1Adunay panahon alang sa tanang butang, ug panahon alang sa tagsatagsa ka tuyo ilalum sa langit:
1 神規劃萬事叫人敬畏他萬事都有定期，天下萬務都有定時：
2Panahon sa pagkatawo, ug panahon sa pagkamatay; panahon sa pagtanum, ug panahon sa pag-ibut niadtong natanum na;
2生有時，死有時；栽種有時，拔出所種的也有時；
3Panahon sa pagpatay, ug panahon sa pag-ayo; panahon sa paglumpag, ug panahon sa pagtukod;
3殺戮有時，醫治有時；拆毀有時，建造有時；
4Panahon sa paghilak, ug panahon sa pagkatawa; panahon sa pagbalata, ug panahon sa pagsayaw;
4哭有時，笑有時；哀慟有時，踴躍有時；
5Panahon sa pagsalibay ug mga bato, panahon sa pagtigum sa mga bato; panahon sa panaggakus, ug panahon sa pagpugong gikan sa panaggakus;
5拋擲石頭有時，堆聚石頭有時；擁抱有時，避免擁抱有時；
6Panahon sa pagpangita, ug panahon sa pagwala; panahon sa pagtipig, ug panahon sa pag-usik;
6尋找有時，捨棄有時；保存有時，拋棄有時；
7Panahon sa paggisi, ug panahon sa pagtahi; panahon sa paghilum ug panahon sa pagsulti;
7撕裂有時，縫補有時；靜默有時，講話有時；
8Panahon sa paghigugma, ug panahon sa pagdumot; panahon alang sa gubat ug panahon alang sa pakigdait.
8愛有時，恨有時；戰爭有時，和平有時。
9Unsay makuha niadtong nagabuhat niana nga iyang ginahimo?
9作工的人在自己的勞碌上得到甚麼益處呢？
10Nakita ko ang kasakitan nga gihatag sa Dios sa mga anak nga lalake sa mga tawo aron sila pagabansayon niini.
10我看 神給予世人的擔子，是要他們為此煩惱。
11Gihimo niya ang tanang butang nga matahum sa iyang panahon: gibutang usab niya ang pagka-walay katapusan sa sulod sa ilang kasingkasing, ngani aron ang tawo dili makatugkad sa buhat nga nahimo sa Dios gikan sa sinugdan bisan hangtud sa katapusan.
11他使萬事各按其時，成為美好；他又把永恆的意識放在人的心裡；雖然這樣，人還是不能察覺 神自始至終的作為。
12Ako nasayud nga walay lain nga maayo alang kanila, kay sa pagkalipay, ug sa pagbuhat sa maayo samtang sila buhi pa.
12我曉得人生最好是尋樂享福，
13Ug nga ang tagsatagsa ka tawo usab mokaon unta ug moinum, ug maglipay pag-ayo sa tanan niyang buhat, kini maoy hatag sa Dios.
13人人有吃有喝，在自己的一切勞碌中自得其樂；這就是 神的恩賜。
14Ako nasayud, nga bisan unsa ang buhaton sa Dios, kini alang man sa walay katapusan: walay ikadugang niini, ni makuhaan kini sa bisan unsa: ug gibuhat kini sa Dios, aron ang mga tawo magkahadlok sa iyang atubangan.
14我知道 神所作的一切，都必永存，無可增添，無可減少； 神這樣作，為要使人在他面前存敬畏的心。
15Kadtong diha sa kanhing panahon; ug kana nga umalabut pa, diha man sa kanhing panahon: ug ginapangita sa Dios pag-usab kadtong miagi na.
15現在有的，先前就有；將來有的，早已有了；因為 神使已過的事重新出現（“ 神使已過的事重新出現”原文作“ 神尋回已過的事”）。
16Ug labut pa nakita ko ilalum sa adlaw nga sa dapit sa justicia, ang kahugawan maoy diha; ug sa dapit sa pagkamatarung, ang kasal-anan maoy diha.
16 神的審判都有定時我在日光之下又看見：審判的地方有奸惡，維護公義的地方也有奸惡。
17Ako miingon sulod sa akong kasingkasing: Ang Dios magahukom sa matarung ug sa dautan: kay adunay panahon alang sa tagsatagsa ka tuyo ug alang sa tagsatagsa ka buhat.
17我自己心裡說：“ 神必審判義人和惡人，因為各樣事務、各樣工作都有定時。”
18Ako miingon sulod sa akong kasingkasing: Kini tungod man sa mga anak nga lalake sa mga tawo, aron ang Dios magasulay kanila, ug aron sila makakita nga sila gayud maingon lamang sa mga mananap.
18我自己心裡說：“至於世人， 神要試驗他們，使他們看見自己與牲畜無異。
19Kay kadtong nagakahatabo sa mga anak nga lalake sa mga tawo nagakahatabo sa mga mananap, bisan pa usa ra gayud ka butang ang nagakahinabo kanila: ingon nga mamatay ang usa mao nga mamatay usab ang usa; oo, sila ngatanan adunay usa ka gininhawa; ug ang tawo dili labaw sa mga mananap: kay ang tanan kakawangan man.
19因為世人所遭遇的與牲畜所遭遇的，都是一樣：這個怎樣死，那個也怎樣死，兩者的氣息都是一樣，所以人並不勝於牲畜。一切都是虛空。
20Ang tanan mangadto sa usa lamang ka dapit; ang tanan gikan sa abug, ug ang tanan mopauli sa pag-kaabug pag-usab.
20大家都到一個地方去，都出於塵土，也都歸回塵土。
21Kinsa bay nasayud sa espiritu sa tawo kong kana mosaka ba sa itaas, ug ang espiritu sa mananap kong kana manaug ba padulong sa yuta?
21有誰知道人的靈是往上升，牲畜的魂（“魂”的原文與“靈”〔3:21〕和“氣息”〔3:19〕相同）是下降而入地呢？”
22Busa nakita ko nga wala nay laing maayo, kay niadtong tawo nga magakalipay unta sa iyang mga buhat; kay kana mao ang iyang bahin: kay kinsa man ang modala kaniya pagbalik aron sa pagtan-aw kong unsa may mahitabo sunod kaniya?
22因此我看人最好是在自己所作的事上自得其樂，因為這也是他的分；誰能使他看見他自己死後的事呢？