1Apan sa nahaunang adlaw sa semana, sayo pa kaayo, nanagpangabut sila sa lubnganan, nga nanagdala sa mga pahumot nga ilang gitagana.
1And on the first of the sabbaths, at early dawn, they came to the tomb, bearing the spices they made ready, and certain [others] with them,
2Ug ilang hingkaplagan nga ang bato naligid gikan sa lubnganan.
2and they found the stone having been rolled away from the tomb,
3Ug misulod sila, ug wala nila hikaplagi ang lawas sa Ginoong Jesus.
3and having gone in, they found not the body of the Lord Jesus.
4Ug nahatabo nga, samtang nalibog sila mahatungod niini, ania karon, nagatindog sa atubangan nila ang duha ka lalake nga may bisti nga masulaw.
4And it came to pass, while they are perplexed about this, that lo, two men stood by them in glittering apparel,
5Ug sa nangahadlok sila ug nanagduko sa yuta, ilang giingon sila: Nganong ginapangita ninyo ang buhi sa taliwala sa mga minatay?
5and on their having become afraid, and having inclined the face to the earth, they said to them, `Why do ye seek the living with the dead?
6Wala siya dinhi kondili nabanhaw. Hinumdumi ninyo ang iyang giingon kaninyo sa didto pa siya sa Galilea;
6he is not here, but was raised; remember how he spake to you, being yet in Galilee,
7Nga nagaingon nga ang Anak sa tawo kinahanglan igatugyan sa kamot sa mga tawo nga makasasala, ug igalansang sa cruz, ug sa ikatolo ka adlaw mabanhaw.
7saying — It behoveth the Son of Man to be delivered up to the hands of sinful men, and to be crucified, and the third day to rise again.`
8Ug nahinumdum sila sa iyang mga pulong.
8And they remembered his sayings,
9Ug sa nanagpamauli sila gikan sa lubnganan, gisugilon nila kining tanang mga butanga sa napulo ug usa, ug sa ngatanan.
9and having turned back from the tomb told all these things to the eleven, and to all the rest.
10Ug ang mga nanagsugilon niining mga butanga sa mga apostoles mao sila si Maria Magdalena, ug si Juana, ug si Maria nga inahan ni Jacobo, ug uban pang mga babaye nga kauban nila.
10And it was the Magdalene Mary, and Joanna, and Mary of James, and the other women with them, who told unto the apostles these things,
11Ug kining mga pulonga sa ilang pagtan-aw daw sugilanong walay hinungdan, ug wala sila managpanoo kanila.
11and their sayings appeared before them as idle talk, and they were not believing them.
12Apan si Pedro mitindog ug midalagan paingon sa lubnganan, ug sa pagduko ug paglili niya, iyang hikit-an ang mga panapton nga lino na lamang; ug mipauli siya sa iyang balay nga nagakahibulong sa nahitabo.
12And Peter having risen, did run to the tomb, and having stooped down he seeth the linen clothes lying alone, and he went away to his own home, wondering at that which was come to pass.
13Ug ania karon, ang duha kanila nangadto sa maong adlaw sa lungsod nga diyutay, nga ginganlan Emmaus, nga gikan sa Jerusalem may napulog usa ka kilometro.
13And, lo, two of them were going on during that day to a village, distant sixty furlongs from Jerusalem, the name of which [is] Emmaus,
14Ug nagsinultihay sila mahitungod sa tanang mga butang nga nanghitabo.
14and they were conversing with one another about all these things that have happened.
15Ug nahitabo nga sa nagsinultihay sila ug nagpinangutan-anay, nga si Jesus miduol ug mikuyog kanila.
15And it came to pass in their conversing and reasoning together, that Jesus himself, having come nigh, was going on with them,
16Apan ang ilang mga mata nawad-an sa pag-ila kaniya.
16and their eyes were holden so as not to know him,
17Ug siya miingon kanila: Unsang mga hilisgutan kini nga inyong ginasultihan samtang nagalakaw kamo? Ug sila mihunong nga nagmasulob-on.
17and he said unto them, `What [are] these words that ye exchange with one another, walking, and ye are sad?`
18Ug mitubag ang usa, ang ginganlan si Cleofas, ug miingon kaniya: Ikaw lamang ang dumuduong sa Jerusalem nga wala manghibalo sa mga butang nga nanghitabo didto niining adlawa?
