1Yea, at this my heart trembleth, And is moved out of its place.
1Oo, niini nangurog ang akong kasingkasing, Ug nabalhin sa iyang dapit.
2Hear, oh, hear the noise of his voice, And the sound that goeth out of his mouth.
2Patalinghug kamo, oh patalinghug sa lanog sa iyang tingog. Ug sa dinahunog nga mogula sa iyang baba.
3He sendeth it forth under the whole heaven, And his lightening unto the ends of the earth.
3Kana iyang gipadala sa ilalum sa tibook nga langit, Ug ang iyang kilat ngadto sa mga kinatumyan sa yuta.
4After it a voice roareth; He thundereth with the voice of his majesty; And he restraineth not [the lightnings] when his voice is heard.
4Sa tapus niana usa ka tingog modahunog; Sa tingog sa iyang pagkagamhanan siya nagpadalugdug; Ug siya wala magpahunong sa mga kilat sa diha nga ang iyang tingog mabati.
5God thundereth marvellously with his voice; Great things doeth he, which we cannot comprehend.
5Ang Dios magapadalugdug sa iyang tingog sa dakung kahibulongan; Siya magabuhat ug mga dagkung butang nga dili nato matugkad.
6For he saith to the snow, Fall thou on the earth; Likewise to the shower of rain, And to the showers of his mighty rain.
6Kay siya magaingon sa nieve: Magpatalinghug ka sa yuta; Ingon man usab sa ulan, ug sa mga taligsik sa iyang ulan nga gamhanan.
7He sealeth up the hand of every man, That all men whom he hath made may know [it].
7Siya magatak-um sa kamot sa tagsatagsa ka tawo; Aron ang tanang tawo nga iyang binuhat mahibalo niana.
8Then the beasts go into coverts, And remain in their dens.
8Unya mangadto ang mga mananap sa sa mga hulonan, Ug mamuyo sa ilang mga lungib.
9Out of the chamber [of the south] cometh the storm, And cold out of the north.
9Gikan sa puloy-anan sa habagatan mogula ang bagyo, Ug ang katugnaw gikan sa amihanan.
10By the breath of God ice is given; And the breadth of the waters is straitened.
10Pinaagi sa iyang gininhawa ang Dios nagahatag ug yelo; Ug ang gilapdon sa mga katubigan mahimong sigpit.
11Yea, he ladeth the thick cloud with moisture; He spreadeth abroad the cloud of his lightning:
11Oo, iyang gilulanan ang mabaga nga panganod ug tubig; Ginakatag niya ang panganod sa iyang kilat.
12And it is turned round about by his guidance, That they may do whatsoever he commandeth them Upon the face of the habitable world,
12Ug sa iyang pagmando kana nagatuyok, Aron sila magatuman sumala sa bisan unsa nga iyang isugo kanila. Sa ibabaw sa kalibutan nga kapuy-an,
13Whether it be for correction, or for his land, Or for lovingkindness, that he cause it to come.
13Kong aron sa pagbadlong, kun tungod sa iyang yuta, Kun tungod sa iyang mahigugmaong-kalolot nga kana iyang gipahatabo.
14Hearken unto this, O Job: Stand still, and consider the wondrous works of God.
14Pamatia kini, Oh Job: Humunong ka, ug tulotimbanga ang mga buhat nga katingalahan sa Dios.
15Dost thou know how God layeth [his charge] upon them, And causeth the lightning of his cloud to shine?
15Nasayud ba ikaw kong giunsa sa Dios ang iyang pagmando kanila, Ug kong giunsa sa pagpasiga ang kilat sa iyang panganod?
16Dost thou know the balancings of the clouds, The wondrous works of him who is perfect in knowledge?
16Nahibalo ka ba sa mga pagtulotimbang sa mga panganod, Sa mga buhat nga katingalahan niya nga hingpit sa kahibalo?
17How thy garments are warm, When the earth is still by reason of the south [wind]?
17Kong ngano nga ang imong nga bisti mainit, Sa diha nga ang kalibutan mahilum tungod sa hangin nga habagat?
18Canst thou with him spread out the sky, Which is strong as a molten mirror?
18Makahimo ka ba sa pagbuklad sa langit uban kaniya, Nga magahi ingon sa salamin nga tinunaw?
19Teach us what we shall say unto him; [For] we cannot set [our speech] in order by reason of darkness.
19Tudloi kami kong unsa ang among isulti kaniya; Kay kami dili makahusay sa among igasulti tungod sa kangitngit.
20Shall it be told him that I would speak? Or should a man wish that he were swallowed up?
20Ipahibalo ba kaniya nga ako buot mosulti? Kun buot ba ang tawo nga siya malamoy?
21And now men see not the light which is bright in the skies; But the wind passeth, and cleareth them.
21Ug karon ang mga tawo dili makakita sa suga sa kalangitan nga masiga; Apan ang hangin moagi ug magasilhig kanila.
22Out of the north cometh golden splendor: God hath upon him terrible majesty.
22Gikan sa amihanan mogula ang bulawanong kahayag: Sa Dios anaa ang makalilisang kagamhanan.
23[Touching] the Almighty, we cannot find him out He is excellent in power; And in justice and plenteous righteousness he will not afflict.
23Mahatungod sa Makagagahum, dili nato siya makita: Siya daku uyamut sa kagahum; Ug sa justicia ug sa madagayaon nga pagkamatarung siya dili magapaguol.
24Men do therefore fear him: He regardeth not any that are wise of heart.
24Busa ang mga tawo may kahadlok kaniya: Siya walay pinalabi sa mga maalam ug kasingkasing.