¹Ug nahitabo niadtong mga adlawa, sa diha nga walay hari sa Israel, nga may usa ka Levihanon nga nagpuyo sa unahang daplin sa kabungtoran sa Ephraim nga mikuha alang kaniya usa ka puyopuyo gikan sa Beth-lehem sa Juda.

¹利未人和他的妾

²Ug ang iyang puyopuyo may lalake gawas kaniya, ug mibulag gikan kaniya ngadto sa balay sa iyang amahan sa Beth-lehem sa Juda, ug didto siya sulod sa upat ka bulan.

²他的妾背夫行淫，离开丈夫，回到犹大的伯利恒她父亲的家那里去了，在那里住了四个月的日子。

³Ug ang iyang bana mitindog, ug miapas kaniya, sa pagsulti ug minaayo kaniya aron sa pagpabalik kaniya, uban kaniya ang iyang sulogoon ug duha ka asno: ug siya gidala sa babaye ngadto sa balay sa iyang amahan; ug sa pagkakita kaniya sa amahan sa babaye siya nagmalipayon sa pagpakighimamat kaniya.

³她的丈夫起来，带着一个仆人和两头驴去追她，用话打动她的心，叫她回来。她把丈夫带到自己父家，那少女的父亲见了那人，就欢欢喜喜迎接他。

⁴Ug ang iyang ugangan nga lalake, ang amahan sa babaye, naghawid kaniya; ug nagpabilin siya uban kaniya totolo ka adlaw: busa sila nangaon ug nanginum ug nanghigda didto.

⁴那人的岳父，就是女子的父亲，强留那人，那人就与他同住了三天；他们一起吃喝，在那里住宿。

⁵Ug nahitabo sa ikaupat ka adlaw, nga sila mingbangon ug sayo sa pagkabuntag, ug siya mitindog sa paglakaw: ug ang amahan sa babaye miingon sa iyang umagad: Lig-ona ang imong kasingkasing sa diyutay nga tinapay, ug unya molakaw kamo sa inyong dalan.

⁵到了第四天，他们清早起来，那人起身要走；那女子的父亲对女婿说：“请吃点饼增添心力，然后再走。”

⁶Busa sila nanglingkod ug nangaon ug nanginum silang duha: ug ang amahan sa babaye miingon sa tawo: Ikalipay, ako nagahangyo kanimo, ang pagpabilin sa tibook nga gabii ug lipaya ang imong kasingkasing.

⁶于是二人坐下，一起吃喝；女子的父亲对那人说：“请你答应再过一夜，畅快你的心。”

⁷Ug ang tawo mitindog aron molakaw; apan ang iyang ugangan nga lalake milukmay kaniya, ug siya mihigda didto pag-usab.

⁷那人起来要走，他的岳父强留他，他又在那里过了一夜。

⁸Ug siya mibangon ug sayo sa pagkabuntag sayo sa ikalima na ka adlaw aron molakat; ug ang amahan sa babaye miingon: Lig-ona ang imong kasingkasing, ako nagahangyo kanimo, ug pabilin dinhi hangtud sa pagkapalis sa adlaw; ug silang duha nangaon.

⁸到了第五天，他清早起来要走；那女子的父亲说：“请吃点饼增添心力，等到日头西斜再走吧。”于是他们耽延，直到日头西斜；二人一同吃饭。

⁹Ug sa pagtindog sa tawo aron molakat, siya ug ang iyang puyopuyo ug ang iyang sulogoon, ug ang ugangan niya nga lalake, ang amahan sa babaye, miingon kaniya: Ania karon, karon ang adlaw nagakagabii na, ako magahangyo kanimo, nga mopabilin kamo sa tibook gabii: Ania karon, ang adlaw sumasalop, humigda kamo dinhi, aron ang imong kasingkasing magmalipayon; ug ugma panlakaw kamo ug sayo aron kamo mamauli.

⁹那人和他的妾，以及他的仆人起来要走的时候，他的岳父，就是那女子的父亲，对他说：“看哪，天快晚了！请再住一夜。看哪，日头西斜了！请在这里再住一夜，畅快你的心；明天可以清早起来，上路回家去。”

¹⁰Apan ang tawo wala mopabilin niadtong gabhiona, apan siya mitindog ug migikan ug miabut atbang sa Jebus (kini mao ang Jerusalem): ug may dala siyang duha ka asno nga siniyahan; ang iyang puyopuyo usab kuyog kaniya.

