1For the Chief Musician. [A Psalm] of the sons of Korah. Maschil. We have heard with our ears, O God, Our fathers have told us, What work thou didst in their days, In the days of old.
1Oh Dios, sa among mga igdulngog nadungog namo, Ang among mga amahan nanagsugilon kanamo, Sa buhat nga gibuhat mo sa ilang mga adlaw, Niadtong karaang mga adlaw.
2Thou didst drive out the nations with thy hand; But them thou didst plant: Thou didst afflict the peoples; But them thou didst spread abroad.
2Ikaw sa imong kamot naghingilin sa mga nasud; Apan sila gipahamutang mo: Gisakit mo ang mga katawohan; Apan gipapatlaag mo sila sa halayong dapit.
3For they gat not the land in possession by their own sword, Neither did their own arm save them; But thy right hand, and thine arm, and the light of thy countenance, Because thou wast favorable unto them.
3Kay sila wala makapanag-iya sa yuta pinaagi sa ilang kaugalingong pinuti, Ni sa ilang kaugalingong bukton nangaluwas sila; Kondili sa imong toong kamot, ug sa imong bukton, ug sa kahayag sa imong nawong, Tungod kay nalooy ikaw kanila.
4Thou art my King, O God: Command deliverance for Jacob.
4Ikaw Oh Dios, mao ang akong Hari: Magsugo ka ug kaluwasan alang kang Jacob.
5Through thee will we push down our adversaries: Through thy name will we tread them under that rise up against us.
5Pinaagi kanimo papahawaon namo ang among mga kabatok: Pinaagi sa imong ngalan among pagatumban ang mga nagatindog batok kanamo.
6For I will not trust in my bow, Neither shall my sword save me.
6Kay ako dili mosalig sa akong pana, Ni magaluwas kanako ang akong espada.
7But thou hast saved us from our adversaries, And hast put them to shame that hate us.
7Apan ikaw nagluwas kanamo gikan sa among mga kabatok, Ug gipakaulawan mo sila, ang mga nanagdumot kanamo.
8In God have we made our boast all the day long, And we will give thanks unto thy name for ever. Selah
8Diha sa Dios anaa ang among pagpangandak sa tibook nga adlaw, Ug magahatag kami sa among mga pasalamat sa imong ngalan sa walay katapusan. (Selah
9But now thou hast cast [us] off, and brought us to dishonor, And goest not forth with our hosts.
9Apan karon imong gisalikway kami , ug gidala mo kami ngadto sa kaulawan, Ug wala ka na mogula uban sa among kasundalohan.
10Thou makest us to turn back from the adversary; And they that hate us take spoil for themselves.
10Gipasibog mo kami gikan sa among kabatok; Ug kadtong nanagdumot kanamo nanagpangagaw gikan kanamo alang sa ilang kaugalingon.
11Thou hast made us like sheep [appointed] for food, And hast scattered us among the nations.
11Gibutang mo kami sama sa mga carnero nga gitagana alang sa pagkaon, Ug gipapatlaag mo kami sa taliwala sa mga nasud.
12Thou sellest thy people for nought, And hast not increased [thy wealth] by their price.
12Gibaligya mo ang imong katawohan sa walay bili, Ug wala madugangi ang imong bahandi tungod sa ilang bili.
13Thou makest us a reproach to our neighbors, A scoffing and a derision to them that are round about us.
13Gibuhat mo kami ingon nga usa ka kaulawan sa among mga silingan, Usa ka yubitonon ug talamayon kanila nga nagalibut kanamo.
14Thou makest us a byword among the nations, A shaking of the head among the peoples.
14Gihimo mo kami nga usa ka pagya sa taliwala sa mga nasud, Usa ka yango-yangoan sa ulo sa taliwala sa mga katawohan.
15All the day long is my dishonor before me, And the shame of my face hath covered me,
15Sa tibook nga adlaw ania ang akong kaulawan sa atubangan ko, Ug ang kaulaw sa akong nawong nagatabon kanako,
16For the voice of him that reproacheth and blasphemeth, By reason of the enemy and the avenger.
16Tungod kay ang tingog niya nga nagatamay ug nagabalikas kanako, Pinaagi sa katarungan sa kaaway ug sa tigpapanimalus.
17All this is come upon us; Yet have we not forgotten thee, Neither have we dealt falsely in thy covenant.
17Kini ngatanan mingdangat sa ibabaw namo; bisan pa niini wala kami malimot kanimo, Ni maglapas kami sa imong tugon.
18Our heart is not turned back, Neither have our steps declined from thy way,
18Ang among kasingkasing wala motalikod, Ni mosimang ang among mga lakang gikan sa imong dalan,
19That thou hast sore broken us in the place of jackals, And covered us with the shadow of death.
19Nga bisan ikaw nagdugmok kanamo sa dapit sa mga irong-ihalas, Ug gitabonan mo kami sa landong sa kamatayon.
20If we have forgotten the name of our God, Or spread forth our hands to a strange god;
20Kong mahikalimot kami sa ngalan sa among Dios, Kun nabayaw ang among mga kamot sa lain nga dios;
21Will not God search this out? For he knoweth the secrets of the heart.
21Dili ba kami pagasusihon sa Dios? Kay siya nahibalo sa mga tinago sa kasingkasing.
22Yea, for thy sake are we killed all the day long; We are accounted as sheep for the slaughter.
22Oo, tungod kanimo gipamatay kami sa tibook nga adlaw; Ginaisip kami ingon sa mga carnero alang sa ihawan.
23Awake, why sleepest thou, O Lord? Arise, cast [us] not off for ever.
23Pagmata, ngano nga nagakatulog ka, Oh Ginoo? Bumangon ka, ayaw kami pag-isalikway sa walay katapusan.
24Wherefore hidest thou thy face, And forgettest our affliction and our oppression?
24Ngano ba nga ginatagoan mo man ang imong nawong, Ug hingkalimtan mo ang among kasakit, ug ang among pagkadinaugdaug?
25For our soul is bowed down to the dust: Our body cleaveth unto the earth.
25Kay ang among kalag gipaumod ngadto sa abug: Ang among lawas nagatapot ngadto sa yuta.
26Rise up for our help, And redeem us for thy lovingkindness' sake.
26Bumangon ka sa pagtabang q2 kanamo, Ug tubson mo kami tungod sa imong mahigugmaong-kalolot.