1Sa tapus niini mibungat si Job sa iyang baba, ug gipanghimaraut ang iyang adlaw.
1約伯咒詛自己的生日後來，約伯開口咒詛自己的生日。
2Ug si Job mitubag ug miingon:
2約伯說：
3Wagtanga ang adlaw nga akong gikatawohan, Ug ang gabii nga miingon: Adunay usa ka bata nga lalake nga gipanamkon.
3“願我生的那日泯滅，人說懷男胎的那夜滅沒。
4Ngitngita kanang adlawa; Ayaw ipapangita kana sa Dios ka kahitas-an, Ni pagpasidlakon ang kahayag sa ibabaw niana.
4願那日變成黑暗，願 神不從上面眷顧，願光明不照耀在其上。
5Pasagdi ang kangitngit ug ang landong sa kamatayon sa pag-angkon niana nga ilang kaugalingon; Ang panganod papuy-a sa ibabaw niana; Kadtong tanan nga nagahimog itum sa adlaw pahadloka niana.
5願黑暗與死蔭索討那日，願密雲停留在上面，願白天的昏黑驚嚇它。
6Mahitungod nianang gabhiona, ipasakup kana sa mabaga nga kangitngit: Ayaw kana pagpalipaya uban sa mga adlaw sa tuig; ayaw kana pag-ilakip pag-isip uban sa mga bulan.
6願那夜被幽暗奪去，不讓它連在平日之中，列入月數之內。
7Ah, himoang awa-aw kanang gabhiona; Ayaw pagpasudla dinha ang tingog nga malipayon.
7願那夜沒有生育，也沒有歡樂的聲音。
8Ipatunglo sila nga tigtunglo sa adlaw, Nga andam sa pagpalihok sa leviathan?
8那些咒詛日子、善於惹動海怪的，願他們咒詛那夜。
9Pangitngita ang mga bitoon sa pagkasalumsom: Papangitaa kana sa kahayag, apan ayaw pagtunghai; Ni pagpatan-awon kana sa banag-banag sa kabuntagon:
9願那夜黎明的星星變成黑暗，願那夜等候發光卻不亮，見不到清晨的曙光。
10Tungod kay wala man tak-umi niana ang mga ganghaan sa tagoangkan sa akong inahan , Ni pagtagoan ang kasamok gikan sa akong mata.
10因為那夜沒有把我母胎的門關閉，也沒有把苦難隱藏，使我看不見。
11Ngano nga ako wala mamatay sa tagoangkan? Ngano nga sa pag-anak kanako sa akong inahan wala mabugto ang akong gininhawa?
11切願夭折我為甚麼不一離母胎就死去？我為甚麼不一出母腹就斷氣？
12Ngano nga ang mga tuhod mingdawat kanako? Kun sa unsa ang mga dughan nga akong pagasus-an?
12為甚麼有膝承接我？為甚麼有乳哺養我？
13Kay karon nakahigda na unta ako ug nahilum; Ako nakatulog na unta; nan ako nakapahulay na unta,
13不然，我早已躺下安息，
14Uban sa mga hari ug mga makinaadmanon sa kalibutan, Nga nanagtukod alang sa ilang kaugalingong mga dapit nga kamingawan;
14與世上那些為自己建造陵墓的君王和謀士同睡，
15Kun uban sa mga principe nga may mga bulawan, Nga gipuno sa salapi ang ilang kabalayan:
15或與那些擁有黃金，房屋裝滿銀子的王侯同眠。
16Kun ngano nga wala ako katagoi ingon sa natawo sa dili panahon, Sama sa mga magagmayng bata nga wala gayud makakitag kahayag.
16我為甚麼不像暗中流產的胎，未見天日的嬰孩，歸於無有呢？
17Didto ang dautan dili na makasamok; Ug didto ang mga gikapuyan nagapahulay,
17在那裡，惡人止息攪擾，筋疲力盡的得安息；
18Didto ang mga binilanggo magapahulay ug tingub; Kanila dili mabati ang tingog sa magsusukot sa buhis.
18被囚的同享安寧；聽不見督工的聲音；
19Ang mga ubos ug ang mga bantugan atua didto: Ug ang mga binatonan gawas sa iyang agalon.
19老少尊卑都在那裡，奴僕脫離主人的轄制。
20Busa ang kahayag gihatag kaniya nga anaa sa kaalaut, Ug ang kinabuhi ngadto sa mga mapait ug kalag;
20厭惡生存為甚麼有光明賜給勞碌的人，有生命賜給苦命的人呢？
21Nga nangandoy sa kamatayon, apan kini wala moabut, Ug nagapangita niini labi pa kay sa mga bahanding tinagoan;
21他們想死卻死不了，找死勝於找寶藏；
22Nga nagakalipay ug daku uyamut, Ug mahimayaon, kong ang lubnganan ilang hikaplagan?
22他們找到墳墓就高興，非常歡喜快樂。
23Ngano nga ang kahayag gihatag sa tawo kinsang dalan tinagoan, Ug nga sa Dios ginakutan?
23為甚麼有生命賜給前途茫茫，又被 神四面圍困的人呢？
24Kay ang akong pagpanghupaw magauna sa akong pagkaon, Ug ang akong pag-agulo ginabubo sama sa tubig.
24我以歎息代替食物，我唉哼的聲音如水湧出。
25Kay ang butang nga akong gikahadlokan midangat kanako, Ug ang akong gikalisangan miabut kanako.
25我所懼怕的臨到我，我所驚恐的向我而來。
26Wala na kanako ang kalinaw, ni ania kanako ang kahilum, ni ania kanako ang pahulay; Apan ang kasamok moabut man.
26我不得安逸，不得安靜，也不得安息，卻有攪擾來到。”