¹А в първия ден на седмицата, сутринта рано, [жените] дойдоха на гроба, носещи ароматите, които бяха приготвили.

¹Pada hari Minggu, pagi-pagi sekali, wanita-wanita itu pergi ke kuburan membawa ramuan-ramuan yang sudah mereka sediakan.

²И намериха камъка отвален от гроба.

²Di kuburan, mereka mendapati batu penutupnya sudah terguling.

³И като влязоха, не намериха тялото на Господа Исуса.

³Lalu mereka masuk ke dalam kuburan itu, tetapi tidak menemukan jenazah Tuhan Yesus di situ.

⁴И когато бяха в недоумение за това, ето застанаха пред тях двама мъже с ослепително облекло.

⁴Sementara mereka berdiri di situ dan bingung memikirkan hal itu, tiba-tiba dua orang dengan pakaian berkilau-kilauan berdiri dekat mereka.

⁵И обзети от страх, те наведоха лицата си до земята; а [мъжете] им рекоха: Защо търсите живия между мъртвите?

⁵Mereka ketakutan sekali, lalu sujud sampai ke tanah, sementara kedua orang itu berkata kepada mereka, "Mengapa kalian mencari orang hidup di antara orang mati?

⁶Няма Го тука, но възкръсна. Спомнете си какво ви говореше, когато беше още в Галилея,

⁶Ia tidak ada di sini. Ia sudah bangkit! Ingatlah apa yang sudah dikatakan-Nya kepadamu sewaktu Ia masih di Galilea,

⁷като казваше, че Човешкият Син трябва да бъде предаден в ръцете на грешни човеци, да бъде разпнат, и в третия ден да възкръсне.

⁷bahwa 'Anak Manusia harus diserahkan kepada orang berdosa, lalu disalibkan, dan pada hari yang ketiga Ia akan bangkit.'"

⁸И спомниха си думите Му.

⁸Maka teringatlah wanita-wanita itu akan kata-kata Yesus.

⁹И като се върнаха от гроба, известиха всичко това на единадесетте и на всичките други.

⁹Setelah kembali dari kuburan itu, mereka menceritakan semua kejadian itu kepada kesebelas rasul dan semua pengikut yang lainnya.

¹⁰А бяха Магдалина Мария, и Иоанна, и Мария Якововата [майка] и другите жени с тях, [които] казаха тия неща на апостолите.

¹⁰Wanita-wanita yang memberitahukan semuanya itu kepada pengikut-pengikut Yesus, ialah: Maria Magdalena, Yohana dan Maria ibu Yakobus, serta wanita-wanita lainnya yang bersama-sama dengan mereka.

¹¹А тия думи им се видяха като празни приказки, и не вярваха.

¹¹Tetapi rasul-rasul itu menyangka wanita-wanita itu hanya menceritakan yang bukan-bukan. Mereka tidak percaya cerita wanita-wanita itu.

¹²А Петър стана и изтича на гроба, и, като надникна, видя саваните [сложени] отделно; и отиде у дома си, чудейки се за станалото.

¹²Tetapi Petrus bangun dan berlari ke kuburan. Sambil membungkuk ia menengok ke dalam, lalu melihat hanya kain kafan di situ. Petrus heran sekali, lalu pulang dengan banyak pertanyaan di dalam hatinya mengenai apa yang telah terjadi.

¹³И, ето, в същия ден двама от тях отиваха в едно село на име Емаус, шестдесет стадии {Около 11 километра.} далеч от Ерусалим.

¹³Pada hari itu juga, dua orang pengikut Yesus sedang berjalan ke sebuah desa yang bernama Emaus, kira-kira sebelas kilometer jauhnya dari Yerusalem.

¹⁴И те се разговаряха помежду си за всичко онова що бе станало.

¹⁴Sambil berjalan mereka bercakap-cakap tentang segala peristiwa yang telah terjadi itu.

¹⁵И като се разговаряха и разискваха, сам Исус се приближи и вървеше с тях;

¹⁵Sementara mereka bercakap-cakap dan bertukarpikiran, Yesus sendiri datang dan berjalan bersama-sama mereka.

¹⁶но очите им се удържаха да Го не познаят.

¹⁶Mereka melihat Yesus, tetapi ada sesuatu yang membuat mereka tidak mengenal Dia.

¹⁷И рече им: Какви са тия думи, които разменяте помежду си, като пътувате? И те се спряха натъжени.

¹⁷Lalu Yesus berkata, "Apa yang kalian bicarakan di tengah jalan ini?" Mereka berhenti dengan muka sedih.

¹⁸И един от тях, на име Клеопа, в отговор Му рече: Само Ти ли си пришелец в Ерусалим и не знаеш станалото там тия дни?

¹⁸Lalu seorang dari mereka, yang bernama Kleopas, bertanya kepada Yesus, "Bapakkah satu-satunya orang asing di Yerusalem yang tidak tahu peristiwa yang terjadi di sana akhir-akhir ini?"

