¹وجعل يسوع يكلمهم ايضا بامثال قائلا.

¹İsa söz alıp onlara yine benzetmelerle şöyle seslendi: ‹‹Göklerin Egemenliği, oğlu için düğün şöleni hazırlayan bir krala benzer.

²يشبه ملكوت السموات انسانا ملكا صنع عرسا لابنه.

³Kral şölene davet ettiklerini çağırmak üzere kölelerini gönderdi, ama davetliler gelmek istemedi.

³وارسل عبيده ليدعوا المدعوين الى العرس فلم يريدوا ان يأتوا.

⁴‹‹Kral yine başka kölelerini gönderirken onlara dedi ki, ‹Davetlilere şunu söyleyin: Bakın, ben ziyafetimi hazırladım. Sığırlarım, besili hayvanlarım kesildi. Her şey hazır, buyrun şölene!›

⁴فارسل ايضا عبيدا آخرين قائلا قولوا للمدعوين هوذا غذائي اعددته. ثيراني ومسمناتي قد ذبحت وكل شيء معد. تعالوا الى العرس.

⁵‹‹Ama davetliler aldırmadılar. Biri tarlasına, biri ticaretine gitti.

⁵ولكنهم تهاونوا ومضوا واحد الى حقله وآخر الى تجارته.

⁶Öbürleri de kralın kölelerini yakalayıp hırpaladılar ve öldürdüler.

⁶والباقون امسكوا عبيده وشتموهم وقتلوهم.

⁷Kral öfkelendi. Ordularını gönderip o katilleri yok etti, kentlerini ateşe verdi.

⁷فلما سمع الملك غضب وارسل جنوده واهلك أولئك القاتلين واحرق مدينتهم.

⁸‹‹Sonra kölelerine şöyle dedi: ‹Düğün şöleni hazır, ama çağırdıklarım buna layık değilmiş.

⁸ثم قال لعبيده اما العرس فمستعد واما المدعوون فلم يكونوا مستحقين.

⁹Gidin yol kavşaklarına, kimi bulursanız düğüne çağırın.›

⁹فاذهبوا الى مفارق الطرق وكل من وجدتموه فادعوه الى العرس.

¹⁰Böylece köleler yollara döküldü, iyi kötü kimi buldularsa, hepsini topladılar. Düğün yeri konuklarla doldu.

¹⁰فخرج أولئك العبيد الى الطرق وجمعوا كل الذين وجدوهم اشرارا وصالحين. فامتلأ العرس من المتكئين.

¹¹‹‹Kral konukları görmeye geldiğinde, orada düğün giysisi giymemiş bir adam gördü.

¹¹فلما دخل الملك لينظر المتكئين رأى هناك انسانا لم يكن لابسا لباس العرس.

¹²Ona, ‹Arkadaş, düğün giysisi giymeden buraya nasıl girdin?› diye sorunca, adamın dili tutuldu.

¹²فقال له يا صاحب كيف دخلت الى هنا وليس عليك لباس العرس. فسكت.

¹³‹‹O zaman kral, uşaklarına, ‹Şunun ellerini ayaklarını bağlayın, dışarıya, karanlığa atın!› dedi. ‹Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.›

¹³حينئذ قال الملك للخدام اربطوا رجليه ويديه وخذوه واطرحوه في الظلمة الخارجية. هناك يكون البكاء وصرير الاسنان.

¹⁴‹‹Çünkü çağrılanlar çok, ama seçilenler azdır.››

¹⁴لان كثيرين يدعون وقليلين ينتخبون

¹⁵Bunun üzerine Ferisiler çıkıp gittiler. İsayı, kendi söyleyeceği sözlerle tuzağa düşürmek amacıyla düzen kurdular.

¹⁵حينئذ ذهب الفريسيون وتشاوروا لكي يصطادوه بكلمة.

¹⁶Hirodes yanlılarıyla birlikte gönderdikleri kendi öğrencileri İsaya gelip, ‹‹Öğretmenimiz›› dediler, ‹‹Senin dürüst biri olduğunu, Tanrı yolunu dürüstçe öğrettiğini, kimseyi kayırmadığını biliyoruz. Çünkü insanlar arasında ayrım yapmazsın.

¹⁶فارسلوا اليه تلاميذهم مع الهيرودسيين قائلين يا معلّم نعلم انك صادق وتعلّم طريق الله بالحق ولا تبالي باحد لانك لا تنظر الى وجوه الناس.

¹⁷Peki, söyle bize, sence Sezara vergi vermek Kutsal Yasaya uygun mu, değil mi?››

¹⁷فقل لنا ماذا تظن. أيجوز ان تعطى جزية لقيصر ام لا.

¹⁸İsa onların kötü niyetlerini bildiğinden, ‹‹Ey ikiyüzlüler!›› dedi. ‹‹Beni neden deniyorsunuz?

¹⁸فعلم يسوع خبثهم وقال لماذا تجربونني يا مراؤون.

¹⁹Vergi öderken kullandığınız parayı gösterin bana!›› Ona bir dinar getirdiler.

¹⁹أروني معاملة الجزية. فقدموا له دينارا.

²⁰İsa, ‹‹Bu resim, bu yazı kimin?›› diye sordu.

²⁰فقال لهم لمن هذه الصورة والكتابة.

²¹‹‹Sezarın›› dediler. O zaman İsa, ‹‹Öyleyse Sezarın hakkını Sezara, Tanrının hakkını Tanrıya verin›› dedi.

²¹قالوا له لقيصر. فقال لهم اعطوا اذا ما لقيصر لقيصر وما للّه للّه.

