1Sumangpit ka karon; anaa ba ing bisan kinsa nga motubag kanimo? Ug kinsa sa mga balaan ang imong kapasingadtoan?
1世人必受苦難“你只管呼籲吧，有誰回答你？在眾聖者之中你轉向哪一位？
2Kay ang kalibog mopatay sa tawong buang-buang, Ug ang kasina molaglag sa tawong pahong.
2煩惱殺死愚昧人，激情害死愚蒙人。
3Nakita ko ang buang nga nakagamot: Apan sa gilayon gihimaraut ko ang iyang puloy-anan.
3我看見愚昧人扎下了根，但咒詛忽然臨到他的居所。
4Ang iyang mga anak halayo sa kaluwasan, Ug sa ganghaan sila nangadugmok, Sila walay bisan kinsa nga magaluwas kanila:
4他的兒女遠離安穩之處，在城門口被欺壓卻沒有人援救。
5Ang iyang alanihon sa mga gigutom pagakan-on, Ug kana, bisan sa katunokan pagakuhaon; Ug ang giuhaw sa bahandi motulon.
5飢餓的人吃盡他的莊稼，連在荊棘裡的也搶去；渴求的人吞盡他的財富。
6Kay ang kasakit dili magagikan sa abug, Ni ang kasamok magagula gikan sa yuta:
6患難不從土中生出來，勞碌不由地裡長出來；
7Apan ang tawo ngadto sa kasakit natawo, Ingon nga ang aligato sa itaas mopaingon.
7原來人為勞碌而生，如同火花向上飛揚。
8Apan sa akong bahin, ang Dios maoy akong pangitaon, Ug sa Dios ang akong tuyo adto ko igatugyan;
8人的指望在乎 神至於我，我必尋求 神，向他陳明我的案件。
9Nga nagabuhat sa mga dagkung butang ug dili matukib, Mga butang katingalahan nga dili maihap;
9他所作的大事無法測度，所行的奇事不可勝數。
10Nga sa kalibutan nagahatag ug ulan, Ug sa kabaulan nagpadala ug tubig;
10降雨在地上，遣水到田裡，
11Sa pagkaagi nga kadtong mga atua sa ubos ngadto sa itaas iyang gipahamutang, Ug kadtong nanagbakho ngadto sa kaluwasan ginabayaw.
11把低微的安置在高位，把哀慟的高舉於安穩之處；
12Siya magasumpo sa mga hunahuna sa malimbungon, Sa pagkaagi nga ang ilang mga kamot dili makahimo sa ilang mga bulohaton.
12又挫敗狡猾人的計謀，使他們的手所作的無法成全；
13Siya magadakup sa mga maalam diha sa ilang kaugalingong kabatid: Ug ang sabutsabut sa mga guatsinanggo mahimong pakyas.
13他使有智慧的人中了自己的詭計，使奸詐人的謀算快快失敗。
14Ang kadulom maoy ilang ihibalag sa maadlaw, Ug sa udto magasukarap sila ingon sa magabii.
14他們白天遇見黑暗，中午摸索如在夜間。
15Apan siya nagaluwas gikan sa espada sa ilang baba, Bisan ang mga kabus gikan sa kamot sa mga makagagahum.
15他拯救窮乏人脫離他們口中的刀劍，脫離強暴人的手；
16Busa ang kabus may palaabuton, Ug ang kasal-anan magatak-om sa baba niya.
16這樣，貧窮人有指望，不義的人卻閉口無言。
17Ania karon, bulahan ang tawo nga pagabadlongon sa Dios: Busa ayaw pagbiaybiay sa mga castigo sa Makagagahum.
17受主懲治的人是有福的 神所責備的人是有福的，所以你不要輕看全能者的管教。
18Kay siya magahatag sa sakit ug pagabugkosan; Siya magasamad ug ang iyang mga kamot maoy magaayo.
18因為他打傷，又纏裹；他擊傷，又親手醫治。
19Siya magaluwas kanimo sa unom ka kasamok; Oo, bisan sa pipito ang kadaut dili makadapat kanimo.
19你六次遭遇患難，他都救拔你，就算第七次，災禍也傷不了你。
20Sa tinggutom magaluwas siya kanimo gikan sa kamatayon; Ug sa gubat gikan sa kagahum sa espada.
20在饑荒中，他必救你脫離死亡；在戰爭中，他必救你脫離刀劍的權勢。
21Ikaw pagatagoan gikan sa hampak sa dila; Ni malisang ikaw sa pagkalaglag sa modangat kini.
21你必不受人口舌之害，災殃臨到，也不害怕。
22Ang pagkalaglag ug tinggutom imong pagakataw-an; Ni malisang ikaw sa mga mananap sa yuta.
22對災殃和饑饉，一笑置之，地上的野獸你也不害怕。
23Kay ikaw magpakig-uyon sa mga bato sa kapatagan; Ug ang mga mananap sa kapatagan makigdait kanimo.
23你必與田間的石頭立約，田間的野獸必與你和平相處。
24Ug ikaw masayud nga ang imong balong-balong anaa sa pakigdait; Ug ikaw modu-aw sa imong pinuy-anan ug kanimo walay mawala.
24你必曉得你的帳棚平安無事；你查看莊舍，也一無缺失。
25Ikaw masayud usab nga ang imong kaliwat mahimong daku, Ug ang imong anak sama sa kabalilihan sa yuta.
25你必曉得你的後裔眾多，子孫像地上的青草那樣茂盛。
26Ikaw moadto sa imong lubnganan sa hingkud nga panuigon, Sama sa usa ka tapok sa trigo nga maani sa iyang panahon.
26你必全壽才歸到墳墓去，如同禾捆到時就收起來。
27Ania karon, kana atong gisusi, busa mao man kana; Patalinghugi kana, ug kana tulotimbanga alang sa imong kaayohan.
27這道我們已經查明實在是這樣，你當聆聽，也當明白。”