¹My spirit is consumed, my days are extinct, The grave is [ready] for me.

¹Ang akong espiritu maluya na, nahurot na ang akong mga adlaw, Ang lubnganan andam na alang kanako.

²Surely there are mockers with me, And mine eye dwelleth upon their provocation.

²Sa pagkamatuod adunay nga yubitan uban kanako, Ug ang akong mata nagasud-ong sa ilang mga hagit.

³Give now a pledge, be surety for me with thyself; Who is there that will strike hands with me?

³Ibutang karon ang pagsalig, ug pangakohon mo ako uban kanimo; Kinsa karon ang buot makigsangka kanako?

⁴For thou hast hid their heart from understanding: Therefore shalt thou not exalt [them].

⁴Kay gitagoan mo ang ilang mga kasingkasing gikan sa salabutan: Busa ikaw dili motuboy kanila sa itaas.

⁵He that denounceth his friends for a prey, Even the eyes of his children shall fail.

⁵Ang tawo nga nagadumili sa iyang mga higala mahitungod sa ilang bahin, Bisan ang mga mata sa iyang mga anak mangalubog.

⁶But he hath made me a byword of the people; And they spit in my face.

⁶Apan ako gihimo niya nga pagya sa mga tawo; Ug ilang ginalud-an ang akong nawong.

⁷Mine eye also is dim by reason of sorrow, And all my members are as a shadow.

⁷Ang akong mata usab malubog tungod sa kasubo, Ug ang akong mga panumduman ang tanan ingon sa usa ka landong.

⁸Upright men shall be astonished at this, And the innocent shall stir up himself against the godless.

⁸Ang mga tawong matarung nahitingala niini, Ug ang walay sala moasdang batok sa mga walay Dios.

⁹Yet shall the righteous hold on his way, And he that hath clean hands shall wax stronger and stronger.

⁹Apan ang mga matarung magapadayon sa iyang ginalaktan, Ug ang mahinlo ug mga kamot magatubo sa kalig-on.

¹⁰But as for you all, come on now again; And I shall not find a wise man among you.

¹⁰Apan mahitungod kaninyong tanan, dumuol kamo karon pag-usab; Kay wala pa ing mausa ka maalam nga akong hingkit-an.

¹¹My days are past, my purposes are broken off, Even the thoughts of my heart.

¹¹Ang akong mga adlaw nangagi na, ang akong mga tuyo nangakawang, Bisan ang mga hunahuna sa akong kasingkasing.

¹²They change the night into day: The light, [say they], is near unto the darkness.

¹²Ang gabii ilang gihimong adlaw; Ang kahayag, matud pa nila , haduol sa kangitngitan.

¹³If I look for Sheol as my house; If I have spread my couch in the darkness;

¹³Kong sa Sheol ako magapangita ingon nga akong pinuy-anan; Kong sa kangitngitan anaa ko ibuklad ang akong higdaanan;

¹⁴If I have said to corruption, Thou art my father; To the worm, [Thou art] my mother, and my sister;

¹⁴Kong sa kadunotan ako nagaingon: Ikaw maoy akong amahan; Sa sulod: Ikaw ang akong inahan, ug ang akong igsoong babaye;

¹⁵Where then is my hope? And as for my hope, who shall see it?

¹⁵Nan, hain man ang akong kalauman? Ug mahitungod sa akong paglaum, kinsa ang makakita niana?

¹⁶It shall go down to the bars of Sheol, When once there is rest in the dust.

¹⁶Kini mopadulong ngadto sa mga trangka sa Sheol, Kay didto lamang sa abug adunay pahulay.