¹⁹И рече им: Кое? А те му рекоха: Станалото с Исуса Назарянина, Който бе пророк, силен в дело и в слово пред Бога и пред всичките люде;

¹⁹"Peristiwa apa?" tanya Yesus. "Peristiwa yang terjadi dengan Yesus, orang dari Nazaret itu," jawab mereka. "Ia nabi. Kata-kata-Nya dan perbuatan-perbuatan-Nya berkuasa sekali--baik menurut pandangan Allah maupun menurut pandangan semua orang.

²⁰и как нашите главни свещеници и началници Го предадоха да бъде осъден на смърт и Го разпнаха.

²⁰Imam-imam kepala dan pemimpin-pemimpin bangsa kita menyerahkan Dia untuk dihukum mati, dan mereka menyalibkan Dia!

²¹А ние се надявахме, че Той е Онзи, Който ще избави Израиля. И освен всичко това, вече е трети ден откак стана това.

²¹Padahal kami mengharap bahwa Dialah yang akan membebaskan Israel! Dan hari ini hari ketiga semenjak hal itu terjadi.

²²При туй и някои жени измежду нас ни смаяха, които като отишли отзарана на гроба,

²²Lagi pula, beberapa wanita dari kalangan kami telah membuat kami terkejut. Pagi-pagi sekali mereka ke kuburan,

²³и не намерили тялото Му, дойдоха и казаха, че видели и видение на ангели, които казали, че Той бил жив.

²³tetapi tidak menemukan jenazah-Nya di sana. Lalu mereka kembali dan berkata bahwa mereka melihat malaikat, dan malaikat-malaikat itu berkata bahwa Yesus hidup.

²⁴И някои от ония, които бяха с нас, отидоха на гроба, и намериха тъй както рекоха жените; а Него не видели.

²⁴Beberapa orang dari kami lalu pergi ke kuburan dan mendapati bahwa apa yang dikatakan wanita-wanita itu memang demikian, hanya mereka tidak melihat Yesus."

²⁵И Той им рече: О несмислени и мудни по сърце да вярвате всичко, което са говорили пророците!

²⁵Lalu Yesus berkata kepada mereka, "Kalian memang bodoh! Terlalu lamban kalian untuk mempercayai semua yang sudah dikatakan para nabi!

²⁶Не трябваше ли Христос да пострада така и да влезе в славата Си?

²⁶Bukankah Raja Penyelamat harus mengalami dahulu penderitaan itu, baru mencapai kemuliaan-Nya?"

²⁷И като почна от Моисея и от всичките пророци, тълкуваше им [писаното] за Него във всичките писания.

²⁷Kemudian Yesus menerangkan kepada mereka apa yang tertulis di dalam seluruh Alkitab mengenai diri-Nya, mulai dari buku-buku Musa dan buku para nabi.

²⁸И приближиха селото, в което отиваха; Той се държеше, като че отива по-надалеч.

²⁸Sementara itu mereka mendekati desa tujuan mereka. Yesus berbuat seolah-olah mau berjalan terus,

²⁹Но те Го нудеха, казвайки: Остани с нас, защото е привечер, и денят вече е превалил. И Той влезе да остане с тях.

²⁹tetapi mereka menahan-Nya. "Tinggallah di tempat kami," kata mereka kepada-Nya, "sekarang sudah hampir malam dan sudah mulai gelap juga." Maka Yesus masuk untuk bermalam di tempat mereka.

³⁰И като седна с тях на трапезата, взе хляба и благослови, разчупи и даде им.

³⁰Pada waktu duduk makan bersama mereka, Yesus mengambil roti, mengucap syukur kepada Allah, membelah-belah roti itu dengan tangan-Nya, lalu memberikannya kepada mereka.

³¹И очите им се отвориха и Го познаха; а Той стана невидим за тях.

³¹Kemudian sadarlah mereka bahwa itu Yesus. Tetapi Ia lenyap dari pemandangan mereka.

³²И рекоха помежду си: Не гореше ли в нас сърцето, когато ни говореше по пътя и когато ни тълкуваше писанията?

³²Kata mereka satu kepada yang lain, "Bukankah rasa hati kita seperti meluap, ketika Ia berbicara dengan kita di tengah jalan, dan menerangkan isi Alkitab kepada kita?"

³³И в същия час станаха и се върнаха в Ерусалим, гдето намериха събрани единадесетте и тия, които бяха с тях,

³³Saat itu juga mereka bangkit lalu kembali ke Yerusalem. Di sana mereka mendapati kesebelas pengikut Yesus sedang berkumpul bersama yang lain.

³⁴които и казаха: Господ наистина възкръснал и се явил на Симона.

³⁴Mereka itu berkata, "Memang benar Tuhan sudah hidup kembali! Ia telah memperlihatkan diri-Nya kepada Simon!"

³⁵Те пък разправиха [станалото] по пътя, и как Го познаха, когато разчупваше хляба.

