¹Then Job answered and said,

¹Unya si Job mitubag ug miingon:

²Of a truth I know that it is so: But how can man be just with God?

²Sa pagkamatuod ako nasayud nga kini mao man: Apan unsaon sa tawo aron mamatarung sa atubangan sa Dios?

³If he be pleased to contend with him, He cannot answer him one of a thousand.

³Kong siya buot magpakiglalis kaniya, Siya dili makatubag kaniya bisan makausa sa usa ka libo.

⁴[He is] wise in heart, and mighty in strength: Who hath hardened himself against him, and prospered?-

⁴Siya manggialamon sa kasingkasing ug makagagahum sa kusog: Kinsa ang nagpagahi sa iyang kasingkasing batok kaniya, ug nga nagmauswagon?

⁵[Him] that removeth the mountains, and they know it not, When he overturneth them in his anger;

⁵Kaniya nga magabalhin sa mga kabukiran, ug sila wala managpanghibalo niana, Sa diha nga sa iyang kapungot siya magalungkab kanila;

⁶That shaketh the earth out of its place, And the pillars thereof tremble;

⁶Nga magauyog sa kalibutan gikan sa iyang himutangan, Ug ang mga haligi niana magakurog;

⁷That commandeth the sun, and it riseth not, And sealeth up the stars;

⁷Nga magasugo sa adlaw, ug kini dili mosilang, Ug magatak-om sa mga kabitoonan;

⁸That alone stretcheth out the heavens, And treadeth upon the waves of the sea;

⁸Nga mao lamang ang magabuklad sa kalangitan, Ug magatamak sa ibabaw sa kabaluran sa dagat;

⁹That maketh the Bear, Orion, and the Pleiades, And the chambers of the south;

⁹Nga maoy nagbuhat sa Oso, ug sa Orion, ug sa mga Pleyadas, Ug sa mga tagoanan sa habagatan;

¹⁰That doeth great things past finding out, Yea, marvellous things without number.

¹⁰Nga nagabuhat sa mga butang nga dili matukib, Oo, mga butang katingalahan nga dili maisip.

¹¹Lo, he goeth by me, and I see him not: He passeth on also, but I perceive him not.

¹¹Ania karon, siya milabay kanako, ug wala ko siya makita: Siya mipadayon usab, apan wala ko himatngoni.

¹²Behold, he seizeth [the prey], who can hinder him? Who will say unto him, What doest thou?

¹²Ania karon, siya nagasakmit sa tulokbonon , kinsa ang makapugong kaniya? Kinsa ang moingon kaniya: Unsa ang imong gibuhat?

¹³God will not withdraw his anger; The helpers of Rahab do stoop under him.

¹³Dili kuhaon sa Dios ang iyang kasuko, Ang magatabang kang Rahab nanagyukbo sa ilalum niya.

¹⁴How much less shall I answer him, And choose out my words [to reason] with him?

¹⁴Daw unsa ka diyutay ang akong igatubag kaniya, Ug pagpili sa akong mga igsusulti aron sa pakigpulong uban kaniya?

¹⁵Whom, though I were righteous, yet would I not answer; I would make supplication to my judge.

¹⁵Nga kaniya, bisan ako matarung pa unta, apan dili ako motubag; Adto ako magpakilooy sa akong maghuhukom.

¹⁶If I had called, and he had answered me, Yet would I not believe that he hearkened unto my voice.

¹⁶Kong ako nagtawag pa unta, ug kanako siya mitubag, Apan dili pa gayud ako motoo nga siya sa akong tingog nagpatalinghug.

¹⁷For he breaketh me with a tempest, And multiplieth my wounds without cause.

¹⁷Kay gipukan ako niya sa usa ka unos, Ug sa walay hinungdan ang mga samad gidaghan.

¹⁸He will not suffer me to take my breath, But filleth me with bitterness.

¹⁸Dili ako niya tugotan sa pagginhawa, Apan gipuno niya ako sa kapaitan.

