¹Again, in the ninth year, in the tenth month, in the tenth [day] of the month, the word of Jehovah came unto me, saying,

¹ Ar y degfed dydd o'r degfed mis yn y nawfed flwyddyn daeth gair yr ARGLWYDD ataf a dweud,

²Son of man, write thee the name of the day, [even] of this selfsame day: the king of Babylon drew close unto Jerusalem this selfsame day.

² "Fab dyn, gwna gofnod o enw'r dydd hwn, ie, yr union ddydd hwn, oherwydd heddiw y gosododd brenin Babilon warchae ar Jerwsalem.

³And utter a parable unto the rebellious house, and say unto them, Thus saith the Lord Jehovah, Set on the caldron, set it on, and also pour water into it:

³ Llefara ddameg wrth y tu375? gwrthryfelgar hwn, a dywed wrthynt, 'Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW: Gosod y crochan ar y t�n, ei osod a rhoi du373?r ynddo.

⁴gather the pieces thereof into it, even every good piece, the thigh, and the shoulder; fill it with the choice bones.

⁴ Casgl ddarnau iddo � y darnau dewisol, y goes a'r ysgwydd; llanw ef �'r gorau o'r esgyrn,

⁵Take the choice of the flock, and also a pile [of wood] for the bones under [the caldron]; make it boil well; yea, let the bones thereof be boiled in the midst of it.

⁵ a chymer dy ddewis o'r praidd. Gosod y coed dano, cod ef i'r berw, a berwi'r esgyrn ynddo.

⁶Wherefore thus saith the Lord Jehovah: Woe to the bloody city, to the caldron whose rust is therein, and whose rust is not gone out of it! take out of it piece after piece; No lot is fallen upon it.

⁶ "'Felly, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW: Gwae'r ddinas waedlyd, y crochan y mae rhwd arno, rhwd nad � allan ohono! Gwagiwch ef bob yn ddarn, heb fwrw coelbren am yr un ohonynt.

⁷For her blood is in the midst of her; she set it upon the bare rock; she poured it not upon the ground, to cover it with dust.

⁷ Yr oedd y gwaed yng nghanol y ddinas wedi ei dywallt ar y graig noeth, ac nid ar y ddaear i'r llwch ei guddio.

⁸That it may cause wrath to come up to take vengeance, I have set her blood upon the bare rock, that it should not be covered.

⁸ Er mwyn ennyn llid a chodi dialedd, rhois innau ei gwaed ar graig noeth fel na ellir ei guddio.

⁹Therefore thus saith the Lord Jehovah: Woe to the bloody city! I also will make the pile great.

⁹ "'Felly, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW: Gwae'r ddinas waedlyd! Gwnaf fi bwll t�n mawr.

¹⁰Heap on the wood, make the fire hot, boil well the flesh, and make thick the broth, and let the bones be burned.

¹⁰ Gosod dithau ddigon o goed, cynnau'r t�n, coginia'r cig, cymysga'r perlysiau, a llosger yr esgyrn.

¹¹Then set it empty upon the coals thereof, that it may be hot, and the brass thereof may burn, and that the filthiness of it may be molten in it, that the rust of it may be consumed.

¹¹ Yna gosod y crochan yn wag ar y tanwydd nes iddo boethi ac i'w bres gochi, er mwyn toddi'r amhuredd a difa'r rhwd.

¹²She hath wearied [herself] with toil; yet her great rust goeth not forth out of her; her rust [goeth not forth] by fire.

¹² Yn ofer y blinais; nid �'r rhwd trwchus allan ohono hyd yn oed trwy d�n.

¹³In thy filthiness is lewdness: because I have cleansed thee and thou wast not cleansed, thou shalt not be cleansed from thy filthiness any more, till I have caused my wrath toward thee to rest.

¹³ Dy amhuredd di yw anlladrwydd; oherwydd imi geisio dy lanhau, ac na ddoit yn l�n o'th amhuredd, ni fyddi'n l�n eto nes i'm llid yn dy erbyn dawelu.

¹⁴I, Jehovah, have spoken it: it shall come to pass, and I will do it: I will not go back, neither will I spare, neither will I repent; according to thy ways, and according to thy doings, shall they judge thee, saith the Lord Jehovah.

