¹И Иов още продължи беседата си като казваше:

¹แล้วโยบก็กล่าวกลอนภาษิตของท่านอีกว่า

²О, да бях както в предишните месеци, Както в дните, когато Бог ме пазеше,

²"โอ ข้าอยากจะอยู่อย่างแต่ละเดือนที่ผ่านไป อย่างในสมัยเมื่อพระเจ้าทรงพิทักษ์ข้า

³Когато светилникът Му светеше на главата ми, И със светлината Му ходех в тъмнината;

³เมื่อประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะข้า และข้าเดินฝ่าความมืดไปด้วยความสว่างของพระองค์

⁴Както бях в дните на зрелостта си, Когато съветът от Бога бдеше над шатъра ми;

⁴อย่างข้าเมื่อครั้งยังหนุ่มแน่นอยู่ เมื่อความลึกลับแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือเต็นท์ของข้า

⁵Когато Всемогъщият беше още с мене, И децата ми бяха около мене;

⁵เมื่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ยังอยู่กับข้า และลูกหลานห้อมล้อมข้า

⁶Когато миех стъпките си с масло, И скалата изливаше за мене реки от дървено масло!

⁶เมื่อเขาล้างย่างเท้าของข้าด้วยนมข้น และก้อนหินเทธารน้ำมันออกให้ข้า

⁷Когато през града излизах на портата, И приготвях седалището си на пазара,

⁷เมื่อข้าออกมายังประตูเมือง เมื่อข้าเตรียมที่นั่งของข้าที่ถนน

⁸Младите, като ме гледаха, се криеха, И старците ставаха и стояха прави;

⁸คนหนุ่มๆเห็นข้าแล้วก็หลีกไป คนสูงอายุลุกขึ้นยืน

⁹Първенците се въздържаха от говорене, И туряха ръка на устата си;

⁹เจ้านายหยุดพูด เอามือปิดปากของตนไว้

¹⁰Гласът на началниците замлъкваше, И езикът им залепваше за небцето им;

¹⁰เสียงของขุนนางก็สงบลง และลิ้นของเขาก็เกาะติดเพดานปาก

¹¹Ухо, като ме чуеше, ублажаваше ме, И око, като ме виждаше, свидетелствуваше за мене;

¹¹เมื่อหูได้ยินแล้ว ต่างก็ว่าข้าเป็นสุข และเมื่อตาดู ก็ยกย่องข้า

¹²Защото освобождавах сиромаха, който викаше, И сирачето, и онзи, който нямаше помощник.

¹²เพราะว่าข้าช่วยคนยากจนที่ร้องให้ช่วย และเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครอุปถัมภ์เขา

¹³Благословението от този, който бе близо до загиване, идеше на мене; И аз веселях сърцето на вдовицата.

¹³พรของคนที่จวนพินาศก็มาถึงข้า และข้าเป็นเหตุให้จิตใจของหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความชื่นบาน

¹⁴Обличах правдата, и тя ми беше одежда; Моята правдивост ми беше като мантия и корона.

¹⁴ข้าสวมความชอบธรรม และมันก็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุติธรรมของข้าเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะ

¹⁵Аз бях очи на слепия, И нозе на хромия.

¹⁵ข้าเป็นนัยน์ตาให้คนตาบอด และเป็นเท้าให้คนง่อย

¹⁶Бях баща на сиромасите; Изследвах делото на непознатия мене.

¹⁶ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสอบสวนเรื่องของผู้ที่ข้าไม้รู้จัก

¹⁷Трошех челюстите на несправедливия, И изтеглях лова из зъбите му.

¹⁷ข้าหักขากรรไกรของคนชั่ว และได้ดึงเอาเหยื่อจากฟันของเขา

¹⁸Тогава думах: Ще умра в гнездото си; И дните ми ще се умножат както пясъка.

¹⁸แล้วข้าคิดว่า `ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย

¹⁹Коренът ми е прострян към водите; И росата намокрюва цяла нощ клоните ми.

¹⁹รากของข้าจะแผ่ไปถึงน้ำ มีน้ำค้างบนกิ่งของข้าตลอดคืน

²⁰Славата ми зеленее [още] в мене; И лъкът ми се укрепява в ръката ми.

²⁰สง่าราศีของข้าสดชื่นอยู่กับข้า และคันธนูของข้าใหม่เสมออยู่ในมือข้า'

²¹Човеците чакаха да ме слушат, И мълчаха, за [да чуят] съветите ми.

²¹คนทั้งหลายเงี่ยหูฟังข้าและคอยอยู่ และเงียบอยู่ฟังคำปรึกษาของข้า

²²Подир моите думи те не притуряха нищо; Словото ми капеше върху тях;

²²หลังจากที่ข้าพูดแล้ว เขาก็ไม่พูดอีกเลย และคำของข้าก็กลั่นลงมาเหนือเขา

²³За мене очакваха като за дъжд, И устата им зееха като за пролетен дъжд.

²³เขาคอยข้าเหมือนคอยฝน เขาอ้าปากของเขาเหมือนอย่างรอรับน้ำฝนชุกปลายฤดู

²⁴Усмихвах се на тях, когато бяха в отчаяние; И те не [можаха да] потъмнят {Еврейски: Да направят да падне.} светлостта на лицето ми.

²⁴ถ้าข้าหัวเราะเยาะเขา เขาก็ไม่ยอมเชื่อ และสีหน้าอันผ่องใสของข้า เขาก็มิได้ทำให้หม่นหมองลง

²⁵Избирах пътя към тях, и седях пръв [помежду им, ]И живеех като цар всред войската, Като онзи, който утешава наскърбените.

²⁵ข้าเลือกทางให้เขา และนั่งเป็นหัวหน้า และอยู่อย่างกษัตริย์ท่ามกลางกองทหาร อย่างผู้ที่ปลอบโยนคนที่คร่ำครวญ"