¹Ang pulong ni Jehova midangat pag-usab kanako, nga nagaingon:

¹And there is a word of Jehovah unto me, saying,

²Anak sa tawo, pahibaloa ang Jerusalem sa iyang mga dulumtanan;

²`Son of man, cause Jerusalem to know her abominations, and thou hast said:

³Ug umingon ka: Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova sa Jerusalem: Ang imong kagikanan ug ang imong natawohan mao ang yuta sa Canaanhon; ang imong amahan mao ang usa ka Amorehanon, ug ang imong inahan usa ka Hetehanon.

³Thus said the Lord Jehovah to Jerusalem: Thy birth and thy nativity [Are] of the land of the Canaanite, Thy father the Amorite, and thy mother a Hittite.

⁴Ug mahatungod sa imong natawohan, sa adlaw sa imong paghimugso, ang imong pusod wala maputol, ni madigo ikaw sa tubig aron sa paghinlo kanimo; wala ka gayud asini, ni maputos ka gayud sa mga hapin.

⁴As to thy nativity, in the day thou wast born, Thou — thy navel hath not been cut, And in water thou wast not washed for ease, And thou hast not been salted at all, And thou hast not been swaddled at all.

⁵Walay mata nga nalooy kanimo, aron buhaton kanimo ang bisan unsa niining mga butanga nga angay sa pagkalooy kanimo; apan ikaw gisalibay ngadto sa hawan nga kapatagan, tungod niana ang imong pagkatawo gidumtan, sa maong adlaw sa imong paghimugso.

⁵No eye hath had pity on thee, to do to thee any of these, To have compassion on thee, And thou art cast on the face of the field, With loathing of thy person. In the day thou hast been born — thou!

⁶Ug sa akong paghiagi duol kanimo, ug nakita ko ikaw nga naglunang sa kaugalingon mong dugo, ako miingon kanimo: Bisan anaa ikaw sa imong dugo, mabuhi ka ; oo, ako miingon kanimo: Bisan anaa ikaw sa imong dugo, mabuhi ka .

⁶And I do pass over by thee, And I see thee trodden down in thy blood, And I say to thee in thy blood, Live, And I say to thee in thy blood, Live.

⁷Gipadaghan ko ikaw ingon niadtong nagatubo sa kaumahan, ug miusbaw ka ug midaku, ug ikaw nakakab-ut sa pagkalabing maayo nga dayan-dayan; ang imong mga dughan namuol, ug ang imong buhok mingtag-as; bisan pa niana, hubo man ikaw ug walay tabon.

⁷A myriad — as the shoot of the field I have made thee, And thou art multiplied, and art great, And comest in with an excellent adornment, Breasts have been formed, and thy hair hath grown — And thou, naked and bare!

⁸Karon sa diha nga miagi ako duol kanimo, ug mitan-aw kanimo, ania karon, ang imong panahon mao ang panahon sa gugma; ug gibuklad ko ang akong bisti sa ibabaw nimo, ug gitabonan ko ang imong pagkahubo: oo, ako nanumpa kanimo, ug miuyon sa usa ka tugon uban kanimo, nagaingon ang Ginoong Jehova, ug ikaw nahimo nga ako na.

⁸And I pass over by thee, and I see thee, And lo, thy time [is] a time of loves, And I spread My skirt over thee, And I cover thy nakedness, And I swear to thee, and come in to a covenant with thee, An affirmation of the Lord Jehovah, And thou dost become Mine.

⁹Unya gihugasan ko ikaw sa tubig; oo, sa hingpit gihinloan ko ikaw gikan sa imong dugo, ug gidihogan ko ikaw sa lana.

⁹And I do wash thee with water, And I wash away thy blood from off thee, And I anoint thee with perfume.

¹⁰Gibistihan ko usab ikaw sa binuldahan nga panapton, ug gisapinan ko pa ikaw sa panit sa mananap sa dagat, ug gibaksan ko ikaw sa fino nga lino, ug gisul-oban ko ikaw sa seda.

¹⁰And I clothe thee with embroidery, And I shoe thee with badger`s skin, And I gird thee with fine linen, And I cover thee with figured silk.

¹¹Ug gidayandayanan ko ikaw sa mga dayandayan, ug gisul-oban ko sa mga pulceras ang imong mga kamot, ug usa ka kolintas gisab-ong diha sa imong liog.

¹¹And I adorn thee with adornments, And I give bracelets for thy hands, And a chain for thy neck.