¹⁴ Myfi, yr ARGLWYDD, a lefarodd; daeth yn amser imi weithredu. Ni fyddaf yn ymatal, nac yn tosturio nac yn trugarhau. Fe'th fernir yn �l dy ffyrdd a'th weithredoedd,' medd yr Arglwydd DDUW."

¹⁵Also the word of Jehovah came unto me, saying,

¹⁵ Daeth gair yr ARGLWYDD ataf a dweud,

¹⁶Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet thou shalt neither mourn nor weep, neither shall thy tears run down.

¹⁶ "Fab dyn, ag un trawiad yr wyf am gymryd oddi wrthyt yr un fwyaf dymunol yn dy olwg, ond nid wyt i alaru nac wylo na cholli dagrau.

¹⁷Sigh, but not aloud, make no mourning for the dead; bind thy headtire upon thee, and put thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men.

¹⁷ Ochneidia'n ddistaw, ond paid � galaru am y marw. Cadw orchudd am dy ben a rho sandalau am dy draed; paid � gorchuddio dy enau na bwyta bwyd galar."

¹⁸So I spake unto the people in the morning; and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded.

¹⁸ Yr oeddwn yn siarad �'r bobl yn y bore, a chyda'r nos bu farw fy ngwraig; bore trannoeth gwneuthum fel y gorchmynnwyd imi.

¹⁹And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?

¹⁹ Yna dywedodd y bobl wrthyf, "Oni ddywedi beth sydd a wnelo'r pethau hyn a wnei � ni?"

²⁰Then I said unto them, The word of Jehovah came unto me, saying,

²⁰ Yna dywedais wrthynt, "Daeth gair yr ARGLWYDD ataf a dweud,

²¹Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord Jehovah: Behold, I will profane my sanctuary, the pride of your power, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left behind shall fall by the sword.

²¹ 'Dywed wrth du375? Israel, "Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW: Yr wyf yn mynd i halogi fy nghysegr, yr hwn yr wyt yn ymfalch�o yn ei gadernid, ac sydd mor ddymunol a hoff yn dy olwg. Bydd y meibion a'r merched a adawyd yn syrthio trwy'r cleddyf.

²²And ye shall do as I have done: ye shall not cover your lips, nor eat the bread of men.

²² Fe wnewch chwi fel y gwneuthum i; ni fyddwch yn gorchuddio eich genau nac yn bwyta bwyd galar.

²³And your tires shall be upon your heads, and your shoes upon your feet: ye shall not mourn nor weep; but ye shall pine away in your iniquities, and moan one toward another.

²³ Byddwch yn cadw gorchudd am eich pennau a sandalau am eich traed, heb alaru nac wylo. Ond byddwch yn dihoeni oherwydd eich camweddau ac yn ochneidio wrth eich gilydd.

²⁴Thus shall Ezekiel be unto you a sign; according to all that he hath done shall ye do: when this cometh, then shall ye know that I am the Lord Jehovah.

²⁴ Bydd Eseciel yn arwydd i chwi, ac fe wnewch fel y gwnaeth ef; pan ddigwydd hyn, byddwch yn gwybod mai myfi yw'r Arglwydd DDUW."

²⁵And thou, son of man, shall it not be in the day when I take from them their strength, the joy of their glory, the desire of their eyes, and that whereupon they set their heart, their sons and their daughters,

²⁵ "'Ac yn awr, fab dyn, ar y dydd pan gymeraf ymaith y gaer yr oeddent yn ymfalch�o yn ei gogoniant ac a oedd mor ddymunol a hoff yn eu golwg, a phan gymeraf eu meibion a'u merched,

²⁶that in that day he that escapeth shall come unto thee, to cause thee to hear it with thine ears?

²⁶ ar y dydd hwnnw fe ddaw atat ffoadur i ddweud y newydd.

²⁷In that day shall thy mouth be opened to him that is escaped, and thou shalt speak, and be no more dumb: so shalt thou be a sign unto them; and they shall know that I am Jehovah.

²⁷ Y diwrnod hwnnw fe agorir dy enau; fe siaredi �'r ffoadur ac ni fyddi'n fud mwyach. Byddi'n arwydd iddynt, a byddant yn gwybod mai myfi yw'r ARGLWYDD.'"