¹Ang palas-anon sa pulong ni Jehova sulod sa yuta sa Hadrach, ug sa Damasco maoy mahimong pahulayanan nga dapit niini (kay ang mata sa tawo ug sa tanang mga banay sa Israel ipatumong kang Jehova);

¹The burden of a word of Jehovah against the land of Hadrach, and Demmeseh — his place of rest: (When to Jehovah [is] the eye of man, And of all the tribes of Israel.)

²Ug ingon man ang Hamath nga nait didto; ang Tiro ug ang Sidon, kay sila mga manggialamon kaayo.

²And also Hamath doth border thereon, Tyre and Zidon, for — very wise!

³Ug ang Tiro nagtukod sa iyang kaugalingon usa ka malig-ong kuta, ug nagtapok sa salapi sama sa abug, ug sa lunsay bulawan sama sa lapok sa kadalanan.

³And Tyre doth build a bulwark to herself, And doth heap silver as dust, And gold as mire of out-places.

⁴Ania karon, siya pagabawian sa Ginoo, ug pagalaglagon ang iyang kagahum didto sa dagat; ug siya pagalamyon sa kalayo.

⁴Lo, the Lord doth dispossess her, And He hath smitten in the sea her force, And she with fire is consumed.

⁵Ang Ascalon makakita niini, ug malisang; ang Gasa usab, makakita ug pagasakiton sa hilabihan; ug ang Ecron, tungod sa iyang paglaum, pagapakaulawan; ug ang hari mawala gikan sa Gaza, ug ang Ascalon dili na pagapuy-an.

⁵See doth Ashkelon and fear, Also Gaza, and she is exceedingly pained, Also Ekron — for her expectation dried up, And perished hath a king from Gaza, And Ashkelon doth not remain,

⁶Ug ang usa ka anak sa gawas magapuyo sa Asdod, ug pagaputlon ko ang garbo sa mga Filistehanon.

⁶And dwelt hath a foreigner in Ashdod, And I have cut off the excellency of the Philistines.

⁷Ug kuhaon ko ang iyang dugo gikan sa iyang baba, ug ang iyang mga kangil-ad gikan sa taliwala sa iyang mga ngipon: ug siya mahimong usa ka salin alang sa atong Dios; ug siya mahimong usa ka pangulo sa Juda, ug ang Ecron ingon nga usa ka Jebusehanon.

⁷And turned aside his blood from his mouth, His abominations from between his teeth, And he hath remained, even he, to our God, And he hath been as a leader in Judah, And Ekron as a Jebusite.

⁸Ug pagalikosan ko sa kalig-on ang akong balay batok sa kasundalohan, aron walay bisan kinsa nga moagi kun mobalik; ug walay madaugdaugon nga makalabang kanila pag-usab; kay karon nakita ko na sa akong kaugalingong mga mata.

⁸And I have pitched for My house a camp, Because of the passer through, and of the returner, And pass not through against them again doth an exactor, For, now, I have seen with My eyes.

⁹Pagmaya sa hilabihan uyamut, Oh anak nga babaye sa Sion; pagsinggit, Oh anak nga babaye sa Jerusalem: ania karon, ang imong hari nagaanhi kanimo; siya matarung man ug adunay kaluwasan; mapaubsanon, ug nagakabayo sa asno, bisan sa usa ka nati sa asno.

⁹Rejoice exceedingly, O daughter of Zion, Shout, O daughter of Jerusalem, Lo, thy King doth come to thee, Righteous — and saved is He, Afflicted — and riding on an ass, And on a colt — a son of she-asses.

¹⁰Ug gub-on ko ang carro sa gubat nga gikan sa Ephraim, ug pamatyon ko ang kabayo nga gikan sa Jerusalem; ug pamunggoon ko ang busogan nga iggugubat ug siya magasulti mahitungod sa pakigdait sa mga nasud: ug ang iyang dominio mokaylap gikan sa usa ka dagat ngadto sa usa ka dagat, ug gikan sa Suba hangtud sa kinatumyan sa kayutaan.

¹⁰And I have cut off the chariot from Ephraim, And the horse from Jerusalem, Yea, cut off hath been the bow of battle, And he hath spoken peace to nations, And his rule [is] from sea unto sea, And from the river unto the ends of earth.

¹¹Ug mahitungod usab kanimo, tungod sa dugo sa imong tugon gipabuhian ko ang imong mga binilanggo gikan sa usa ka gahong nga walay tubig.

¹¹Also thou — by the blood of thy covenant, I have sent thy prisoners out of the pit, There is no water in it.

¹²Bumalik kamo sa salipdanan, kamo nga mga binilanggo sa paglaum: bisan niining adlawa ako nagapahayag nga ako magahatag kanimo sa pilo.

¹²Turn back to a fenced place, Ye prisoners of the hope, Even to-day a second announcer I restore to thee.

¹³Kay gibawog ko ang Juda alang kanako, gipuno ko ang busogan uban kang Ephraim; ug pagapukawon ko ang imong mga anak nga lalake, Oh Sion, batok sa imong mga anak nga lalake, Oh Grecia, ug buhaton ko ikaw nga sama sa espada sa usa ka kusgan nga tawo.

¹³For I have trodden for Me Judah, A bow I have filled [with] Ephraim, And I have stirred up thy sons, O Zion, Against thy sons, O Javan, And I have set thee as the sword of a hero.

¹⁴Ug si Jehova makita sa ibabaw nila: ug ang iyang udyong mokilab ingon sa kilat; ug ang Ginoong Jehova magahuyop sa trompeta, ug mokuyog sa mga alimpulos sa habagatan.

¹⁴And Jehovah doth appear for them, And gone forth as lightning hath His arrow, And the Lord Jehovah with a trumpet bloweth, And He hath gone with whirlwinds of the south.

¹⁵Si Jehova sa mga panon magapanalipod kanila; ug lamyon nila ang ilang kaaway , ug magatamak sa mga bato nga linambuyog; ug sila moinum, ug magasaba ingon sa nagagikan sa vino; ug sila mangapuno ingon sa mga panaksan, ingon sa mga nasikohan sa halaran.

¹⁵Jehovah of Hosts doth cover them over, And they consumed, and subdued sling-stones, Yea, they have drunk, They have made a noise as wine, And they have been full as a bowl, As corners of an altar.

¹⁶Ug si Jehova nga ilang Dios magaluwas kanila niadtong adlawa ingon nga panon sa iyang katawohan; kay sila ingon sa mga bato sa purong-purong, pinataas ingon sa bandila sa iyang yuta.

¹⁶And saved them hath Jehovah their God In that day, as a flock of His people, For stones of a crown are displaying themselves over His ground.

¹⁷Kay pagkadaku gayud sa iyang kaayo, ug pagkalabawon gayud sa iyang katahum! ang trigo magapadaghan sa mga batan-ong lalake, ug ang duga sa ubas magalipay sa mga ulay.

¹⁷For what His goodness! and what His beauty! Corn the young men, And new wine the virgins — make fruitful!