¹Remember, O Jehovah, what is come upon us: Behold, and see our reproach.

¹Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!

²Our inheritance is turned unto strangers, Our houses unto aliens.

²Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.

³We are orphans and fatherless; Our mothers are as widows.

³Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.

⁴We have drunken our water for money; Our wood is sold unto us.

⁴Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.

⁵Our pursuers are upon our necks: We are weary, and have no rest.

⁵Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.

⁶We have given the hand to the Egyptians, And to the Assyrians, to be satisfied with bread.

⁶Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.

⁷Our fathers sinned, and are not; And we have borne their iniquities.

⁷Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.

⁸Servants rule over us: There is none to deliver us out of their hand.

⁸Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.

⁹We get our bread at the peril of our lives, Because of the sword of the wilderness.

⁹Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.

¹⁰Our skin is black like an oven, Because of the burning heat of famine.

¹⁰Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.

¹¹They ravished the women in Zion, The virgins in the cities of Judah.

¹¹La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.

¹²Princes were hanged up by their hand: The faces of elders were not honored.

¹²La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.

¹³The young men bare the mill; And the children stumbled under the wood.

¹³La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.

¹⁴The elders have ceased from the gate, The young men from their music.

¹⁴La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.

¹⁵The joy of our heart is ceased; Our dance is turned into mourning.

¹⁵Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.

¹⁶The crown is fallen from our head: Woe unto us! for we have sinned.

¹⁶Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!

¹⁷For this our heart is faint; For these things our eyes are dim;

¹⁷Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:

¹⁸For the mountain of Zion, which is desolate: The foxes walk upon it.

¹⁸Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.

¹⁹Thou, O Jehovah, abidest for ever; Thy throne is from generation to generation.

¹⁹Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,

²⁰Wherefore dost thou forget us for ever, [And] forsake us so long time?

²⁰Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?

²¹Turn thou us unto thee, O Jehovah, and we shall be turned; Renew our days as of old.

²¹Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.

²²But thou hast utterly rejected us; Thou art very wroth against us.

²²CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.