³⁵Kedua pengikut Yesus yang baru datang itu lalu menceritakan pengalaman mereka di tengah perjalanan, dan bagaimana mereka mengenali Tuhan pada saat Ia membelah-belah roti.

³⁶И когато говореха за това, сам [Исус] застана посред тях и каза им: Мир вам!

³⁶Sementara mereka masih bercerita, tiba-tiba Yesus sendiri berdiri di tengah-tengah mereka dan berkata, "Sejahteralah kalian!"

³⁷А те се стреснаха и се уплашиха, като мислеха, че виждат дух.

³⁷Mereka terkejut dan ketakutan, karena menyangka mereka melihat hantu.

³⁸И Той им рече: Защо се смущавате? и защо се пораждат такива мисли в сърцата ви?

³⁸Tetapi Yesus berkata, "Mengapa kalian takut? Mengapa timbul keragu-raguan dalam hatimu?

³⁹Погледнете ръцете Ми и нозете Ми, че съм Аз същият; попипайте Ме и вижте, защото дух няма меса и кости, както виждате, че Аз имам.

³⁹Lihat tangan-Ku dan lihat kaki-Ku. Ketahuilah, bahwa Aku sendirilah ini! Rabalah dan perhatikanlah, karena hantu tidak mempunyai daging atau tulang, seperti yang kalian lihat pada-Ku."

⁴⁰И като рече това, показа им ръцете и нозете Си.

⁴⁰Yesus berkata begitu sambil memperlihatkan kepada mereka tangan dan kaki-Nya.

⁴¹Но понеже те от радост още не вярваха и се чудеха, Той рече: Имате ли тук нещо за ядене?

⁴¹Dan sementara mereka masih belum dapat percaya, karena terlalu gembira dan heran, Yesus bertanya kepada mereka, "Apakah kalian punya makanan di sini?"

⁴²И дадоха Му част от печена риба [и меден сок].

⁴²Mereka memberikan kepada-Nya sepotong ikan goreng.

⁴³И взе та яде пред тях.

⁴³Yesus mengambil ikan itu, lalu makan di depan mereka.

⁴⁴И рече им: Тия са думите, които ви говорих, когато бях още с вас, че трябва да се изпълни всичко, което е писано за Мене в Моисеевия закон, в пророците и в псалмите.

⁴⁴Setelah itu Ia berkata kepada mereka, "Inilah hal-hal yang sudah Kuberitahukan kepadamu ketika Aku masih bersama-sama dengan kalian: bahwa setiap hal yang tertulis mengenai Aku di dalam Buku-buku Musa, Para Nabi, dan Mazmur, harus terjadi."

⁴⁵Тогава им отвори ума, за да разберат писанията.

⁴⁵Kemudian Yesus membuka pikiran mereka untuk mengerti maksud Alkitab.

⁴⁶И рече им: Така е писано, че Христос трябва да пострада и да възкръсне от мъртвите в третия ден,

⁴⁶Lalu Ia berkata kepada mereka, "Di dalam Alkitab tertulis bahwa Raja Penyelamat harus menderita, dan harus bangkit kembali dari kematian pada hari yang ketiga.

⁴⁷и че трябва да се проповядва в Негово име покаяние и прощение на греховете между всичките народи, като се започне от Ерусалим.

⁴⁷Juga bahwa atas nama Raja Penyelamat itu haruslah diwartakan kepada segala bangsa bahwa manusia harus bertobat, dan bahwa Allah mengampuni dosa. Dan berita itu harus diwartakan mulai dari Yerusalem.

⁴⁸Вие сте свидетели на това.

⁴⁸Kalianlah saksi-saksi dari semuanya itu.

⁴⁹И, ето, Аз изпращам върху вас обещанието на Отца Ми; а вие стойте в града [Ерусалим] докато се облечете със сила от горе.

⁴⁹Dan Aku sendiri akan mengirim kepadamu apa yang sudah dijanjikan oleh Bapa. Tetapi kalian harus tetap menunggu di kota ini sampai kuasa dari Allah meliputi kalian."

⁵⁰И ги заведе до [едно място] срещу Витания; и дигна ръцете Си да ги благослови

⁵⁰Setelah itu Yesus membawa mereka ke luar kota sampai Betania. Di situ Ia mengangkat tangan-Nya, lalu memberkati mereka.

⁵¹И като ги благославяше, отдели се от тях, и се възнесе на небето.

⁵¹Sementara Ia melakukan itu, Ia terangkat ke surga, lalu terpisah dari mereka.

⁵²И те Му се поклониха, и върнаха се в Ерусалим с голяма радост;

⁵²Mereka sujud menyembah Dia, kemudian kembali ke Yerusalem dengan hati yang gembira sekali,

⁵³и бяха постоянно в храма [хвалещи и] благославящи Бога. [Амин].

⁵³dan terus memuji-muji Allah di Rumah Tuhan.