¹Then Job answered and said,

¹Nang magkagayo'y sumagot si Job at nagsabi,

²Oh that my vexation were but weighed, And all my calamity laid in the balances!

²Oh timbangin nawa ang aking pagkainip, at ang aking mga kasakunaan ay malagay sa mga timbangan na magkakasama.

³For now it would be heavier than the sand of the seas: Therefore have my words been rash.

³Sapagka't ngayo'y magiging lalong mabigat kay sa buhangin sa mga dagat: kaya't ang aking pananalita ay napabigla.

⁴For the arrows of the Almighty are within me, The poison whereof my spirit drinketh up: The terrors of God do set themselves in array against me.

⁴Sapagka't ang mga palaso ng Makapangyarihan sa lahat ay nasasaksak sa akin, ang lason niyaon ay hinitit ng aking diwa; ang mga pangkilabot ng Dios ay nangahahanay laban sa akin.

⁵Doth the wild ass bray when he hath grass? Or loweth the ox over his fodder?

⁵Umuungal ba ang mailap na asno pag may damo? O umuungal ba ang baka sa kaniyang pagkain?

⁶Can that which hath no savor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?

⁶Makakain ba ng walang asin ang matabang? O mayroon bang lasa ang puti ng isang itlog?

⁷My soul refuseth to touch [them]; They are as loathsome food to me.

⁷Tinatanggihang hipuin ng aking kaluluwa; mga karumaldumal na pagkain sa akin.

⁸Oh that I might have my request; And that God would grant [me] the thing that I long for!

⁸Oh mangyari nawa ang aking kahilingan; at ipagkaloob nawa sa akin ng Dios ang bagay na aking minimithi!

⁹Even that it would please God to crush me; That he would let loose his hand, and cut me off!

⁹Sa makatuwid baga'y kalugdan nawa ng Dios na pisain ako; na bitawan ang kaniyang kamay, at ihiwalay ako!

¹⁰And be it still my consolation, Yea, let me exult in pain that spareth not, That I have not denied the words of the Holy One.

¹⁰Kung magkagayo'y magtataglay pa ako ng kaaliwan; Oo, ako'y makapagbabata sa mga walang awang sakit; sapagka't hindi ko itinakuwil ang mga salita ng Banal.

¹¹What is my strength, that I should wait? And what is mine end, that I should be patient?

¹¹Ano ang aking lakas, na ako'y maghihintay? At ano ang aking wakas na ako'y magtitiis?

¹²Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of brass?

¹²Ang akin bang tibay ay tibay ng mga bato? O ang akin bang laman ay tanso?

¹³Is it not that I have no help in me, And that wisdom is driven quite from me?

¹³Di ba ako'y walang sukat na kaya, at ang karunungan ay lumayo sa akin?

¹⁴To him that is ready to faint kindness [should be showed] from his friend; Even to him that forsaketh the fear of the Almighty.

¹⁴Siyang nanglulupaypay ay dapat pagpakitaang loob ng kaniyang kaibigan; kahit siya na walang takot sa Makapangyarihan sa lahat.

¹⁵My brethren have dealt deceitfully as a brook, As the channel of brooks that pass away;

¹⁵Ang aking mga kapatid ay nagsipagdaya na parang batis, na parang daan ng mga batis na nababago;

¹⁶Which are black by reason of the ice, [And] wherein the snow hideth itself:

¹⁶Na malabo dahil sa hielo, at siyang kinatunawan ng nieve:

¹⁷What time they wax warm, they vanish; When it is hot, they are consumed out of their place.

¹⁷Paginit ay nawawala: pagka mainit, ay nangatutunaw sa kanilang dako.

¹⁸The caravans [that travel] by the way of them turn aside; They go up into the waste, and perish.

¹⁸Ang mga pulutong na naglalakbay sa pagsunod sa mga yaon ay nangaliligaw; nagsisilihis sa ilang at nawawala.

¹⁹The caravans of Tema looked, The companies of Sheba waited for them.

¹⁹Minasdan ng mga pulutong na mula sa Tema, hinintay ang mga yaon ng mga pulutong na mula sa Seba.

²⁰They were put to shame because they had hoped; They came thither, and were confounded.

²⁰Sila'y nangapahiya, sapagka't sila'y nagsiasa; sila'y nagsiparoon at nangatulig.

²¹For now ye are nothing; Ye see a terror, and are afraid.

²¹Sapagka't ngayon, kayo'y nauwi sa wala; kayo'y nangakakakita ng kakilabutan, at nangatatakot.

²²Did I say, Give unto me? Or, Offer a present for me of your substance?

²²Sinabi ko baga: Bigyan mo ako? O, Maghandog ka ng isang kaloob sa akin ng iyong pag-aari?

²³Or, Deliver me from the adversary's hand? Or, Redeem me from the hand of the oppressors?

²³O, Iligtas mo ako sa kamay ng kaaway? O, tubusin mo ako sa kamay ng mga namimighati?

²⁴Teach me, and I will hold my peace; And cause me to understand wherein I have erred.

²⁴Turuan mo ako, at ako'y mamamayapa; at ipaunawa mo sa akin kung ano ang aking pinagkasalahan.

²⁵How forcible are words of uprightness! But your reproof, what doth it reprove?

²⁵Pagkatindi nga ng mga salita ng katuwiran! Nguni't anong sinasaway ng iyong pakikipagtalo?

²⁶Do ye think to reprove words, Seeing that the speeches of one that is desperate are as wind?

²⁶Iniisip ba ninyong sumaway ng mga salita? Dangang ang mga salita ng walang inaasahan ay parang hangin.

²⁷Yea, ye would cast [lots] upon the fatherless, And make merchandise of your friend.

²⁷Oo, kayo'y magsasapalaran sa ulila, at ginawa ninyong kalakal ang inyong kaibigan.

²⁸Now therefore be pleased to look upon me; For surely I shall not lie to your face.

²⁸Ngayon nga'y kalugdan mong lingapin ako; sapagka't tunay na hindi ako magbubulaan sa iyong harap.

²⁹Return, I pray you, let there be no injustice; Yea, return again, my cause is righteous.

²⁹Kayo'y magsibalik isinasamo ko sa inyo, huwag magkaroon ng kalikuan; Oo, kayo'y magsibalik uli, ang aking usap ay matuwid.

³⁰Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern mischievous things?

³⁰May di ganap ba sa aking dila? Hindi ba makapapansin ang aking pagwawari ng mga suwail na bagay?