¹And when they draw nigh unto Jerusalem, unto Bethphage and Bethany, at the mount of Olives, he sendeth two of his disciples,

¹Kaj kiam ili alproksimigxis al Jerusalem, al Betfage kaj Betania, apud la monto Olivarba, li sendis du el siaj discxiploj,

²and saith unto them, Go your way into the village that is over against you: and straightway as ye enter into it, ye shall find a colt tied, whereon no man ever yet sat; loose him, and bring him.

²kaj diris al ili:Iru en la vilagxon, kiu estas kontraux vi, kaj enirinte gxin, vi tuj trovos azenidon alligitan, sur kiu ankoraux neniu iam sidis; malligu kaj alkonduku gxin.

³And if any one say unto you, Why do ye this? say ye, The Lord hath need of him; and straightway he will send him back hither.

³Kaj se iu diros al vi:Kial vi faras tion? respondu:La Sinjoro bezonas gxin; kaj tuj li sendos gxin cxi tien.

⁴And they went away, and found a colt tied at the door without in the open street; and they loose him.

⁴Kaj ili iris, kaj trovis azenidon alligitan apud pordo ekstere sur la strato; kaj ili malligis gxin.

⁵And certain of them that stood there said unto them, What do ye, loosing the colt?

⁵Kaj iuj apudstarantoj diris al ili:Kion vi faras, malligante la azenidon?

⁶And they said unto them even as Jesus had said: and they let them go.

⁶Sed ili respondis al ili, kiel Jesuo diris; kaj ili lasis ilin.

⁷And they bring the colt unto Jesus, and cast on him their garments; and he sat upon him.

⁷Kaj ili alkondukis la azenidon al Jesuo, kaj metis sur gxin siajn vestojn; kaj li sidis sur gxi.

⁸And many spread their garments upon the way; and others branches, which they had cut from the fields.

⁸Kaj multaj sternis siajn vestojn sur la vojo, kaj aliaj sternis foliarojn, trancxinte ilin el la kampoj.

⁹And they that went before, and they that followed, cried, Hosanna; Blessed [is] he that cometh in the name of the Lord:

⁹Kaj kriis la antauxirantoj kaj la sekvantoj:Hosana! Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo;

¹⁰Blessed [is] the kingdom that cometh, [the kingdom] of our father David: Hosanna in the highest.

¹⁰Estu benata la venanta regno de nia patro David; Hosana en la supera alto!

¹¹And he entered into Jerusalem, into the temple; and when he had looked round about upon all things, it being now eventide, he went out unto Bethany with the twelve.

¹¹Kaj li eniris en Jerusalemon, en la templon; kaj kiam li cxirkauxrigardis cxion, kaj la horo jam vesperigxis, li foriris al Betania kun la dek du.

¹²And on the morrow, when they were come out from Bethany, he hungered.

¹²Kaj la morgauxan tagon, post ilia eliro el Betania, li malsatis.

¹³And seeing a fig tree afar off having leaves, he came, if haply he might find anything thereon: and when he came to it, he found nothing but leaves; for it was not the season of figs.

¹³Kaj vidinte el malproksime figarbon havantan foliojn, li aliris, por trovi, se eble, ion sur gxi; kaj veninte al gxi, li trovis nenion krom folioj, cxar la tempo de figoj ankoraux ne venis.

¹⁴And he answered and said unto it, No man eat fruit from thee henceforward for ever. And his disciples heard it.

¹⁴Kaj responde li diris al gxi:Neniu por cxiam mangxu frukton el vi. Kaj auxdis la discxiploj.

¹⁵And they come to Jerusalem: and he entered into the temple, and began to cast out them that sold and them that bought in the temple, and overthrew the tables of the money-changers, and the seats of them that sold the doves;

¹⁵Kaj ili venis en Jerusalemon; kaj enirinte en la templon, li komencis elpeli la vendantojn kaj la acxetantojn en la templo, kaj renversis la tablojn de la monsxangxistoj kaj la segxojn de la vendantoj de kolomboj;

¹⁶and he would not suffer that any man should carry a vessel through the temple.

¹⁶kaj ne permesis, ke oni portu ian vazon tra la templo.

¹⁷And he taught, and said unto them, Is it not written, My house shall be called a house of prayer for all the nations? but ye have made it a den of robbers.

