1Now I Paul myself entreat you by the meekness and gentleness of Christ, I who in your presence am lowly among you, but being absent am of good courage toward you:
1Karon ako nga si Pablo gayud nangamuyo kaninyo tungod sa kaaghup ug kalomo ni Cristo, ako nga sa dagway nagapaubos sa inyong kinataliwad-an, apan sa wala kaninyo, maisugon kaninyo;
2yea, I beseech you, that I may not when present show courage with the confidence wherewith I count to be bold against some, who count of us as if we walked according to the flesh.
2Oo, nangaliyupo ako kaninyo nga dili unta ako mapilit, kong moanha ako diha sa pagpakita ug kaisug uban ang pagsalig nga sa maong pagkaagi gihunahuna ko ang pagkaisug batok niadtong uban nga nagahunahuna nga kami nagakinabuhi sumala sa unod.
3For though we walk in the flesh, we do not war according to the flesh
3Kay bisan kami nagakinabuhi sulod sa unod, wala kami makiggubat sumala sa unod.
4(for the weapons of our warfare are not of the flesh, but mighty before God to the casting down of strongholds),
4(Kay ang mga hinagiban sa among pakiggubat, dili mga lawasnon, kondili mga gamhanan sa atubangan sa Dios sa paglumpag sa mga kuta);
5casting down imaginations, and every high thing that is exalted against the knowledge of God, and bringing every thought into captivity to the obedience of Christ;
5Nga nagalumpag sa mga hunahuna, ug sa tagsatagsa ka butang nga gibayaw batok sa pag-ila sa Dios; ug sa pagbihag sa tanan nga hunahuna ngadto sa pagkamasinulondon kang Cristo;
6and being in readiness to avenge all disobedience, when your obedience shall be made full.
6Ug sanglit andam kami sa pagpanimalus sa tanan nga pagkamalapason kong ang inyong pagkamasinulondon pagahingpiton na.
7Ye look at the things that are before your face. If any man trusteth in himself that he is Christ's, let him consider this again with himself, that, even as he is Christ's, so also are we.
7Nagatan-aw kamo sa mga butang nga anaa sa atbang sa inyong nawong. Kong may tawo nga nagasalig sa iyang kaugalingon, nga siya iya ni Cristo, pahunahunaa siya niini pag-usab sa iyang kaugalingon nga maingon nga siya iya ni Cristo, maingon man usab kami.
8For though I should glory somewhat abundantly concerning our authority (which the Lord gave for building you up, and not for casting you down), I shall not be put to shame:
8Kay bisan angay nga maghimaya ako sa labi pa gayud mahitungod sa among pagbulot-an, (nga gihatag kanamo sa Ginoo sa pagtukod kaninyo, ug dili sa paglumpag kaninyo), dili ako mapakaulawan;
9that I may not seem as if I would terrify you by my letters.
9Aron dili ako maingon nga daw magahadlok kaninyo pinaagi sa akong mga sulat.
10For, His letters, they say, are weighty and strong; but his bodily presence is weak, and his speech of no account.
10Kay ang iyang sulat, sila nag-ingon, mga mabug-at ug malig-on; apan maluya ang iyang lawasnong pagpangatubang, ug walay kapuslanan ang iyang pagpanulti.
11Let such a one reckon this, that, what we are in word by letters when we are absent, such [are we] also in deed when we are present.
11Ang maong tawo pahunahunaa niini, nga, unsa kami sa pulong pinaagi sa mga sulat sa wala kami diha kaninyo, mao man usab kami sa mga buhat sa anaa kami diha kaninyo.
12For we are not bold to number or compare ourselves with certain of them that commend themselves: but they themselves, measuring themselves by themselves, and comparing themselves with themselves, are without understanding.
12Kay kami dili mga maisug sa pagpakigsama. kun sa pagpakigtandi, sa uban kanila nga nagapakaayo sa ilang kaugalingon; kondili sila gayud ang nagasukod sa ilang kaugalingon kanila lamang, ug ang nagatandi-tandi sa ilang kaugalingon kanila lamang, mao nga sila walay pagsabut.
13But we will not glory beyond [our] measure, but according to the measure of the province which God apportioned to us as a measure, to reach even unto you.
13Apan kami dili magahimaya nga labaw sa among sukdanan, kondili ingon sa sukod sa sukdanan, nga gihatag sa Dios kanamo ingon nga sukod, nga makadangat bisan hangtud kaninyo.
14For we stretch not ourselves overmuch, as though we reached not unto you: for we came even as far as unto you in the gospel of Christ:
14Kay kami wala magpasangkad ug labaw sa among sukdanan, ingon nga daw kami wala makadangat hangtud kaninyo; kay nakadangat kami bisan hangtud kaninyo, diha sa Maayong Balita ni Cristo.
15not glorying beyond [our] measure, [that is,] in other men's labors; but having hope that, as your faith groweth, we shall be magnified in you according to our province unto [further] abundance,
15Sa walay paghimaya nga labaw sa among sukdanan, sa kinabudlayan sa uban nga mga tawo; apan nagabaton kami sa paglaum, ingon nga nagatubo ang inyong pagtoo, pagapakadakuon kami sa taliwala ninyo, ingon sa among sukdanan nga sa labi pang madagayaon,
16so as to preach the gospel even unto the parts beyond you, [and] not to glory in another's province in regard of things ready to our hand.
16Aron igawali ang Maayong Balita hangtud sa mga dapit sa unahan pa kaninyo; sa dili paghimaya sa sulod sa utlanan sa uban mahitungod sa mga butang naandam na.
17But he that glorieth, let him glory in the Lord.
17Apan siya nga nagahimaya, pahimayaa siya diha sa Ginoo.
18For not he that commendeth himself is approved, but whom the Lord commendeth.
18Kay dili kadtong nagapakaayo sa iyang kaugalingon mao ang ginapakatakus kondili kadtong ginapakaayo sa Ginoo.