1Then Job answered and said,
1Unya si Job mitubag ug miingon:
2Oh that my vexation were but weighed, And all my calamity laid in the balances!
2Ah, kong gitimbang pa lamang unta ang akong pag-agulo, Ug gipahaluna sa timbangan ang tanan ko nga kagul-anan!
3For now it would be heavier than the sand of the seas: Therefore have my words been rash.
3Kay karon kini mabug-at labi pa kay sa balas sa mga dagat: Busa, nahinanali ang akong mga pulong.
4For the arrows of the Almighty are within me, The poison whereof my spirit drinketh up: The terrors of God do set themselves in array against me.
4Kay ang pana sa Makagagahum kanako mingtaroy, Ug sa hilo niana ang akong kalag nagainum: Ug ang mga kalisang sa Dios nakiggubat batok kanako.
5Doth the wild ass bray when he hath grass? Or loweth the ox over his fodder?
5Magabihihi ba ang asnong ihalas kong siya may balili? Kun magainga ba ang vaca sa ibabaw sa iyang kompay?
6Can that which hath no savor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?
6Ang butang nga walay lami makaon ba kong walay asin? Kun ang puti sa itlog aduna bay lami?
7My soul refuseth to touch [them]; They are as loathsome food to me.
7Ang akong kalag magadumili sa paghikap kanila ; Sila sama sa mga kalan-on nga maluod kanako.
8Oh that I might have my request; And that God would grant [me] the thing that I long for!
8Oh nga itugot unta kanako ang akong ginapangayo; Ug ang Dios magahatag kanako sa butang nga akong ginapangandoy!
9Even that it would please God to crush me; That he would let loose his hand, and cut me off!
9Bisan kini kong makapahimuot sa Dios sa pagdugmok kanako; Nga buhian unta niya ang iyang kamot, ug putlon ako!
10And be it still my consolation, Yea, let me exult in pain that spareth not, That I have not denied the words of the Holy One.
10Ug mao kana unta ang akong kalipay, Oo, pakasadyaa ako sa kasakit nga dili mopagawas, Nga ako wala maglimod sa mga pulong sa Balaan.
11What is my strength, that I should wait? And what is mine end, that I should be patient?
11Unsa ba ang akong kusog, nga ako magapaabut man? Ug unsa ang akong katapusan nga ako magapailob?
12Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of brass?
12Ang akong kusog, kusog ba sa mga bato? Kun ang akong unod tumbaga ba?
13Is it not that I have no help in me, And that wisdom is driven quite from me?
13Dili ba mao man nga ako walay katabang gikan sa akong kaugalingon, Ug nga ang kaalam gipapahawa na gikan kanako?
14To him that is ready to faint kindness [should be showed] from his friend; Even to him that forsaketh the fear of the Almighty.
14Kaniya nga hapit na mautas, kinahanglan nga ang usa ka higala magpadayag sa kalolot; Bisan niadtong magabiya sa kahadlok sa Makagagahum.
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, As the channel of brooks that pass away;
15Ang akong kaigsoonan nagpaila kanako nga mga malimbongon sama sa usa ka sapa, Sama sa tubig sa kasapaan nga mangagi sa madali;
16Which are black by reason of the ice, [And] wherein the snow hideth itself:
16Nga maitum tungod sa yelo, Ug diin ang nieve magatago.
17What time they wax warm, they vanish; When it is hot, they are consumed out of their place.
17Sa panahon nga sila mainit-init, sila mangawala, Sa mating-init, mangawagtang sila sa ilang dapit.
18The caravans [that travel] by the way of them turn aside; They go up into the waste, and perish.
18Ang mga magbabaklay nga nangagi sa ilang dalan managlikay; Sila mangadto sa kausikan, ug mangawagtang.
19The caravans of Tema looked, The companies of Sheba waited for them.
19Ang mga panon sa mga magbabaklay sa Teman mingtan-aw, Ang mga kapundokan sa Saba minghulat kanila.
20They were put to shame because they had hoped; They came thither, and were confounded.
20Sila gipakaulawan kay sila minglaum; Sila nanganhi ug nangalibug.
21For now ye are nothing; Ye see a terror, and are afraid.
21Kay karon kamo wala nay hinungdan; Nakatan-aw kamo ug usa ka kalisang, ug nangahadlok kamo.
22Did I say, Give unto me? Or, Offer a present for me of your substance?
22Nag-ingon ba ako: Ihatag kanako? Kun, Hatagi ako ug gasa gikan sa inyong bahandi?
23Or, Deliver me from the adversary's hand? Or, Redeem me from the hand of the oppressors?
23Kun, Luwasa ako gikan sa kamot sa kaaway? Kun, Bawia ako gikan sa kamot sa mga malupigon?
24Teach me, and I will hold my peace; And cause me to understand wherein I have erred.
24Tudloi ako ug ako mohilum; Ug pasabta ako kong hain ako masayup.
25How forcible are words of uprightness! But your reproof, what doth it reprove?
25Daw unsa ka ugdang ang mga pulong sa katul-id! Apan ang inyong pagbadlong, unsay gibadlong niana?
26Do ye think to reprove words, Seeing that the speeches of one that is desperate are as wind?
26Naghunahuna ba kamo sa pagbadlong sa mga pulong, Kay nakita ang mga pakigpulong sa usa nawad-an sa paglaum sama sa hangin?
27Yea, ye would cast [lots] upon the fatherless, And make merchandise of your friend.
27Oo, kamo morifa tungod sa mga ilo, Ug igabaligya ang inyong mga higala.
28Now therefore be pleased to look upon me; For surely I shall not lie to your face.
28Busa karon ikahimuot ninyo ang pagsud-ong kanako; Kay sa pagkamatuod ako dili magbakak sa inyong atubangan.
29Return, I pray you, let there be no injustice; Yea, return again, my cause is righteous.
29Bumalik, ipakilooy ko kaninyo, isalikway ang pagkadili-matarung; Oo, bumalik pag-usab, ang akong tinguha matarung.
30Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern mischievous things?
30Anaa bay dili matarung sa akong dila? Dili ba ang akong igtitilaw makaila sa mga butang nga malaw-ay?