¹⁰那人不愿再住一夜，就带着自己的妾和两头备好了的驴，起来走了，来到耶布斯对面；耶布斯就是耶路撒冷。

¹¹Sa duol na sila sa Jebus ang adlaw nagakahapon na kaayo; ug ang sulogoon miingon sa iyang agalon: Umari ka, ako nagahangyo kanimo, ug humapit kita niana nga ciudad sa Jebusehanon, ug mopahulay didto.

¹¹基比亚之行程他们走近耶布斯的时候，日头快要落了；仆人对主人说：“来，让我们转到这耶布斯人的城去，好在那里住宿。”

¹²Ug ang iyang agalon miingon kaniya: Dili kita mohapit sa ciudad sa usa ka dumuloong, nga dili sa mga anak sa Israel; apan moadto kita sa Gabaa.

¹²主人对他说：“我们不可转到这座不是以色列人居住的外族人的城里去，我们过到基比亚去吧。”

¹³Ug siya miingon sa iyang sulogoon: Umari ka, ug pahiduol kita sa usa niining mga dapita; ug mohigda kita sa Gabaa kun sa Rama.

¹³又对他的仆人说：“来吧，我们可以到这些地方其中一个去投宿，或在基比亚或在拉玛。”

¹⁴Busa mingpadayon sila ug nanlakaw sa ilang dalan; ug nasalopan sila sa adlaw duol sa Gabaa, nga sakop ni Benjamin.

¹⁴于是他们走路过去；他们走近便雅悯人的基比亚的时候，日头已经落了。

¹⁵Ug minghapit sila didto sa paghigda sa Gabaa; ug misulod siya, ug milingkod siya sa dalan sa ciudad; kay walay tawo nga midapit kanila sa pagpahigda sa balay.

¹⁵他们从那里转身，要进基比亚去住宿；他们进去，坐在城里的广场上，因为没有人接待他们到家里去住宿。

¹⁶Ug ania karon, may usa ka tawong tigulang nga miabut gikan sa iyang buhat sa uma sa pagkahapon: karon kadtong tawo gikan sa kabungtoran sa Ephraim, ug siya mipuyo sa Gabaa; apan ang mga tawo sa maong dapit mga Benjaminhon.

¹⁶到晚上，有一个老年人从田间工作回来；那人原是以法莲山地的人，寄居在基比亚；那地方的人却是便雅悯人。

¹⁷Ug giyahat niya ang iyang mga mata, ug nakakita sa lumalangyaw nga tawo sa dalan sa ciudad; ug ang tawong tigulang miingon: Asa ka paingon? ug diin ka gikan?

¹⁷那老年人举目，看见那个旅客在城里的广场上，就问他：“你要到哪里去？你从哪里来？”

¹⁸Ug siya miingon kaniya: Kami nangagi dinhi gikan sa Beth-lehem sa Juda ngadto sa kinalay-an nga dapit sa Ephraim: ako gikan didto ug ako miadto sa Beth-lehem sa Juda ug ako moadto karon sa balay ni Jehova; ug walay tawo nga midala kanako sa iyang balay.

¹⁸利未人回答他：“我们是从犹大的伯利恒过来的，要到以法莲山地的偏远地区去，我原是那地方的人；我去过犹大的伯利恒，现在我要到我的家去（“到我的家去”原文作“到耶和华的殿去”），但没有人接待我到家里去。

¹⁹Apan adunay kompay ug, pagkaon andam sa among mga asno; ug may tinapay ug vino usab alang kanako, ug sa imong sulogoon nga babaye, ug sa batan-ong lalake nga uban sa imong mga sulogoon; walay kulang sa bisan unsang butang.

¹⁹其实我有粮草、有饲料，可以喂驴；我和我的妾，以及与你的仆人在一起的那个青年人，都有饼和酒吃喝，一无所缺。”

²⁰Ug ang tawong tigulang miingon: Ang pakigdait anaa kanimo; apan isalig kanako ang tanan mong kinahanglan; ayaw lamang paghigda sa dalan.

²⁰那老年人说：“愿你平安，你所缺乏的，由我负责好了；只是不可在广场上过夜。”

²¹Busa iyang gidala siya sa iyang balay, ug gihatagan ang mga asno ug kompay; ug sila nanghimasaw sa ilang mga tiil, ug nanagpangaon ug nanagpanginum.

