¹If I speak with the tongues of men and of angels, but have not love, I am become sounding brass, or a clanging cymbal.

¹Kong ako magasulti sa mga dila sa mga tawo ug sa mga manolonda apan walay gugma, mahimo ako nga tumbaga nga nagatunog, kun piyangpiyang nga nagatagingting.

²And if I have [the gift of] prophecy, and know all mysteries and all knowledge; and if I have all faith, so as to remove mountains, but have not love, I am nothing.

²Ug kong ako may hiyas sa pagpanagna, ug makahibalo sa tanang mga tinago ug sa tanang kaalam; ug kong ako makabaton sa tanang pagtoo, sa pagkaagi nga mabalhin ko ang mga bukid, apan walay gugma, wala akoy kapuslanan.

³And if I bestow all my goods to feed [the poor], and if I give my body to be burned, but have not love, it profiteth me nothing.

³Ug kong ako magabahinbahin sa tanan ko nga mga bahandi sa pagpakaon sa mga kabus; ug kong ako magatugyan sa akong lawas, aron pagasunogon, apan walay gugma, wala akoy kapuslanan.

⁴Love suffereth long, [and] is kind; love envieth not; love vaunteth not itself, is not puffed up,

⁴Ang gugma mapailubon, ug mapuanguron; ang gugma dili masina; ang gugma dili andakan sa iyang kaugalingon, ang gugma dili moburot;

⁵doth not behave itself unseemly, seeketh not its own, is not provoked, taketh not account of evil;

⁵Ang gugma dili magagawi ug kalaw-ayan, dili magapangita sa iyang kaugalingon, dili masuk-anon, dili magtagad sa dautan.

⁶rejoiceth not in unrighteousness, but rejoiceth with the truth;

⁶Ang gugma dili magakalipay sa pagkadilimatarung, kondili nagakalipay uban sa kamatuoran;

⁷beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things.

⁷Nagapas-an sa tanang mga butang; nagatoo sa tanang mga butang; nagalaum sa tanang mga butang; nagaantus sa tanang mga butang.

⁸Love never faileth: but whether [there be] prophecies, they shall be done away; whether [there be] tongues, they shall cease; whether [there be] knowledge, it shall be done away.

⁸Ang gugma dili gayud mapakyas; apan kong adunay mga pagtagna, kini sila mangahanaw; kong adunay mga sinultihan, kini sila mangatapus; kong adunay kaalam; kini mahanaw.

⁹For we know in part, and we prophesy in part;

⁹Kay bahin lamang ang atong hibaloan, ug bahin ang atong matagna.

¹⁰but when that which is perfect is come, that which is in part shall be done away.

¹⁰Apan kong moabut na kadtong hingpit, kadto nga sa bahin, mahanaw.

¹¹When I was a child, I spake as a child, I felt as a child, I thought as a child: now that I am become a man, I have put away childish things.

¹¹Sa bata pa ako, nagsulti ako nga daw bata, mibati ako nga daw bata, ug nagahunahuna ako nga daw bata; karon nga daku na ako nga tawo, gibiyaan ko ang mga butang binata.

¹²For now we see in a mirror, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know fully even as also I was fully known.

¹²Kay karon nagatan-aw kita sa kangitngit sa usa ka salamin; apan unya sa nawong ug nawong: karon bahin lamang ang naila ko, apan unya makaila ako sa tanan bisan sama nga ako usab nailhan pag-ayo.

¹³But now abideth faith, hope, love, these three; and the greatest of these is love.

¹³Apan karon magapabilin ang pagtoo, ang paglaum, ang gugma, kining totolo; ug ang labing daku niini mao ang gugma.