1Karon sa pagkahuman niining mga butanga, mitudlo usab ang Ginoo ug laing kapitoan, ug iyang gisugo sila sa tinagurha sa pag-una kaniya, sa tanang lungsod ug dapit nga iyang pagaadtoan.
1And after these things, the Lord did appoint also other seventy, and sent them by twos before his face, to every city and place whither he himself was about to come,
2Ug siya miingon kanila: Sa pagkamatuod ang anihon daghan, apan ang mamomoo diriyut da; busa magpakilooy kamo sa Ginoo sa anihon, aron magsugo siya ug mga mamomoo sa iyang anihon.
2then said he unto them, `The harvest indeed [is] abundant, but the workmen few; beseech ye then the Lord of the harvest, that He may put forth workmen to His harvest.
3Lumakaw kamo; ania karon, gisugo ko kamo ingon nga mga cordero sa taliwala sa mga lobo.
3`Go away; lo, I send you forth as lambs in the midst of wolves;
4Dili kamo magdala ug puntil, bisan puyo, bisan sapin; ug dili usab kamo magyukbo kang bisan kinsa sa dalan.
4carry no bag, no scrip, nor sandals; and salute no one on the way;
5Ug sa bisan unsa nga balay kamo mosulod, umingon kamo una: Ang pakigdait ania niining balaya.
5and into whatever house ye do enter, first say, Peace to this house;
6Ug kong aduna didtoy usa ka anak sa pakigdait, ang inyong pakigdait magapabilin sa ibabaw niya; apan kong wala kini magabalik kaninyo.
6and if indeed there may be there the son of peace, rest on it shall your peace; and if not so, upon you it shall turn back.
7Ug sa maong balay magpabilin kamo, nga mangaon ug manginun sa mga butang nga ilang ihatag; kay ang mamomoo takus sa iyang suhol. Dili kamo magbalhinbalhin gikan sa usa ka balay ngadto sa usa.
7`And in that house remain, eating and drinking the things they have, for worthy [is] the workman of his hire; go not from house to house,
8Ug sa bisan unsang lungsora kamo mosulod, ug pagadawaton kamo nila, kumaon kamo sa mga butang nga igadulot sa inyong atubangan.
8and into whatever city ye enter, and they may receive you, eat the things set before you,
9Ug ayohon ninyo ang mga masakiton nga atua didto, ug mag-ingon kamo kanila: Ang gingharian sa Dios nagakahaduol kaninyo.
9and heal the ailing in it, and say to them, The reign of God hath come nigh to you.
10Apan sa bisan unsang lungsora kamo mosulod, ug sila dili magadawat kaninyo, umadto kamo sa gawas sa ilang kadalanan, ug mag-ingon;
10`And into whatever city ye do enter, and they may not receive you, having gone forth to its broad places, say,
11Bisan ang abug sa inyong lungsod nga manaput sa among mga tiil, paphaon namo batok kaninyo; walay sapayan, hibaloi ninyo kini, nga ang gingharian sa Dios nagakahaduol kaninyo.
11And the dust that hath cleaved to us, from your city, we do wipe off against you, but this know ye, that the reign of God hath come nigh to you;
12Nagaingon ako kaninyo: Nga maarang-arang pa niadtong adlawa alang sa Sodoma kay alang niadtong lungsora.
12and I say to you, that for Sodom in that day it shall be more tolerable than for that city.
13Alaut ka, Corazin! Alaut ka, Betsaida! Kay kong sa Tiro ug sa Sidon gibuhat pa ang katingalahan nga gibuhat kaninyo, dugay na unta nga nanaghinulsol sila, nga nanaglingkod sinul-oban sa saput nga sako ug sa abo.
13`Wo to thee, Chorazin; wo to thee, Bethsaida; for if in Tyre and Sidon had been done the mighty works that were done in you, long ago, sitting in sackcloth and ashes, they had reformed;
14Apan maarang-arang pang antuson ang silot sa Tiro ug sa Sidon kay ang alang kaninyo sa adlaw sa paghukom.
14but for Tyre and Sidon it shall be more tolerable in the judgment than for you.
15Ug ikaw, Capernaum, igatuboy ba ikaw ngadto sa langit? igaunlod ka sa Hades.
15`And thou, Capernaum, which unto the heaven wast exalted, unto hades thou shalt be brought down.
16Ang magapatalinghug kaninyo, magapatalinghug kanako; ang magasalikway kaninyo, magasalikway kanako; ug ang magasalikway kanako, magasalikway kaniya nga nagasugo kanako.