¹²Ug gibutangan ko sa usa ka singsing ang imong ilong, ug sa mga ariyos ang imong mga dalunggan, ug gipurong ang usa ka matahum nga purongpurong diha sa imong ulo.

¹²And I give a ring for thy nose, And rings for thine ears, And a crown of beauty on thy head.

¹³Sa ingon niana, ikaw gidayandayanan sa bulawan ug salapi; ug ang imong bisti lonlon fino nga lino, ug seda, ug binuldahan; nagkaon ka sa maayong harina ug dugos, ug lana; ug ikaw matahum uyamut, ug ikaw nakakabut sa pagkaharianon nga kahimtang.

¹³And thou dost put on gold and silver, And thy clothing [is] fine linen, And figured silk and embroidery, Fine flour, and honey, and oil thou hast eaten, And thou art very very beautiful, And dost go prosperously to the kingdom.

¹⁴Ug ang imong kabantug nasangyaw ngadto sa mga nasud tungod sa imong katahum; kay kana hingpit man, pinaagi lamang sa akong pagkahalangdon nga gisul-ob ko kanimo, nagaingon ang Ginoong Jehova.

¹⁴And go forth doth thy name among nations, Because of thy beauty — for it [is] complete, In My honour that I have set upon thee, An affirmation of the Lord Jehovah.

¹⁵Apan nagasalig ka sa imong katahum, ug nagapakighilawas ikaw tungod sa imong kabantug, ug ginabubo mo ang imong mga pagkabigaon sa tanan nga molahay kanimo; kadto iya man.

¹⁵And thou dost trust in thy beauty, And goest a-whoring because of thy renown, And dost pour out thy whoredoms On every passer by — to him it is.

¹⁶Ug ginahukas mo ang imong mga bisti, ug ginabuhat mo alang kanimo ang mga hatag-as ng dapit sa mga `dios-dios nga dinayandayanan sa mga nagkalainlaing bulok, ug nakighilawas ka sa ibabaw nila: ang ingon nga mga butang dili na mahitabo, ni mamao pa pag-usab kini.

¹⁶And thou dost take of thy garments, And dost make to thee spotted high-places, And dost go a-whoring upon them, They are not coming in — nor shall it be!

¹⁷Ikaw usab nagkuha sa imong mga matahum nga hiyas sa akong bulawan ug sa akong salapi, nga akong gihatag kanimo, ug gikan niini gibuhat mo ang mga larawan sa mga lalake, ug nakighilawas ka kanila;

¹⁷And thou dost take thy beauteous vessels Of My gold and My silver that I gave to thee, And dost make to thee images of a male, And dost go a-whoring with them,

¹⁸Ug gikuha mo ang imong mga binuldahan nga bisti, ug gisul-ob mo kanila, ug gibutang mo ang akong lana ug ang akong incienso sa ilang atubangan.

¹⁸And dost take the garments of thy embroidery, And thou dost cover them, And My oil and My perfume thou hast set before them.

¹⁹Ang ako usab nga tinapay nga gihatag ko kanimo, ang fino nga harina, ug ang lana, ug ang dugos, nga maoy gipakaon ko kanimo, bisan pa ngani kini gibutang mo sa atubangan nila alang sa usa ka halad nga pahumot: ug mao ang nahimo kana, nagaingon ang Ginoong Jehova.

¹⁹And My bread, that I gave to thee, Fine flour, and oil, and honey, that I caused thee to eat. Thou hast even set it before them, For a sweet fragrance — thus it is, An affirmation of the Lord Jehovah.

²⁰Labut pa ikaw nagkuha sa imong mga anak nga lalake ug mga anak nga babaye, nga imong gipanganak alang kanako, ug kini imong gihalad kanila aron pagalamyon. Diyutay ba lamang nga butang ang imong mga pagpakighilawas,

²⁰And thou dost take thy sons and thy daughters Whom thou hast born to Me, And dost sacrifice them to them for food. Is it a little thing because of thy whoredoms,

²¹Nga gipatay mo man ngani ang akong mga anak ug gitugyan mo sila, pinaagi pagpalabang kanila sa kalayo ngadto kanila?

²¹That thou dost slaughter My sons, And dost give them up in causing them to pass over to them?

²²Ug sa tanan nimo ang mga dulumtanan ug sa imong mga pagpakighilawas wala ka mahinumdum sa mga adlaw sa imong pagkabatan-on, sa diha nga ikaw hubo, ug walay tabon, ug naglunang sa imong dugo.