¹⁹If [we speak] of strength, lo, [he is] mighty! And if of justice, Who, [saith he], will summon me?

¹⁹Kong kita magasulti bahin sa kusog, ania karon, siya makagagahum! Kong sa katarungan: Kinsa, ang magapatawag kanako?

²⁰Though I be righteous, mine own mouth shall condemn me: Though I be perfect, it shall prove me perverse.

²⁰Bisan kong ako matarung pa, ang akong kaugalingong baba magahukom kanako: Bisan kong ako hingpit pa, kana magapadayag nga ako dautan.

²¹I am perfect; I regard not myself; I despise my life.

²¹Ako hingpit; ako wala magtagad sa akong kaugalingon; Gibiay-biay ko ang akong kinabuhi

²²It is all one; therefore I say, He destroyeth the perfect and the wicked.

²²Natingub ang tanan; busa ako nagaingon: Siya naglaglag sa maayo ug sa dautan.

²³If the scourge slay suddenly, He will mock at the trial of the innocent.

²³Kong ang hampak magalaglag sa kalit, Siya mobiay-biay sa paghusay sa mga walay sala.

²⁴The earth is given into the hand of the wicked; He covereth the faces of the judges thereof: If [it be] not [he], who then is it?

²⁴Ang kalibutan gitugyan ngadto sa kamot sa mga dautan; Siya nagatabon sa mga nawong sa mga maghuhukom niini: Kong ugaling dili mao siya, kinsa man diay kana?

²⁵Now my days are swifter than a post: They flee away, they see no good,

²⁵Ang akong mga adlaw karon labi pang matulin kay sa usa ka sinugo nga nagadala sa mga sulat: Sila nagadalagan, walay kaayohan nga ilang makita.

²⁶They are passed away as the swift ships; As the eagle that swoopeth on the prey.

²⁶Sila nangagi ingon sa mga sakayang matulin; Ingon sa agila nga magasakdap sa dalagiton.

²⁷If I say, I will forget my complaint, I will put off my [sad] countenance, and be of good cheer;

²⁷Kong moingon ako: Kuhaon ko sa akong panumduman ang akong kaguol, Ang masulob-on ko nga panagway ako nga isalikway, ug magsadya;

²⁸I am afraid of all my sorrows, I know that thou wilt not hold me innocent.

²⁸Ako nahadlok sa tanan ko nga mga kasub-anan, Ako nasayud nga dili mo ako pagailhong walay sala.

²⁹I shall be condemned; Why then do I labor in vain?

²⁹Ako pagahukman; Ngano man diay nga ako manlimbasog sa walay kapuslanan?

³⁰If I wash myself with snow water, And make my hands never so clean;

³⁰Kong ako sa akong kaugalingon magahugas sa tubig sa nieve, Ug ayohon gayud paghinlo ang akong mga kamot;

³¹Yet wilt thou plunge me in the ditch, And mine own clothes shall abhor me.

³¹Apan ikaw magaunlod kanako sa kalapukan, Ug ang akong kaugalingon nga mga bisti makapaluod kanako.

³²For he is not a man, as I am, that I should answer him, That we should come together in judgment.

³²Kay siya dili tawo ingon kanako, aron ako motubag kaniya, Aron nga kanako siya mokuyog sa hukmanan.

³³There is no umpire betwixt us, That might lay his hand upon us both.

³³Walay maghuhusay sa taliwala namo, Nga arang makapahamutang sa iyang kamot sa ibabaw namong duha.

³⁴Let him take his rod away from me, And let not his terror make me afraid:

³⁴Ipakuha gikan kanako ang iyang baras, Ug ayaw ako pahadloka sa iyang pagkamakalilisang:

³⁵Then would I speak, and not fear him; For I am not so in myself.

³⁵Unya ako mosulti, ug kaniya dili mahadlok: Kay dili ako ingon niana sa akong kaugalingon.