²²Bu sözleri duyunca şaştılar, İsayı bırakıp gittiler.

²²فلما سمعوا تعجبوا وتركوه ومضوا

²³Ölümden sonra diriliş olmadığını söyleyen Sadukiler, aynı gün İsaya gelip şunu sordular: ‹‹Öğretmenimiz, Musa şöyle buyurmuştur: ‹Eğer bir adam çocuk sahibi olmadan ölürse, kardeşi onun karısını alsın, soyunu sürdürsün.›

²³في ذلك اليوم جاء اليه صدوقيون الذين يقولون ليس قيامة فسألوه

²⁵Aramızda yedi kardeş vardı. İlki evlendi ve öldü. Çocuğu olmadığından karısını kardeşine bıraktı.

²⁴قائلين يا معلّم قال موسى ان مات احد وليس له اولاد يتزوج اخوه بامرأته ويقم نسلا لاخيه.

²⁶İkincisi, üçüncüsü, yedincisine kadar hepsine aynı şey oldu.

²⁵فكان عندنا سبعة اخوة وتزوج الاول ومات. واذ لم يكن له نسل ترك امرأته لاخيه.

²⁷Hepsinden sonra kadın da öldü.

²⁶وكذلك الثاني والثالث الى السبعة.

²⁸Buna göre diriliş günü kadın bu yedi kardeşten hangisinin karısı olacak? Çünkü hepsi de onunla evlendi.››

²⁷وآخر الكل ماتت المرأة ايضا.

²⁹İsa onlara, ‹‹Siz Kutsal Yazıları ve Tanrının gücünü bilmediğiniz için yanılıyorsunuz›› diye karşılık verdi.

²⁸ففي القيامة لمن من السبعة تكون زوجة. فانها كانت للجميع.

³⁰‹‹Dirilişten sonra insanlar ne evlenir, ne de evlendirilir, gökteki melekler gibidirler.

²⁹فاجاب يسوع وقال لهم تضلون اذ لا تعرفون الكتب ولا قوة الله.

³¹Ölülerin dirilmesi konusuna gelince, Tanrının size bildirdiği şu sözü okumadınız mı?

³⁰لانهم في القيامة لا يزوجون ولا يتزوجون بل يكونون كملائكة الله في السماء.

³²‹Ben İbrahimin Tanrısı, İshakın Tanrısı ve Yakupun Tanrısıyım› diyor. Tanrı ölülerin değil, dirilerin Tanrısıdır.››

³¹واما من جهة قيامة الاموات أفما قرأتم ما قيل لكم من قبل الله القائل

³³Bunları işiten halk, Onun öğretişine şaşıp kaldı.

³²انا اله ابراهيم واله اسحق واله يعقوب. ليس الله اله اموات بل اله احياء.

³⁴Ferisiler, İsanın Sadukileri susturduğunu duyunca bir araya toplandılar.

³³فلما سمع الجموع بهتوا من تعليمه

³⁵Onlardan biri, bir Kutsal Yasa uzmanı, İsayı denemek amacıyla Ona şunu sordu: ‹‹Öğretmenim, Kutsal Yasada en önemli buyruk hangisidir?››

³⁴اما الفريسيون فلما سمعوا انه ابكم الصدوقيين اجتمعوا معا.

³⁷İsa ona şu karşılığı verdi: ‹‹ ‹Tanrın Rabbi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.›

³⁵وسأله واحد منهم وهو ناموسي ليجربه قائلا

³⁸İşte ilk ve en önemli buyruk budur.

³⁶يا معلّم اية وصية هي العظمى في الناموس.

³⁹İlkine benzeyen ikinci buyruk da şudur: ‹Komşunu kendin gibi seveceksin.›

³⁷فقال له يسوع تحب الرب الهك من كل قلبك ومن كل نفسك ومن كل فكرك.

⁴⁰Kutsal Yasanın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır.››

³⁸هذه هي الوصية الاولى والعظمى.

⁴¹Ferisiler toplu haldeyken İsa onlara şunu sordu: ‹‹Mesihle ilgili olarak ne düşünüyorsunuz? O kimin oğludur?›› Onlar da, ‹‹Davutun Oğlu›› dediler.

³⁹والثانية مثلها. تحب قريبك كنفسك.

⁴³İsa şöyle dedi: ‹‹O halde nasıl oluyor da Davut, Ruhtan esinlenerek Ondan ‹Rab› diye söz ediyor? Şöyle diyor Davut:

⁴⁰بهاتين الوصيتين يتعلق الناموس كله والانبياء

⁴⁴‹Rab Rabbime dedi ki, Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek Sağımda otur.›

⁴¹وفيما كان الفريسيون مجتمعين سألهم يسوع

⁴⁵Davut Ondan Rab diye söz ettiğine göre, O nasıl Davutun Oğlu olur?››

⁴²قائلا ماذا تظنون في المسيح. ابن من هو. قالوا له ابن داود.

⁴⁶İsa'ya hiç kimse karşılık veremedi. O günden sonra artık kimse de O'na bir şey sormaya cesaret edemedi.

⁴³قال لهم فكيف يدعوه داود بالروح ربا قائلا

⁴⁴قال الرب لربي اجلس عن يميني حتى اضع اعداءك موطئا لقدميك.

⁴⁵فان كان داود يدعوه ربا فكيف يكون ابنه.

⁴⁶فلم يستطع احد ان يجيبه بكلمة. ومن ذلك اليوم لم يجسر احد ان يسأله بتة