²²And with all thine abominations and thy whoredoms, Thou hast not remembered the days of thy youth, When thou wast naked and bare, Trodden down in thy blood thou wast!

²³Ug nahitabo kini sa tapus ang tanan mong kadautan (alaut, alaut kanimo! nagaingon ang Ginoong Jehova),

²³And it cometh to pass, after all thy wickedness, (Wo, wo, to thee — an affirmation of the Lord Jehovah),

²⁴Nga nagtukod ka alang kanimo sa usa ka dapit nga hinutbaan, ug nagbuhat ka ug usa ka hataas nga dapit sa tagsatagsa ka dalan.

²⁴That thou dost build to thee an arch, And dost make to thee a high place in every broad place.

²⁵Nagtukod ka sa imong hataas nga dapit sa tagsatagsa ka ulohan sa dalan, ug ang imong katahum gihimo mo nga dulumtanan, ug gibilangkad mo ang imong mga tiil sa tagsatagsa nga miagi diha , ug gipadaghan mo ang imong pagpakighilawas.

²⁵At every head of the way thou hast built thy high place, And thou dost make thy beauty abominable, And dost open wide thy feet to every passer by, And dost multiply thy whoredoms,

²⁶Ikaw usab nakighilawas sa mga Egiptohanon nga imong mga silingan, nga dagku ug unod; ug gipadaghan mo ang imong pagkabigaon sa paghagit kanako sa kasuko,

²⁶And dost go a-whoring unto sons of Egypt, Thy neighbours — great of appetite! And thou dost multiply thy whoredoms, To provoke Me to anger.

²⁷Busa ania karon, gituy-od ko ang akong kamot sa ibabaw nimo, ug gikunhoran ko ang imong kalan-on sa matag-adlaw, ug gitugyan ko ikaw ngadto sa kabubut-on niadtong nagdumot kanimo, ang mga anak nga babaye sa mga Filistehanon, nga nangaulaw sa imong maulagon nga buhat.

²⁷And lo, I have stretched out My hand against thee, And I diminish thy portion, And give thee to the desire of those hating thee, The daughters of the Philistines, Who are ashamed of thy wicked way.

²⁸Ikaw usab nakighilawas sa mga Asiriahanon, tungod kay ikaw walay pagkatagbaw; oo, ikaw nakighilawas kanila, ug bisan pa niana ikaw wala matagbaw.

²⁸And thou goest a-whoring unto sons of Asshur, Without thy being satisfied, And thou dost go a-whoring with them, And also — thou hast not been satisfied.

²⁹Labut pa gipadaghan mo ang imong pagkabigaon ngadto sa yuta sa patigayon, ngadto sa Caldea; ug bisan pa niana ikaw wala matagbaw tungod niana.

²⁹And thou dost multiply thy whoredoms On the land of Canaan — toward Chaldea, And even with this thou hast not been satisfied.

³⁰Pagkahuyang gayud sa imong kasingkasing, nagaingon ang Ginoong Jehova, sanglit gibuhat mo kining tanan nga mga butang, ang buhat sa usa ka mahilas nga bigaon;

³⁰How weak [is] thy heart, An affirmation of the Lord Jehovah, In thy doing all these, The work of a domineering whorish woman.

³¹Nga niana gitukod mo ang imong dapit nga hinutbaan sa ulohan sa tagsatagsa ka alagianan, ug nagbuhat ka sa imong hataas nga dapit sa tagsatagsa ka dalan, ug nga ikaw wala manig-ingon sa usa ka higaon, kay niana ikaw nagaayad sa suhol.

³¹In thy building thine arch at the head of every way, Thy high place thou hast made in every broad place, And — hast not been as a whore deriding a gift.

³²Ang usa ka asawa nga nanapaw! nga nagadawat ug mga dumuloong nga ilis sa iyang bana!

³²The wife who committeth adultery — Under her husband — doth receive strangers.

³³Sila nanaghatag ug mga gasa sa tanang mga bigaon: apan ikaw nagahatag sa imong mga gasa sa imong tanan nga hinigugma, ug nagahukip ka kanila, aron sila manganha kanimo sa tagsatagsa ka kiliran alang sa imong mga pagpakighilawas.

³³To all whores they give a gift, And — thou hast given thy gifts to all thy lovers, And dost bribe them to come in unto thee, From round about — in thy whoredoms.