18And the one, whose name was Cleopas, answering, said unto him, `Art thou alone such a stranger in Jerusalem, that thou hast not known the things that came to pass in it in these days?`
19Ug siya miingon kanila: Unsang mga butanga? Ug sila miingon kaniya: Ang mga butang mahitungod kang Jesus nga Nazaretnon, usa ka manalagna nga gamhanan sa buhat ug sa pulong sa atubangan sa Dios ug sa tanang tawo.
19And he said to them, `What things?` And they said to him, `The things about Jesus of Nazareth, who became a man — a prophet — powerful in deed and word, before God and all the people,
20Ug naunsa nga ang mga pangulong sacerdote ug ang atong mga punoan nagatugyan kaniya aron pagahukman sa silot sa kamatayon, ug naglansang kaniya sa cruz.
20how also the chief priests and our rulers did deliver him up to a judgment of death, and crucified him;
21Apan kami milaum nga siya mao kadtong magatubos sa Israel. Oo, ug labut pa niining tanan, ikatolo na karon ka adlaw sukad kining mga butanga manghitabo.
21and we were hoping that he it is who is about to redeem Israel, and also with all these things, this third day is passing to-day, since these things happened.
22Ug labut pa, ang ubang mga babaye nga kauban namo, nakapahitingala kanamo sa tapus sila managpangadto sa lubnganan sa sayo pa kaayo;
22`And certain women of ours also astonished us, coming early to the tomb,
23Ug sa wala nila hingkaplagi ang lawas, namalik sila nga nagaingon nga nakakita sila ug panan-awon sa mga manolonda nga nanag-ingon nga siya buhi.
23and not having found his body, they came, saying also to have seen an apparition of messengers, who say he is alive,
24Ug ang uban sa mga kauban namo nanagpangadto sa lubnganan, ug hingkaplagan nila ang mao usab sumala sa giingon sa mga babaye, apan siya wala hikit-inila.
24and certain of those with us went away unto the tomb, and found as even the women said, and him they saw not.`
25Ug siya miingon kanila: Ay, mga tawong buangbuang, ug mga maluya ug kasingkasing sa pagtoo sa tanang giingon sa mga manalagna!
25And he said unto them, `O inconsiderate and slow in heart, to believe on all that the prophets spake!
26Dili ba kinahanglan nga si Cristo magaantus niining mga butanga, ug magasulod sa iyang kahimayaan?
26Was it not behoving the Christ these things to suffer, and to enter into his glory?`
27Ug sa gisugdan niya gikan kang Moises ug gikan sa tanang mga manalagna, iyang gisaysay kanila ang mga butang sa tibook nga Kasulatan nahatungod sa iyang kaugalingon.
27and having begun from Moses, and from all the prophets, he was expounding to them in all the Writings the things about himself.
28Ug nahiduol sila sa lungsod nga diyutay nga ilang gipadulongan; ug iyang gihimo nga ingon sa mopadayon siya sa unahan.
28And they came nigh to the village whither they were going, and he made an appearance of going on further,
29Ug ilang gihawiran siya nga nagaingon: Pabilin ka uban kanamo, kay haduol na ang kagabhion, ug nahilig na ang adlaw. Ug siya misulod sa pagpabilin uban kanila.
29and they constrained him, saying, `Remain with us, for it is toward evening,` and the day did decline, and he went in to remain with them.
30Ug nahatabo nga sa nakalingkod siya uban kanila sa pagkaon, mikuha siya ug tinapay; ug gipanalanginan, gipikaspikas niya ug gipanghatag kanila.
30And it came to pass, in his reclining (at meat) with them, having taken the bread, he blessed, and having broken, he was giving to them,
31Ug nangabuka ang ilang mga mata, ug ilang naila siya: ug siya nawala sa ilang pagtan-aw.
31and their eyes were opened, and they recognized him, and he became unseen by them.
32Ug sila nasig-ingon ang usa ug usa: Wala ba magdilaab ang along kasingkasing sa sulod nato, samtang nagasulti siya kanato sa dalan, ug samtang siya nagasaysay kanato sa mga Kasulatan?
32And they said one to another, `Was not our heart burning within us, as he was speaking to us in the way, and as he was opening up to us the Writings?`
33Ug mingtindog sila sa maong takna ug namalik sa Jerusalem, ug hingkaplagan nga nagatigum ang napulo ug usa ug ang mga kauban nila,
33And they, having risen up the same hour, turned back to Jerusalem, and found gathered together the eleven, and those with them,
34Nga nagaingon: Matuod gayud nga nabanhaw ang Ginoo, ug nagpakita kang Simon.
