¹Niadtong panahona si Herodes nga tetrarca nakadungog sa kabantug ni Jesus.

¹At that time did Herod the tetrarch hear the fame of Jesus,

²Ug nag-ingon sa iyang mga sulogoon: Kini mao si Juan nga Bautista, siya nabanhaw gikan sa mga minatay, ug tungod niini kanang mga gamhanang katingalahan nabuhat niya.

²and said to his servants, `This is John the Baptist, he did rise from the dead, and because of this the mighty energies are working in him.`

³Tungod kay gipadakup ni Herodes si Juan, gipagapus niya ug gipasulod sa bilanggoan, tungod kang Herodias asawa ni Felipe nga iyang igsoon.

³For Herod having laid hold on John, did bind him, and did put him in prison, because of Herodias his brother Philip`s wife,

⁴Kay si Juan nag-ingon kaniya: Dili uyon sa balaod ang pagbaton mo kaniya.

⁴for John was saying to him, `It is not lawful to thee to have her,`

⁵Ug buot niyang patyon siya, apan nahadlok si Herodes sa katawohan kay ilang gipakamanalagna si Juan.

⁵and, willing to kill him, he feared the multitude, because as a prophet they were holding him.

⁶Apan sa pag-abut sa adlaw nga natawohan ni Herodes, ang anak nga babaye ni Herodias misayaw sa taliwala sa mga dinapit ug nakapahimuot kang Herodes.

⁶But the birthday of Herod being kept, the daughter of Herodias danced in the midst, and did please Herod,

⁷Tungod niini nagsaad siya uban ang panumpa nga iyang igahatag kaniya bisan unsang butang nga iyang pagapangayoon.

⁷whereupon with an oath he professed to give her whatever she might ask.

⁸Ug ang dalaga sa gisugyutan sa iyang inahan, nag-ingon: Ihatag mo dinhi kanako, sa usa ka pinggan, ang ulo ni Juan nga Bautista.

⁸And she having been instigated by her mother — `Give me (says she) here upon a plate the head of John the Baptist;

⁹Ug ang hari nagsubo, apan tungod sa iyang mga panumpa ug sa iyang mga kauban sa pagkaon, nagsugo nga ipahatag kini kaniya.

⁹and the king was grieved, but because of the oaths and of those reclining with him, he commanded [it] to be given;

¹⁰Ug nagsugo siya ug gipapunggotan niya si Juan sulod sa bilanggoan.

¹⁰and having sent, he beheaded John in the prison,

¹¹Ug gidala ang iyang ulo sa usa ka pinggan, ug gihatag sa dalaga, ug iyang gidala kini ngadto sa iyang inahan.

¹¹and his head was brought upon a plate, and was given to the damsel, and she brought [it] nigh to her mother.

¹²Ug miabut ang mga tinon-an ni Juan, ug ilang gikuha ang iyang lawas ug gilubong, ug nangadto sila ug nagbalita kang Jesus.

¹²And his disciples having come, took up the body, and buried it, and having come, they told Jesus,

¹³Ug sa nakabati niini si Jesus, mipahawa siya didto sakay sa usa ka sakayan, ngadto sa usa ka dapit nga kamingawan nga nahawa. Ug sa hing-dunggan kini sa mga tawo, sila mingsunod kaniya nga nagalakat gikan sa mga lungsod.

¹³and Jesus having heard, withdrew thence in a boat to a desolate place by himself, and the multitudes having heard did follow him on land from the cities.

¹⁴Ug sa nakakawas si Jesus, hingkit-an niya ang usa ka dakung panon sa katawohan, ug siya nalooy kanila, ug giayo niya ang ilang mga masakiton.

¹⁴And Jesus having come forth, saw a great multitude, and was moved with compassion upon them, and did heal their infirm;

¹⁵Ug sa miabut ang kahaponon, mingduol kaniya ang iyang mga tinon-an nga nagaingon: Ang dapit kamingawan, ug ang takna miagi na; papaulia ang mga panon sa katawohan aron mangadto sa mga gagmayng lungsod ug magpalit alang sa ilang kaugalingon ug makaon.

¹⁵and evening having come, his disciples came to him, saying, `The place is desolate, and the hour hath now past, let away the multitudes that, having gone to the villages, they may buy to themselves food.`

¹⁶Apan si Jesus miingon kanila: Dili kinahanglan nga mamauli sila, hatagi ninyo sila sa makaon.

¹⁶And Jesus said to them, `They have no need to go away — give ye them to eat.`

¹⁷Ug sila nagaingon kaniya: Dunay lima lamang ka tinapay ug duha ka isda.

¹⁷And they say to him, `We have not here except five loaves, and two fishes.`

¹⁸Ug siya miingon: Dad-a ninyo kana dinhi kanako.

¹⁸And he said, `Bring ye them to me hither.`

¹⁹Ug nagsugo sa mga katawohan nga managlingkod sa ibabaw sa balili, ug gikuptan niya ang lima ka tinapay ug ang duha ka isda ug sa mihangad sa langit, nagpanalangin siya, ug sa gitipiktipik niya ang mga tinapay gihatag sa mga tinon-an, ug ang mga tinon-an naghatag niini sa mga katawohan.