³⁴Ug lahi ikaw sa uban nga mga babaye sa imong mga pagpakighilawas, nga niana walay nagasunod kanimo sa pagpakighilawas; ug sanglit ikaw maoy nagahatag sa suhol, ug walay suhol nga gihatag kanimo, busa ikaw lahi kanila .

³⁴And the contrary is in thee from women in thy whoredoms, That after thee none doth go a-whoring; And in thy giving a gift, And a gift hath not been given to thee; And thou art become contrary.

³⁵Busa, Oh bigaon, pamati sa pulong ni Jehova:

³⁵Therefore, O whore, hear a word of Jehovah,

³⁶Mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Tungod kay ang imong kahugawan gibubo, ug ang imong pagkahubo nabuksan gumikan sa imong pagpakighilawas uban sa imong mga hinigugma; ug tungod kay sa tanang dios-dios sa imong mga dulumtanan, ug tungod sa dugo sa imong mga anak, nga gihatag mo kanila;

³⁶Thus said the Lord Jehovah: Because of thy brass being poured forth, And thy nakedness is revealed in thy whoredoms near thy lovers, And near all the idols of thy abominations, And according to the blood of thy sons, Whom thou hast given to them;

³⁷Busa, ania karon, tigumon ko ang imong tanan nga mga hinigugma, uban kang kinsa ikaw nagakalipay, ug silang tanan nga imong gihigugma, uban kanilang tanan nga imong gidumtan; bisan pa tigumon ko batok kanimo sa tanang kiliran, ug kuhaon nila ang tabon sa imong pagkahubo aron sila makakita sa imong pagkahubo.

³⁷Therefore, lo, I am assembling all thy lovers, To whom thou hast been sweet, And all whom thou hast loved, Besides all whom thou hast hated; And I have assembled them by thee round about, And have revealed thy nakedness to them, And they have seen all thy nakedness.

³⁸Ug hukman ko ikaw, sama sa paghukom sa mga babaye nga magabungkag sa kaminyoon ug nagpaagay sa dugo; ug dad-on ko sa ibabaw nimo ang dugo sa kaligutgut ug sa pangabugho.

³⁸And I have judged thee — judgments of adultresses, And of women shedding blood, And have given thee blood, fury, and jealousy.

³⁹Ug itugyan ko usab ikaw sa ilang kamot, ug gun-obon nila ang imong dapit nga hinutbaan ug lumpagon ang imong mga hatag-as nga dapit; ug huboan ikaw nila sa imong mga bisti, ug kuhaan ka sa imong mga matahum nga hiyas; ug biyaan ikaw nila nga hubo ug walay tabon.

³⁹And I have given thee into their hand, And they have thrown down thine arch, And they have broken down thy high places, And they have stript thee of thy garments, And they have taken thy beauteous vessels, And they have left thee naked and bare.

⁴⁰Patungason usab nila ang usa ka panon sa mga tawo batok kanimo, ug labayon ikaw nila sa mga bato ug palagbasan ikaw nila sa ilang mga pinuti.

⁴⁰And have caused an assembly to come up against thee, And stoned thee with stones, And thrust thee through with their swords,

⁴¹Ug sunogon nila ang imong mga balay sa kalayo, ug pakanaugan ka ug hukom sa atubangan sa daghang mga babaye; ug ikaw pahunongon ko gikan sa pagpakighilawas, ug ikaw usab dili na mohatag sa suhol.

⁴¹And burnt thy houses with fire, And done in thee judgments before the eyes of many women, And I have caused thee to cease from going a-whoring, And also a gift thou givest no more.

⁴²Busa ang akong kasuko batok kanimo pagapuypuyon ko, ug ang akong pangabugho mobulag kanimo, ug ako magahilum, ug ako dili na masuko.

⁴²And I have caused My fury against thee to rest, And My jealousy hath turned aside from thee, And I have been quiet, and I am not angry any more.

⁴³Tungod kay ikaw wala mahanumdum sa mga adlaw sa imong pagkabatan-on, kondili naglongot-longot ka kanako niining tanan nga mga butang; busa, ania karon, ako usab magdala sa imong dalan nganha sa imong ulo, nagaingon ang Ginoong Jehova: ug ikaw dili magabuhat niini nga kaulag uban sa imong tanan nga mga dulumtanan.

