¹A song. A Psalm of Asaph. O God, keep not thou silence: Hold not thy peace, and be not still, O God.

¹Kanto-psalmo de Asaf. Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

²For, lo, thine enemies make a tumult; And they that hate thee have lifted up the head.

²CXar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

³Thy take crafty counsel against thy people, And consult together against thy hidden ones.

³Kontraux Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiligxas kontraux Viaj gardatoj.

⁴They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; That the name of Israel may be no more in remembrance.

⁴Ili diris:Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

⁵For they have consulted together with one consent; Against thee do they make a covenant:

⁵CXar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraux Vi:

⁶The tents of Edom and the Ishmaelites; Moab, and the Hagarenes;

⁶La tendoj de Edom kaj la Isxmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

⁷Gebal, and Ammon, and Amalek; Philistia with the inhabitants of Tyre:

⁷Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filisxtoj kun la logxantoj de Tiro;

⁸Assyria also is joined with them; They have helped the children of Lot. Selah

⁸Ankaux Asirio aligxis al ili Kaj farigxis helpo al la idoj de Lot. Sela.

⁹Do thou unto them as unto Midian, As to Sisera, as to Jabin, at the river Kishon;

⁹Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin cxe la torento Kisxon,

¹⁰Who perished at Endor, Who became as dung for the earth.

¹⁰Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj farigxis sterko por la tero.

¹¹Make their nobles like Oreb and Zeeb; Yea, all their princes like Zebah and Zalmunna;

¹¹Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun cxiuj iliaj estroj kiel kun Zebahx kaj Calmuna,

¹²Who said, Let us take to ourselves in possession The habitations of God.

¹²Kiuj diris:Ni ekposedu la logxejon de Dio!

¹³O my God, make them like the whirling dust; As stubble before the wind.

¹³Ho mia Dio, similigu ilin al turnigxanta polvo, Al pajlrestajxo antaux vento.

¹⁴As the fire that burneth the forest, And as the flame that setteth the mountains on fire,

¹⁴Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

¹⁵So pursue them with thy tempest, And terrify them with thy storm.

¹⁵Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

¹⁶Fill their faces with confusion, That they may seek thy name, O Jehovah.

¹⁶Plenigu ilian vizagxon per malhonoro, Por ke ili turnigxu al Via nomo, ho Eternulo.

¹⁷Let them be put to shame and dismayed for ever; Yea, let them be confounded and perish;

¹⁷Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por cxiam, Ili malhonorigxu kaj pereu.

¹⁸That they may know that thou alone, whose name is Jehovah, Art the Most High over all the earth.

¹⁸Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.