¹⁹And having commanded the multitudes to recline upon the grass, and having taken the five loaves and the two fishes, having looked up to the heaven, he did bless, and having broken, he gave the loaves to the disciples, and the disciples to the multitudes,

²⁰Ug nangaon ang tanan, ug nangabusog sila; ug gihipus nila ang mga tinipik nga nanghibilin nga may napulo ug duha ka bukag nga puno.

²⁰and they did all eat, and were filled, and they took up what was over of the broken pieces twelve hand-baskets full;

²¹Ug ang mga nanagpangaon may mga lima ka libo nga mga lalake, walay labut sa mga babaye ug mga bata.

²¹and those eating were about five thousand men, apart from women and children.

²²Ug gilayon gipilit ni Jesus ang iyang mga tinon-an sa pagpasakay sa sakayan ug pagpauna kanila sa pikas nga baybayon samtang nagapapauli pa siya sa mga katawohan.

²²And immediately Jesus constrained his disciples to go into the boat, and to go before him to the other side, till he might let away the multitudes;

²³Ug sa napapauli na niya ang katawohan, mitungas siya nga nag-inusara sa bukid aron sa pag-ampo. Ug sa miabut ang kagabhion nag-inusara na lamang siya didto.

²³and having let away the multitudes, he went up to the mountain by himself to pray, and evening having come, he was there alone,

²⁴Apan ang sakayan didto na sa taliwala sa dagat nga ginalambalamba sa mga balud, kay ang hangin sungsungon man.

²⁴and the boat was now in the midst of the sea, distressed by the waves, for the wind was contrary.

²⁵Ug sa ikaupat ka hugna sa gabii, si Jesus miadto kanila nga nagalakaw sa ibabaw sa dagat.

²⁵And in the fourth watch of the night Jesus went away to them, walking upon the sea,

²⁶Ug sa hingkit-an siya sa mga tinon-an nga nagalakaw sa ibabaw sa dagat, nangalisang sila nga nagaingon: Aniay usa ka abat; ug nanagtiyabaw sila sa kahadlok.

²⁶and the disciples having seen him walking upon the sea, were troubled saying — `It is an apparition,` and from the fear they cried out;

²⁷Apan dihadiha nagsulti kanila si Jesus nga nagaingon: Maglipay kamo, ako kini; dili kamo managkahadlok.

²⁷and immediately Jesus spake to them, saying, `Be of good courage, I am [he], be not afraid.`

²⁸Ug sa mitubag kaniya si Pedro, miingon: Ginoo, kong mao ikaw, sugo-a ako sa pag-anha kanimo sa ibabaw sa mga tubig.

²⁸And Peter answering him said, `Sir, if it is thou, bid me come to thee upon the waters;`

²⁹Ug siya miingon: Umari ka. Ug mikawas si Pedro sa sakayan, ug milakaw sa ibabaw sa mga tubig sa pag-adto kang Jesus.

²⁹and he said, `Come;` and having gone down from the boat, Peter walked upon the waters to come unto Jesus,

³⁰Apan sa hingkit-an niya nga ang hangin makusog, nahadlok siya, ug nagasugod siya sa paglugdang, ug misinggit nga nagaingon: Ginoo, luwasa ako!

³⁰but seeing the wind vehement, he was afraid, and having begun to sink, he cried out, saying, `Sir, save me.`

³¹Ug gilayon gituy-od ni Jesus ang iyang kamot, ug gikuptan siya, ug miingon kaniya: O ikaw nga diyutay ing pagtoo! Nganong nagaduhaduha ka?

³¹And immediately Jesus, having stretched forth the hand, laid hold of him, and saith to him, `Little faith! for what didst thou waver?`

³²Ug sa nakasakay sila sa sakayan, milurang ang hangin.

³²and they having gone to the boat the wind lulled,

³³Ug sila nga didto sa sakayan miduol ug misimba kaniya, sa pag-ingon: Matuod gayud nga ikaw mao ang Anak sa Dios!

³³and those in the boat having come, did bow to him, saying, `Truly — God`s Son art thou.`

³⁴Ug sa nakatabok sila, miabut sila sa yuta sa Genezaret.

³⁴And having passed over, they came to the land of Gennesaret,

³⁵Ug sa hing-ilhan siya sa mga tawo didto niadtong yutaa, nanagpadala sila ug balita sa libut niadtong tibook nga yuta; ug ilang gidala kaniya ang tanang mga masakiton;

³⁵and having recognized him, the men of that place sent forth to all that region round about, and they brought to him all who were ill,

³⁶Ug sila nagapakilooy kaniya nga makahikap lamang unta sila sa sidsid sa iyang kupo; ug kutob sa mga minghikap, nangaayo.

³⁶and were calling on him that they might only touch the fringe of his garment, and as many as did touch were saved.