⁴³Because thou hast not remembered the days of thy youth, And dost give trouble to Me in all these, Lo, even I also thy way at first gave up, An affirmation of the Lord Jehovah, And I did not this thought for all thine abominations.

⁴⁴Ania karon, ang tanan nga nagagamit mga sanglitanan magagamit niini nga sanglitanan batok kanimo, nga magaingon: Kong unsa ang inahan, mao man ang iyang anak nga babaye.

⁴⁴Lo, every one using a simile, Doth use a simile concerning thee, saying: As the mother — her daughter!

⁴⁵Ikaw mao ang anak nga babaye sa imong inahan, nga nagdumot sa iyang bana ug sa iyang mga anak; ug ikaw mao ang igsoong babaye sa imong mga igsoong babaye, nga nagdumot sa ilang mga bana ug sa ilang mga anak: ang imong inahan usa ka Hetehanon, ug ang imong amahan usa ka Amorehanon.

⁴⁵Thy mother`s daughter thou [art], Loathing her husband and her sons, And thy sisters` sister thou [art], Who loathed their husbands and their sons, Your mother [is] a Hittite, and your father an Amorite.

⁴⁶Ug ang imong magulang nga babaye mao ang Samaria, nga nagapuyo sa dapit sa imong wala nga kamot, siya ug ang iyang mga anak nga babaye; ug ang imong manghod nga babaye, nga nagapuyo sa dapit sa imong too nga kamot, mao ang Sodoma ug ang iyang mga anak nga babaye.

⁴⁶And thine elder sister [is] Samaria, she and her daughters, Who is dwelling at thy left hand, And thy younger sister, who is dwelling on thy right hand, [is] Sodom and her daughters.

⁴⁷Bisan pa niana wala ka maglakaw sunod sa ilang mga alagianan, ni magbuhat sunod sa ilang mga dulumtanan; hinonoa ingon, nga daw kana usa lamang ka butang nga diyutay kaayo ikaw labi pang mangil-ad kay kanila sa imong tanan nga mga dalan.

⁴⁷And — in their ways thou hast not walked, And according to their abominations done, As a little thing it hath been loathed, And thou dost more corruptly than they in all thy ways.

⁴⁸Ingon nga ako buhi, nagaingon ang Ginoong Jehova: Ang Sodoma nga imong igsoon nga babaye wala magbuhat niana , siya ni ang iyang mga anak nga babaye, ingon sa imong nabuhat, ikaw ug ang imong mga anak nga babaye.

⁴⁸I live — an affirmation of the Lord Jehovah, Sodom thy sister hath not done — she and her daughters — As thou hast done — thou and thy daughters.

⁴⁹Ania karon, mao kini ang kasal-anan sa imong igsoon nga babaye ang Sodoma: ang pagpagarbo, kabusog sa tinapay, ug ang mauswagong kasayon diha kaniya ug sa iyang mga anak nga babaye; ni magpalig-on siya sa kamot sa kabus ug sa hangul.

⁴⁹Lo, this hath been the iniquity of Sodom thy sister, Arrogancy, fulness of bread, and quiet ease, Have been to her and to her daughters, And the hand of the afflicted and needy She hath not strengthened.

⁵⁰Ug sila mga mapahitas-on, ug nanagbuhat mga dulumtanan sa akong atubangan: busa gipapahawa ko sila sa nakita ko nga kana maoy maayo.

⁵⁰And they are haughty and do abomination before Me, And I turn them aside when I have seen.

⁵¹Bisan ang Samaria wala ngani makahimo sa katunga sa imong mga sala; apan gipadaghan mo ang imong mga dulumtanan labaw pa kay kanila, ug gipakamatarung mo ang imong mga igsoong babaye pinaagi sa imong tanan nga mga dulumtanan nga imong nabuhat.

⁵¹As to Samaria, as the half of thy sins — she hath not sinned, And thou dost multiply thine abominations more than they, And dost justify thy sisters by all thy abominations that thou hast done.

⁵²Ikaw usab, dad-on mo ang imong kaugalingong kaulaw, sanglit niana naghukom ka alang sa imong mga igsoong babaye; tungod kay ang mga sala nga imong gibuhat labing makaluod kay kanila, sila labi pang matarung kay kanimo: oo, libogon mo usab ang imong kaugalingon ug dad-a ang imong kaulaw sanglit niana gipakamatarung mo ang imong mga igsoong babaye.

