1And Job again took up his parable, and said,
1Ug si Job nagapadayon pag-usab sa iyang sambingay, ug miingon:
2As God liveth, who hath taken away my right, And the Almighty, who hath vexed my soul:
2Ingon nga ang Dios buhi, ang nagkuha sa akong katungod, Ug ang Makagagahum, ang nagsakit sa akong kalag
3(For my life is yet whole in me, And the spirit of God is in my nostrils);
3(Kay bug-os pa man ang akong kinabuhi dinhi kanako, Ug ang espiritu sa Dios ania sa akong mga ilong);
4Surely my lips shall not speak unrighteousness, Neither shall my tongue utter deceit.
4Sa pagkatinuod ang akong mga ngabil dili magapamulong sa dili-pagkamatarung, Ni magalituk sa limbong ang akong dila.
5Far be it from me that I should justify you: Till I die I will not put away mine integrity from me.
5Dili unta itugot kanako nga pagamatarungon ko kamo: Hangtud nga ako mamatay dili ko gayud isalikway ang pagkahingpit sa kasingkasing gikan kanako.
6My righteousness I hold fast, and will not let it go: My heart shall not reproach [me] so long as I live.
6Ang akong pagkamatarung akong pagahuptan gayud, ug dili ko biyaan: Ang akong kasingkasing dili magabadlong kanako samtang nga ako buhi pa.
7Let mine enemy be as the wicked, And let him that riseth up against me be as the unrighteous.
7Pasagdi nga ang akong kaaway maingon sa dautan, Ug kadtong moasdang batok kanako nga maingon sa dili matarung.
8For what is the hope of the godless, though he get him gain, When God taketh away his soul?
8Kay unsa man ang kalauman sa usa nga walay Dios, bisan pa makadawat siya ug ganancia, Kong ang Dios magakuha sa iyang kalag?
9Will God hear his cry, When trouble cometh upon him?
9Magapatalinghug ba ang Dios sa iyang pagtu-aw, Kong ang kasamok modangat kaniya?
10Will he delight himself in the Almighty, And call upon God at all times?
10Magakalipay ba siya sa iyang kaugalingon uban sa Makagagahum, Ug magasangpit ba siya sa Dios sa kanunay?
11I will teach you concerning the hand of God; That which is with the Almighty will I not conceal.
11Tudloan ko kamo mahitungod sa kamot sa Dios; Ang butang nga anaa sa Makagagahum dili ko tagoan.
12Behold, all ye yourselves have seen it; Why then are ye become altogether vain?
12Ania karon, kamong tanan sa inyong kaugalingon nakakita niini; Nan ngano man nga kamo lonlon man walay kapuslanan?
13This is the portion of a wicked man with God, And the heritage of oppressors, which they receive from the Almighty:
13Kini mao ang bahin sa usa ka tawong dautan sa atubangan sa Dios, Ug ang panulondon sa mga malupigon, nga ilang madawat gikan sa Makagagahum:
14If his children be multiplied, it is for the sword; And his offspring shall not be satisfied with bread.
14Kong ang iyang mga anak modaghan, kana alang sa espada; Ug ang iyang kaliwatan dili matagbaw sa tinapay.
15Those that remain of him shall be buried in death, And his widows shall make no lamentation.
15Kadtong mahabilin diha kaniya igalubong diha sa kamatayon, Ug ang iyang mga asawa nga balo dili managbakho.
16Though he heap up silver as the dust, And prepare raiment as the clay;
16Bisan pa magatigum siya ug salapi ingon sa abug, Ug magaandam ug bisti ingon sa yuta nga kolonon;
17He may prepare it, but the just shall put it on, And the innocent shall divide the silver.
17Siya makaandam niana, apan ang matarung maoy magasul-ob niana, Ug ang mga inocente maoy magabahin sa salapi.
18He buildeth his house as the moth, And as a booth which the keeper maketh.
18Siya magatukod sa iyang balay ingon sa usa ka anunugba, Ug ingon sa usa ka payag nga pagabuhaton sa usa ka magbalantay.
19He lieth down rich, but he shall not be gathered [to his fathers]; He openeth his eyes, and he is not.
19Siya mohigda nga usa ka bahandianon, apan didi siya pagatigumon uban sa iyang mga ginikanan ; Sa pagbuka niya sa iyang mga mata siya dili na mao.
20Terrors overtake him like waters; A tempest stealeth him away in the night.
20Ang mga kalisang makaapas kaniya ingon sa mga tubig; Usa ka unos magasakmit kaniya sa gabii.
21The east wind carrieth him away, and he departeth; And it sweepeth him out of his place.
21Ang hangin nga timog magadala kaniya, ug siya mogikan; Ug kini magasilhig kaniya gikan sa iyang dapit.
22For [God] shall hurl at him, and not spare: He would fain flee out of his hand.
22Kay siya pagalabayon sa Dios , ug dili pagasayloan: Siya buot mokalagiw gikan sa iyang kamot.
23Men shall clap their hands at him, And shall hiss him out of his place.
23Siya pagapakpakan sa mga tawo sa ilang mga kamot, Ug pagasitsitan siya gikan sa iyang dapit.