16`He who is hearing you, doth hear me; and he who is putting you away, doth put me away; and he who is putting me away, doth put away Him who sent me.`
17Ug ang kapitoan mipauli nga malipayon, nga nanag-ingon: Ginoo, bisan ang mga yawa nagapasakup kanamo sa imong ngalan.
17And the seventy turned back with joy, saying, `Sir, and the demons are being subjected to us in thy name;`
18Ug siya miingon kanila: Nakita ko si satanas nga nahulog ingon sa kilat gikan sa langit.
18and he said to them, `I was beholding the Adversary, as lightning from the heaven having fallen;
19Ania karon, ako nagahatag kaninyo ug gahum sa pagtunob sa mga halas, ug sa mga tanga ug sa ibabaw sa tanan nga gahum sa kaaway; ug wala gayud ing bisan unsa nga makadaut kaninyo.
19lo, I give to you the authority to tread upon serpents and scorpions, and on all the power of the enemy, and nothing by any means shall hurt you;
20Apan dili kamo magkalipay tungod niini, nga ang mga espiritu nagapasakup kaninyo, kondili magkalipay kamo nga ang inyong mga ngalan nahisulat sa langit.
20but, in this rejoice not, that the spirits are subjected to you, but rejoice rather that your names were written in the heavens.`
21Sa maong takna si Jesus nalipay sa Espiritu Santo, ug nag-ingon: Naga-pasalamat ako kanimo, O Amahan, Ginoo sa langit ug sa yuta nga ikaw naglilong niining mga butanga gikan sa mga maalam ug sa mga masinabuton, ug imong gipadayag sa mga bata. Oo Amahan, kay mao man ang nahamut-an sa imong atubangan.
21In that hour was Jesus glad in the Spirit, and said, `I do confess to thee, Father, Lord of the heaven and of the earth, that Thou didst hide these things from wise men and understanding, and didst reveal them to babes; yes, Father, because so it became good pleasure before Thee.
22Ang tanang mga butang gitugyan kanako sa akong Amahan; ug walay tawo nga nakaila kong kinsa ang Anak, kondili ang Amahan; ug kong kinsa ang Amahan, kondili ang Anak, ug siya kang kinsa ang Anak buot magapadayag.
22`All things were delivered up to me by my Father, and no one doth know who the Son is, except the Father, and who the Father is, except the Son, and he to whom the Son may wish to reveal [Him].`
23Ug sa milingi sa mga tinon-an, siya miingon sa tago; Bulahan ang mga mata nga nakakita sa mga butang nga inyong nakita.
23And having turned unto the disciples, he said, by themselves, `Happy the eyes that are perceiving what ye perceive;
24Kay nagaingon ako kaninyo nga daghang mga manalagna ug mga hari nagtinguha sa pagtan-aw sa mga butang nga inyong nakita ug wala makakita kanila; ug sa pagpatalinghug sa mga butang nga inyong ginapatalinghugan, ug wala makadungog kanila.
24for I say to you, that many prophets and kings did wish to see what ye perceive, and did not see, and to hear what ye hear, and did not hear.`
25Ug ania karon, usa ka batid sa balaod mitindog, ug nagsulay kaniya nga miingon: Magtutudlo, unsay akong pagabuhaton sa pagpanunod sa kinabuhi nga walay katapusan?
25And lo, a certain lawyer stood up, trying him, and saying, `Teacher, what having done, life age-during shall I inherit?`
26Ug siya miingon kaniya: Sa Kasugoan unsa ang nahasulat? giunsa mo pagbasa?
26And he said unto him, `In the law what hath been written? how dost thou read?`
27Ug siya mitubag ug miingon: Higugmaon mo ang Ginoo nga imong Dios sa bug-os mong kasingkasing, ug sa bug-os mong kalag, ug sa bug-os mong kusog, ug sa bug-os mong hunahuna: ug ang imong isigkatawo ingon sa imong kaugalingon.
27And he answering said, `Thou shalt love the Lord thy God out of all thy heart, and out of all thy soul, and out of all thy strength, and out of all thy understanding, and thy neighbour as thyself.`
28Ug si Jesus miingon kaniya: Matarung gayud ang imong pagtubag: buhata kini ug mabuhi ka.