34saying — `The Lord was raised indeed, and was seen by Simon;`
35Ug gisugilon nila ang nahatabo sa dalan, ug sa unsa nga paagi nga ilang hing-ilhan siya sa pagtipiktipik sa tinapay.
35and they were telling the things in the way, and how he was made known to them in the breaking of the bread,
36Ug sa nagasulti sila niining mga butanga, si Jesus mitindog sa ilang taliwala ug miingon kanila: Ang pakigdait anaa kaninyo.
36and as they are speaking these things, Jesus himself stood in the midst of them, and saith to them, `Peace — to you;`
37Apan sila nanagkurog ug nangahadlok, ug nanagdahum nga nakakita sila ug usa ka espiritu.
37and being amazed, and becoming affrighted, they were thinking themselves to see a spirit.
38Ug siya miingon kanila: Nganong nangatugaw kamo? ug ngano nga ang mga pangutana mingturok sa inyong kasingkasing?
38And he said to them, `Why are ye troubled? and wherefore do reasonings come up in your hearts?
39Tan-awa ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil, nga ako gayud kini: kupti ako ug tan-awa; kay ang espiritu walay unod ug mga bukog, ingon sa gitan-aw ninyo nga ako aduna.
39see my hands and my feet, that I am he; handle me and see, because a spirit hath not flesh and bones, as ye see me having.`
40Ug sa nakapamulong siya niini, iyang gipakita kanila ang iyang mga kamot ug mga tiil.
40And having said this, he shewed to them the hands and the feet,
41Ug samtang nagaduhaduha pa sila tungod sa kalipay, ug sa kahibulong, siya miingon kanila: Aduna bay makaon kamo dinhi?
41and while they are not believing from the joy, and wondering, he said to them, `Have ye anything here to eat?`
42Ug ilang gihatagan siya ug bahin sa sinugba nga isda, ug bahin sa usa ka udlan sa dugos.
42and they gave to him part of a broiled fish, and of an honeycomb,
43Ug iyang gikuha ug gikaon sa atubangan nila.
43and having taken, he did eat before them,
44Ug siya miingon kanila: Kini mao ang akong mga pulong nga akong gipamulong kaninyo samtang dinhi pa ako kauban ninyo, nga kinahanglan nga matuman sa hingpit ang tanan nga nahasulat mahatungod kanako sa Kasugoan ni Moises, ug sa mga Manalagna, ug sa mga Salmo.
44and he said to them, `These [are] the words that I spake unto you, being yet with you, that it behoveth to be fulfilled all the things that are written in the Law of Moses, and the Prophets, and the Psalms, about me.`
45Unya gibuksan niya ang ilang mga salabutan aron makatukib sila sa mga Kasulatan.
45Then opened he up their understanding to understand the Writings,
46Ug siya miingon kanila: Ingon niini ang nahasulat, nga si Cristo kinahanglan magaantus, ug mabanhaw gikan sa mga minatay sa ikatolo ka adlaw.
46and he said to them — `Thus it hath been written, and thus it was behoving the Christ to suffer, and to rise out of the dead the third day,
47Ug nga sa iyang ngalan igawali ang paghinulsol ug ang pagpasaylo sa mga sala sa tanang mga nasud magsugod sa Jerusalem.
47and reformation and remission of sins to be proclaimed in his name to all the nations, beginning from Jerusalem:
48Kamo mao ang mga saksi niining mga butanga.
48and ye — ye are witnesses of these things.
49Ugania karon, ako magapadala sa saad sa akong Amahan nganha kaninyo; apan managpabilin kamo sa ciudad, hangtud nga kamo masul-uban sa gahum gikan sa kahitas-an.
49`And, lo, I do send the promise of my Father upon you, but ye — abide ye in the city of Jerusalem till ye be clothed with power from on high.`
50Ug iyang gidala sila sa gawas hangtud sa Betania, ug iyang gituboy ang iyang mga kamot ug gipanalanginan sila.
50And he led them forth without — unto Bethany, and having lifted up his hands he did bless them,
51Ug nahatabo nga samtang siya nagapanalangin kanila, mibulag siya gikan kanila, ug gibayaw ngadto sa langit.
51and it came to pass, in his blessing them, he was parted from them, and was borne up to the heaven;
52Ug sila nanagsimba kaniya, ug nanagpamalik sa Jerusalem nga may dakung kalipay.
52and they, having bowed before him, did turn back to Jerusalem with great joy,
53Ug nagapadayon sila sa templo nga nagahimaya sa Dios.
53and were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.