கப்பட்டேன்; என் இருதயத்தின் கொந்தளிப்பினால் கதறுகிறேன்.

⁹يا رب امامك كل تأوّهي وتنهدي ليس بمستور عنك‎.

⁹ஆண்டவரே, என் ஏங்கலெல்லாம் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறது; என் தவிப்பு உமக்கு மறைவாயிருக்கவில்லை.

¹⁰‎قلبي خافق. قوتي فارقتني ونور عيني ايضا ليس معي‎.

¹⁰என் உள்ளம் குழம்பி அலைகிறது; என் பெலன் என்னை விட்டு விலகி, என் கண்களின் ஒளி முதலாய் இல்லாமற்போயிற்று.

¹¹‎احبائي واصحابي يقفون تجاه ضربتي واقاربي وقفوا بعيدا‎.

¹¹என் சிநேகிதரும் என் தோழரும் என் வாதையைக் கண்டு விலகுகிறார்கள்; என் இனத்தாரும் தூரத்திலே நிற்கிறார்கள்.

¹²‎وطالبو نفسي نصبوا شركا والملتمسون لي الشر تكلموا بالمفاسد واليوم كله يلهجون بالغش

¹²என் பிராணனை வாங்கத்தேடுகிறவர்கள் எனக்குக் கண்ணிகளை வைக்கிறார்கள்; எனக்குப் பொல்லாங்கு தேடுகிறவர்கள் கேடானவைகளைப் பேசி, நாள்முழுவதும் வஞ்சனைகளை யோசிக்கிறார்கள்.

¹³واما انا فكاصم. لا اسمع. وكابكم لا يفتح فاه‎.

¹³நானோ செவிடனைப்போலக் கேளாதவனாகவும், ஊமையனைப்போல வாய் திறவாதவனாகவும் இருக்கிறேன்.

¹⁴‎واكون مثل انسان لا يسمع وليس في فمه حجة‎.

¹⁴காதுகேளாதவனும், தன் வாயில் மறுஉத்தரவுகள் இல்லாதவனுமாயிருக்கிற மனுஷனைப் போலானேன்.

¹⁵‎لاني لك يا رب صبرت انت تستجيب يا رب الهي‎.

¹⁵கர்த்தாவே, உமக்குக் காத்திருக்கிறேன்; என் தேவனாகிய ஆண்டவரே, நீர் மறுஉத்தரவு கொடுப்பீர்.

¹⁶‎لاني قلت لئلا يشمتوا بي. عندما زلت قدمي تعظموا عليّ‎.

¹⁶அவர்கள் என்னிமித்தம் சந்தோஷப்படாதபடிக்கு இப்படிச் சொன்னேன்; என் கால் தவறும்போது என்மேல் பெருமை பாராட்டுவார்களே.

¹⁷‎لانني موشك ان اظلع ووجعي مقابلي دائما‏‎.

¹⁷நான் தடுமாறி விழ ஏதுவாயிருக்கிறேன்; என் துக்கம் எப்பொழுதும் என் முன்பாக இருக்கிறது.

¹⁸‎لانني اخبر باثمي واغتم من خطيتي‎.

¹⁸என் அக்கிரமத்தை நான் அறிக்கையிட்டு, என் பாவத்தினிமித்தம் விசாரப்படுகிறேன்.

¹⁹‎واما اعدائي فاحياء. عظموا. والذين يبغضونني ظلما كثروا‎.

¹⁹என் சத்துருக்கள் வாழ்ந்து பலத்திருக்கிறார்கள்; முகாந்தரமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் பெருகியிருக்கிறார்கள்.

²⁰‎والمجازون عن الخير بشر يقاومونني لاجل اتباعي الصلاح‎.

²⁰நான் நன்மையைப் பின்பற்றுகிறபடியால், நன்மைக்குத் தீமை செய்கிறவர்கள் என்னை விரோதிக்கிறார்கள்.

²¹‎لا تتركني يا رب. يا الهي لا تبعد عني‎.

²¹கர்த்தாவே, என்னைக் கைவிடாதேயும்; என் தேவனே, எனக்குத் தூரமாயிராதேயும்.

²²‎اسرع الى معونتي يا رب يا خلاصي

²²என் இரட்சிப்பாகிய ஆண்டவரே, எனக்குச் சகாயஞ்செய்யத் தீவிரியும்.