⁵²Thou also — bear thy shame, That thou hast adjudged to thy sisters, Because of thy sins that thou hast done more abominably than they, They are more righteous than thou, And thou, also, be ashamed and bear thy shame, In thy justifying thy sisters.

⁵³Ug pabalikon ko ang ilang pagkabinihag, ang pagkabihag sa Sodoma ug sa iyang mga anak nga babaye, ug ang pagkabihag sa Samaria ug sa iyang mga anak nga babaye, ug ang pagkabihag sa inyong mga binihag sa taliwala nila;

⁵³And I have turned back [to] their captivity, The captivity of Sodom and her daughters, And the captivity of Samaria and her daughters, And the captivity of thy captives in their midst,

⁵⁴Aron pagadad-on mo ang imong kaugalingon nga kaulaw, ug nga ikaw maulaw tungod sa imong tanan nga nabuhat, sanglit niana ikaw maoy usa ka kalipay nila.

⁵⁴So that thou dost bear thy shame, And hast been ashamed of all that thou hast done, In thy comforting them.

⁵⁵Ug ang imong mga igsoong babaye, ang Sodoma ug ang iyang mga anak nga babaye, magabalik sa ilang unang kahimtang; ug ang Samaria ug ang iyang mga anak nga babaye magabalik sa ilang unang kahimtang; ug ikaw ug ang imong mga anak nga babaye magabalik sa inyong unang kahimtang.

⁵⁵And thy sisters, Sodom and her daughters, Do turn back to their former state, And Samaria and her daughters Do turn back to their former state, And thou and thy daughters do turn back to your former state.

⁵⁶Kay ang imong igsoong nga babaye, ang Sodoma, wala hisguti sa imong baba sa adlaw sa imong pagpagarbo,

⁵⁶And thy sister Sodom hath not been for a report in thy mouth, In the day of thine arrogancy,

⁵⁷Sa wala pa makuhai sa tabon ang imong pagkadautan, ingon sa panahon sa pagpakaulaw sa mga anak nga babaye sa Siria, ug sa tanan nga nanaglibut diha kaniya, ang mga anak nga babaye sa mga Filistehanon, nga nanaglibut sa pagtamay kanimo.

⁵⁷Before thy wickedness is revealed, As [at] the time of the reproach of the daughters of Aram, And of all her neighbours, the daughters of the Philistines, Who are despising thee round about.

⁵⁸Gipas-an mo ang imong kaulag ug ang imong mga dulumtanan, nagaingon si Jehova.

⁵⁸Thy devices and thine abominations, Thou hast borne them, an affirmation of Jehovah.

⁵⁹Kay mao kini ang giingon sa Ginoong Jehova: Buhaton ko usab kanimo ang ingon sa imong gibuhat, nga gitamay mo ang panumpa sa paglapas sa tugon.

⁵⁹For thus said the Lord Jehovah: I have dealt with thee as thou hast done, In that thou hast despised an oath — to break covenant.

⁶⁰Bisan pa ngani, ako mahanumdum sa akong tugon kanimo sa mga adlaw sa imong pagkabatan-on ug ako magatukod alang kanimo usa ka walay-katapusan nga tugon.

⁶⁰And I — I have remembered My covenant with thee, In the days of thy youth, And I have established for thee a covenant age-during.

⁶¹Unya ikaw mahanumdum sa imong mga dalan, ug maulawan, sa diha nga ikaw modawat sa imong mga igsoong babaye, ang imong magulang nga mga babaye ug ang imong mga manghod: ug akong ihatag sila kanimo alang sa pagkaanak nga babaye, apan dili pinaagi sa imong tugon.

⁶¹And thou hast remembered thy ways, And thou hast been ashamed, In thy receiving thy sisters — Thine elder with thy younger, And I have given them to thee for daughters, And not by thy covenant.

⁶²Ug ako magatukod sa akong tugon uban kanimo; ug ikaw makaila nga ako mao si Jehova;

⁶²And I — I have established My covenant with thee, And thou hast known that I [am] Jehovah.

⁶³Aron ikaw mahanumdum, ug malibog, ug dili na gayud makabuka sa imong baba pag-usab, tungod sa imong kaulaw, sa diha nga ako magapasaylo kanimo sa tanan mong nabuhat, nagaingon ang Ginoong Jehova.

⁶³So that thou dost remember, And thou hast been ashamed, And there is not to thee any more an opening of the mouth because of thy shame, In My receiving atonement for thee, For all that thou hast done, An affirmation of the Lord Jehovah!`