¹⁷Kaj li instruis, kaj diris al ili:CXu ne estas skribite:Mia domo estos nomata domo de pregxo por cxiuj popoloj? Sed vi faris gxin kaverno de rabistoj.

¹⁸And the chief priests and the scribes heard it, and sought how they might destroy him: for they feared him, for all the multitude was astonished at his teaching.

¹⁸Kaj la cxefpastroj kaj la skribistoj auxdis tion, kaj sercxis, kiamaniere pereigi lin; cxar ili timis lin, cxar la tuta homamaso miregis pro lia instruado.

¹⁹And every evening he went forth out of the city.

¹⁹Kaj kiam vesperigxis, li eliris el la urbo.

²⁰And as they passed by in the morning, they saw the fig tree withered away from the roots.

²⁰Kaj matene, preterpasante, ili vidis la figarbon forvelkinta de la radikoj.

²¹And Peter calling to remembrance saith unto him, Rabbi, behold, the fig tree which thou cursedst is withered away.

²¹Kaj rememorinte, Petro diris al li:Rabeno, jen forvelkis la figarbo, kiun vi malbenis.

²²And Jesus answering saith unto them, Have faith in God.

²²Kaj responde Jesuo diris al ili:Havu fidon al Dio.

²³Verily I say unto you, Whosoever shall say unto this mountain, Be thou taken up and cast into the sea; and shall not doubt in his heart, but shall believe that what he saith cometh to pass; he shall have it.

²³Vere mi diras al vi:Se iu diros al cxi tiu monto:Estu formovita kaj jxetita en la maron, kaj ne dubos en sia koro, sed kredos, ke okazos tio, kion li diras, tiu gxin havos.

²⁴Therefore I say unto you, All things whatsoever ye pray and ask for, believe that ye receive them, and ye shall have them.

²⁴Pro tio mi diras al vi:Kion ajn vi petos, pregxante, kredu, ke vi tion jam ricevis, kaj vi gxin havos.

²⁵And whensoever ye stand praying, forgive, if ye have aught against any one; that your Father also who is in heaven may forgive you your trespasses.

²⁵Kaj kiam vi staras pregxante, pardonu, se vi havas ion kontraux iu; por ke ankaux via Patro, kiu estas en la cxielo, pardonu al vi viajn erarojn.

²⁶[But if ye do not forgive, neither will your Father who is in heaven forgive your trespasses.]

²⁶Sed se vi ne pardonos, ankaux via Patro, kiu estas en la cxielo, ne pardonos viajn erarojn.

²⁷And they come again to Jerusalem: and as he was walking in the temple, there come to him the chief priests, and the scribes, and the elders;

²⁷Kaj ili denove venis al Jerusalem; kaj dum li cxirkauxiris en la templo, la cxefpastroj kaj la skribistoj kaj la pliagxuloj venis al li,

²⁸and they said unto him, By what authority doest thou these things? or who gave thee this authority to do these things?

²⁸kaj diris al li:Laux kia auxtoritato vi faras cxi tion? aux kiu donis al vi tian auxtoritaton, ke vi faru cxi tion?

²⁹And Jesus said unto them, I will ask of you one question, and answer me, and I will tell you by what authority I do these things.

²⁹Sed Jesuo diris al ili:Mi faros al vi unu demandon, kaj respondu al mi, kaj mi diros al vi, laux kia auxtoritato mi faras cxi tion.

³⁰The baptism of John, was it from heaven, or from men? answer me.

³⁰La baptado de Johano, cxu gxi estis el la cxielo, aux el homoj? respondu al mi.

³¹And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; He will say, Why then did ye not believe him?

³¹Kaj ili diskutis inter si, dirante:Se ni diros:El la cxielo, li diros:Kial do vi ne kredis al li?

³²But should we say, From men--they feared the people: for all verily held John to be a prophet.

³²Sed se ni diros:El homoj-ili timis la popolon, cxar cxiuj opiniis, ke Johano efektive estis profeto.

³³And they answered Jesus and say, We know not. And Jesus saith unto them, Neither tell I you by what authority I do these things.

³³Kaj responde ili diris al Jesuo:Ni ne scias. Kaj Jesuo diris al ili:Kaj mi ne diras al vi, laux kia auxtoritato mi faras cxi tion.