28And he said to him, `Rightly thou didst answer; this do, and thou shalt live.`
29Apan siya, sa buot magpakama-arung sa iyang kaugalingon, miingon kang Jesus: Ug kinsa ang akong isigkatawo?
29And he, willing to declare himself righteous, said unto Jesus, `And who is my neighbour?`
30Ug sa mitubag si Jesus, miingon: May usa ka tawo nagalugsong gikan sa Jerusalem padulong sa Jerico, ug nahulog siya sa mga kamot sa mga tulisan, nga mihubo kaniya ug mibunal kaniya, ug nanglakaw nga gibiyaan siya nga himalatyon.
30and Jesus having taken up [the word], said, `A certain man was going down from Jerusalem to Jericho, and fell among robbers, and having stripped him and inflicted blows, they went away, leaving [him] half dead.
31Ug nahiatol nga niadtong dalana nagalugsong ang usa ka sacerdote ug sa iyang nakita kini, miagi siya sa pikas nga daplin.
31`And by a coincidence a certain priest was going down in that way, and having seen him, he passed over on the opposite side;
32Ug sa mao nga pagkaagi, usa usab ka Levita; sa miabut siya sa dapit, ug nakakita kaniya, miagi sa pikas nga daplin.
32and in like manner also, a Levite, having been about the place, having come and seen, passed over on the opposite side.
33Apan may usa ka Samariahanon nga sa iyang pagpanaw, miabut didto kaniya, ug sa nakakita kaniya gitugkan ug kalooy;
33`But a certain Samaritan, journeying, came along him, and having seen him, he was moved with compassion,
34Ug miduol kaniya, ug mibugkos sa iyang mga samad nga nagapatulo kanila sa lana ug vino; ug gibutang siya sa iyang kaugalingong hayup, ug gidala siya sa usa ka abutanan, ug gialimahan siya.
34and having come near, he bound up his wounds, pouring on oil and wine, and having lifted him up on his own beast, he brought him to an inn, and was careful of him;
35Ug sa adlaw nga misunod, sa paggikan niya, mikuha siya ug duha ka denario, ug gihatag niya sa tagbalay, ug nag-ingon kaniya. Alimahi siya; ug kutob sa imong ikadugang paggasto, ako sa akong pagbalik magabayad kanimo.
35and on the morrow, going forth, taking out two denaries, he gave to the innkeeper, and said to him, Be careful of him, and whatever thou mayest spend more, I, in my coming again, will give back to thee.
36Hain karon niining totolo, sa imong paghunahuna, ang nagpailang matuod nga isigkatawo sa nahulog sa mga kamot sa mga tulisan?
36`Who, then, of these three, seemeth to thee to have become neighbour of him who fell among the robbers?`
37Ug nag-ingon ang batid sa balaod: Kadtong mipakita kaniya ug kalooy. Busa miingon kaniya si Jesus: Lumakaw ka, ug buhaton mo ang ingon niini
37and he said, `He who did the kindness with him,` then Jesus said to him, `Be going on, and thou be doing in like manner.`
38Karon, sa nagapadayon sila sa ilang paglakat, misulod siya sa usa ka balangay; ug may usa ka babaye, nga ginganlan si Marta, midawat kaniya sa iyang balay.
38And it came to pass, in their going on, that he entered into a certain village, and a certain woman, by name Martha, did receive him into her house,
39Ug siya may usa ka igsoong babaye nga ginganlan si Maria, nga milingkod usab sa tiilan ni Jesus, ug nagpatalinghug sa iyang pulong.
39and she had also a sister, called Mary, who also, having seated herself beside the feet of Jesus, was hearing the word,
40Apan si Marta nagakapuliki sa labihang pag-amoma, ug miadto kaniya ug miingon: Ginoo, wala ka bay pagtagad nga ang akong igsoon nagapasagad kanako sa pag-amoma nga usara? Busa, ingna nga motabang siya kanako.
40and Martha was distracted about much serving, and having stood by him, she said, `Sir, dost thou not care that my sister left me alone to serve? say then to her, that she may partake along with me.`
41Apan ang Ginoo mitubag ug miingon kaniya: Marta, Marta, nagakaguol ug nagakapuliki ikaw mahitungod sa daghang mga butang.
41And Jesus answering said to her, `Martha, Martha, thou art anxious and disquieted about many things,
42Apan usa ka butang ang kinahanglanon: kay si Maria nagpili sa maayong bahin nga dili makuha gikan kaniya.
42but of one thing there is need, and Mary the good part did choose, that shall not be taken away from her.`