1أليس جهاد للانسان على الارض وكايام الاجير ايامه.
1‹‹Yeryüzünde insan yaşamı savaşı andırmıyor mu,Günleri gündelikçinin günlerinden farklı mı?
2كما يتشوّق العبد الى الظل وكما يترجّى الاجير اجرته
2Gölgeyi özleyen köle,Ücretini bekleyen gündelikçi gibi,
3هكذا تعين لي اشهر سوء وليالي شقاء قسمت لي.
3Miras olarak bana boş aylar verildi,Payıma sıkıntılı geceler düştü.
4اذا اضطجعت اقول متى اقوم. الليل يطول واشبع قلقا حتى الصبح.
4Yatarken, ‹Ne zaman kalkacağım› diye düşünüyorum,Ama gece uzadıkça uzuyor,Gün doğana dek dönüp duruyorum.
5لبس لحمي الدود مع مدر التراب. جلدي كرش وساخ.
5Bedenimi kurt, kabuk kaplamış,Çatlayan derimden irin akıyor.
6ايامي اسرع من الوشيعة وتنتهي بغير رجاء
6‹‹Günlerim dokumacının mekiğinden hızlı,Umutsuz tükenmekte.
7اذكر ان حياتي انما هي ريح وعيني لا تعود ترى خيرا.
7Ey Tanrı, yaşamımın bir soluk olduğunu anımsa,Gözüm bir daha mutluluk yüzü görmeyecek.
8لا تراني عين ناظري. عيناك عليّ ولست انا.
8Şu anda bana bakan gözler bir daha beni görmeyecek,Senin gözlerin üzerimde olacak,Ama ben yok olacağım.
9السحاب يضمحل ويزول. هكذا الذي ينزل الى الهاوية لا يصعد.
9Bir bulutun dağılıp gitmesi gibi,Ölüler diyarına inen bir daha çıkmaz.
10لا يرجع بعد الى بيته ولا يعرفه مكانه بعد.
10Bir daha evine dönmez,Bulunduğu yer artık onu tanımaz.
11انا ايضا لا امنع فمي. اتكلم بضيق روحي. اشكو بمرارة نفسي.
11‹‹Bu yüzden sessiz kalmayacak,İçimdeki sıkıntıyı dile getireceğim;Canımın acısıyla yakınacağım.
12أبحر انا ام تنين حتى جعلت عليّ حارسا.
12Ben deniz ya da deniz canavarı mıyım ki,Başıma bekçi koydun?
13ان قلت فراشي يعزيني مضجعي ينزع كربتي
13Yatağım beni rahatlatır,Döşeğim acılarımı dindirir diye düşündüğümde,
14تريعني بالاحلام وترهبني برؤى
14Beni düşlerle korkutuyor,Görümlerle yıldırıyorsun.
15فاختارت نفسي الخنق الموت على عظامي هذه.
15Öyle ki, boğulmayı,Ölmeyi şu yaşama yeğliyorum.
16قد ذبت. لا الى الابد احيا. كف عني لان ايامي نفخة.
16Yaşamımdan tiksiniyor,Sonsuza dek yaşamak istemiyorum;Çek elini benden, çünkü günlerimin anlamı kalmadı.
17ما هو الانسان حتى تعتبره وحتى تضع عليه قلبك
17‹‹İnsan ne ki, onu büyütesin,Üzerinde kafa yorasın,
18وتتعهّده كل صباح وكل لحظة تمتحنه.
18Her sabah onu yoklayasın,Her an onu sınayasın?
19حتى متى لا تلتفت عني ولا ترخيني ريثما ابلع ريقي.
19Gözünü üzerimden hiç ayırmayacak mısın,Tükürüğümü yutacak kadar bile beni rahat bırakmayacak mısın?
20أأخطأت. ماذا افعل لك يا رقيب الناس. لماذا جعلتني عاثورا لنفسك حتى اكون على نفسي حملا.
20Günah işledimse, ne yaptım sana,Ey insan gözcüsü?Niçin beni kendine hedef seçtin?Sana yük mü oldum?
21ولماذا لا تغفر ذنبي ولا تزيل اثمي لاني الآن اضطجع في التراب. تطلبني فلا اكون
21Niçin isyanımı bağışlamaz,Suçumu affetmezsin?Çünkü yakında toprağa gireceğim,Beni çok arayacaksın, ama ben artık olmayacağım.››