²¹于是把他领到自己的家里，用饲料喂了驴，他们洗了脚，就吃喝起来。

²²Sa didto sila sa paglipay sa ilang mga kasingkasing, ania karon, ang mga tawo sa ciudad, pipila sa mga dautang tawo nanaglibut sa balay, nga nagabunal sa pultahan; ug ilang gisultihan ang pangulo sa balay, ang tawong tigulang nga nagaingon: Pagul-a ang tawo nga nahiabut sa imong balay, aron makaila kami kaniya.

²²基比亚匪徒的罪行他们心里正畅快的时候，忽然城里有些无赖之徒，围绕房子，不住地敲门，对老房主说：“把进入你家的那个人带出来，我们要与他交合。”

²³Ug ang tawo, ang pangulo sa balay, miadto kanila sa gawas, ug miingon kanila: Dili, mga kaigsoonan ko, ako nagahangyo kaninyo, ayaw kamo pagbuhat sa hilabihang pagkadautan; sanglit nga kining tawohana nahiabut sa akong balay, ayaw pagbuhata kining binuanga.

²³那房主出来见他们，对他们说：“我的众兄弟啊，不可这样，请你们不要作恶；这人既然进了我的家，你们就不要作这羞耻的事。

²⁴Ania karon, ania man ang akong anak nga babaye nga usa ka dalaga, ug ang iyang puyopuyo; sila akong dad-on sa gawas karon, ug panamastamasan ninyo sila, ug buhata kanila sumala sa maayo kaninyo; apan niining tawohana ayaw gayud ninyo pagbuhata kining binuanga.

²⁴这里有我的女儿，还是处女，并且有这人的妾，我把她们领出来，让你们污辱她们；你们看怎样好，就怎样待她们吧。只是对这个人，你们却不要作这羞耻的事。”

²⁵Apan ang mga tawo wala mamati kaniya: busa gikuha sa tawo ang iyang puyopuyo, ug gidala siya sa gawas ngadto kanila; ug sila nakaila kaniya, ug ilang giabusahan siya sulod sa tibook gabii hangtud sa kabuntagon: ug sa pagkabanagbanag na, siya gibuhian nila.

²⁵那些人却不肯听从他的话，那人就抓住自己的妾，拉出外边去交给他们，他们就与她交合，整夜污辱她；直到早晨，天色破晓的时候，才放她走。

²⁶Unya nahiabut ang babaye sa pagbanagbanag sa adlaw, ug napukan sa pultahan sa balay sa tawo nga didto ang iyang agalon hangtud nga mihayag na.

²⁶天快亮的时候，那女子回到留她主人住宿的那人的房子门口，就仆倒在那里，直到天亮。

²⁷Ug ang iyang agalon mibangon sa pagkabuntag, ug nangabli sa mga pultahan sa balay, ug migula sa pagpadayon sa panaw; ug ania karon, ang babaye nga iyang puyopuyo napukan sa pultahan sa balay, ug ang iyang mga kamot diha sa lusaranan.

²⁷到早晨，她的主人起来，开了房门，出去要上路的时候，就看见那妇人，就是他的妾，仆倒在门口，她的双手搭在门槛上。

²⁸Ug siya miingon kaniya: Tindog, ug mangadto na kita; apan walay mitubag; unya siya gitungtong niya sa ibabaw sa asno; ug ang tawo mitindog, ug midangat sa iyang dapit.

²⁸他对那妇人说：“起来，我们走吧！”可是却没有回答。那人就把她驮在驴上，起程回自己的地方去了。

²⁹Ug sa paghisulod niya sa iyang balay, siya mikuha sa usa ka cuchillo ug gikuptan ang iyang puyopuyo ug iyang gihiwa-hiwa siya sumala sa iyang kabukogan sa napulo ug duha ka bahin, ug gipadala siya ngadto sa tanang mga utlanan sa purok sa Israel.

²⁹他到了家里，就拿起刀来，抓住自己的妾，把她的肢体切成十二块，叫人送到以色列的全境去。

³⁰Ug mao kadto, nga ang tanan nga nakakita niana miingon: wala pa gayud mahitabo ang ingon nga buhat ni makita sukad sa adlaw sa paghigula sa mga anak sa Israel gikan sa yuta sa Egipto hangtud niining adlawa: palandunga kini; pakitambag, ug sumulti kamo .

³⁰看见的人都说：“自从以色列人从埃及地上来的日子，直到今日，这样的事并没有发生过，也没有看见过；你们要思想，要商议，要讨论。”