American Standard Version

Cebuano

1 Thessalonians

2

1For yourselves, brethren, know our entering in unto you, that it hath not been found vain:
1Kay kamo gayud, mga igsoon, nanghibalo nga ang among pagsulod diha kaninyo wala makawang lamang:
2but having suffered before and been shamefully treated, as ye know, at Philippi, we waxed bold in our God to speak unto you the gospel of God in much conflict.
2Apan, bisan nag-antus kami una, ug gipasipalahan sa maka-uulaw gayud diha sa Filipos, ingon nga inyong hingbaloan, misamot pagkamaisugon kami diha sa atong Dios, sa pagsulti kaninyo sa Maayong Balita sa Dios sa dakung pagpakigbisug.
3For our exhortation [is] not of error, nor of uncleanness, nor in guile:
3Kay ang among tambag dili sa kasaypanan, ni sa kahugaw, ni sa limbong:
4but even as we have been approved of God to be intrusted with the gospel, so we speak; not as pleasing men, but God who proveth our hearts.
4Kondili ingon nga gipakaayo kami sa Dios aron igasalig kanamo ang Maayong Balita, busa kami nagasulti: dili ingon sa nagapahimuot sa mga tawo, kondili sa Dios nga mao ang nagasuta sa among mga kasingkasing.
5For neither at any time were we found using words of flattery, as ye know, nor a cloak of covetousness, God is witness;
5Kay bisan kanus-a nga panahon, wala kami makaplagi nga nagagamit ug mga pulong nga sa pag-ulog-ulog, ingon sa inyong hingbaloan, ni sa usa ka takuban sa kahikaw, saksi ang Dios;
6nor seeking glory of men, neither from you nor from others, when we might have claimed authority as apostles of Christ.
6Ni magapangita sa himaya sa mga tawo, bisan sa inyo, bisan sa uban, nga unta arang man kami makagamit sa pagbulot-an diha kaninyo ingon nga mga apostoles ni Cristo.
7But we were gentle in the midst of you, as when a nurse cherisheth her own children:
7Apan nagmalolot kami sa taliwala ninyo, ingon sa usa ka iwa nga nagaalima sa iyang mga anak.
8even so, being affectionately desirous of you, we were well pleased to impart unto you, not the gospel of God only, but also our own souls, because ye were become very dear to us.
8Sa ingon niana, sanglit gihidlaw sa mahigugmaon gayud alang kaninyo, kami nahamuot sa paghatag kaninyo, dili lamang sa Maayong Balita sa Dios, kondili usab sa among kaugalingong mga kalag; kay nahimo kamong mga hinigugma namo.
9For ye remember, brethren, our labor and travail: working night and day, that we might not burden any of you, we preached unto you the gospel of God.
9Kay, nahinumdum kamo mga igsoon, sa among kahago ug kabudlay: sa nagakugi kami, sa adlaw ug sa gabii, aron dili kami makahatag ug kabug-at kang bisan kinsa kaninyo, nagwali kami kaninyo sa Maayong Balita sa Dios.
10Ye are witnesses, and God [also], how holily and righteously and unblameably we behaved ourselves toward you that believe:
10Kamo maoy mga saksi ug ang Dios usab, kong daw unsa nga pagkabalaan, ug pagkamatarung, ug pagkadili-badlonganon sa among panaggawi diha kaninyo nga nanagpanoo.
11as ye know how we [dealt with] each one of you, as a father with his own children, exhorting you, and encouraging [you], and testifying,
11Ingon usab hingbaloan ninyo kong daw unsa ang pagmaymay namo kaninyo, ug pagpadasig kaninyo, ug pagpamatuod sa tagsatagsa kaninyo, ingon sa ginabuhat sa usa ka amahan sa iyang kaugalingong mga anak;
12to the end that ye should walk worthily of God, who calleth you into his own kingdom and glory.
12Aron managlakat kamo sa usa ka paagi nga takus sa Dios nga nagatawag kaninyo sa iyang kaugalingong gingharian ug himaya.
13And for this cause we also thank God without ceasing, that, when ye received from us the word of the message, [even the word] of God, ye accepted [it] not [as] the word of men, but, as it is in truth, the word of God, which also worketh in you that believe.
13Ug tungod niini, kami usab naga-pasalamat sa Dios sa walay undang, kay sa pagkadawat ninyo sa pulong sa Dios nga inyong hingdunggan gikan kanamo, gidawat ninyo kini, dili ingon nga pulong sa tawo, kondili, ingon nga sa pagkamatuod gayud, pulong sa Dios, nga nagabuhat usab diha kaninyo nga nanagtoo.
14For ye, brethren, became imitators of the churches of God which are in Judaea in Christ Jesus: for ye also suffered the same things of your own countrymen, even as they did of the Jews;
14Kay kamo, mga igsoon, nahimong mga maawaton sa mga iglesia sa Dios sa Judea nga anaa kang Cristo Jesus: kay kamo nanag-antus usab sa mao nga mga butang sa kaugalingon ninyong mga tagilungsod, bisan ingon sa pag-antus nila sa mga Judio:
15who both killed the Lord Jesus and the prophets, and drove out us, and pleased not God, and are contrary to all men;
15Nga sila ang mipatay sa Ginoong Jesus, ug sa mga manalagna usab, ug nanag-abug kanamo; ug wala sila magpahamuot sa Dios, ug mga kaaway sila sa tanang mga tawo;
16forbidding us to speak to the Gentiles that they may be saved; to fill up their sins always: but the wrath is come upon them to the uttermost.
16Nga kami gidid-an nila sa pagsulti sa mga Gentil, nga maluwas sila; aron sa pagkapuno gihapon sa ilang mga sala; apan ang kaligutgut miabut kanila sa hilabihan gayud.
17But we, brethren, being bereaved of you for a short season, in presence not in heart, endeavored the more exceedingly to see your face with great desire:
17Apan kami, mga igsoon, nga nawad-an kaninyo sa diyutay nga panahon, sa dagway lamang, dili sa kasingkasing, naninguha kami sa hilabihan gayud sa pagtan-aw sa inyong nawong.
18because we would fain have come unto you, I Paul once and again; and Satan hindered us.
18Kay buot kami moanha kaninyo, bisan ako si Pablo, sa makausa pa, kun sa makaduha, moanha kaninyo; apan si satanas nag-ulang kanamo.
19For what is our hope, or joy, or crown of glorying? Are not even ye, before our Lord Jesus at his coming?
19Kay unsa bay among paglaum, kun kalipay, kun purongpurong sa himaya? Dili ba mao kamo gayud sa atubangan sa atong Ginoong Jesucristo sa iyang pag-abut?
20For ye are our glory and our joy.
20Kay kamo mao ang among himaya ug kalipay.