1Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.
1Ja sam čovjek što upozna bijedu pod šibom gnjeva njegova.
2Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.
2Mene je odveo i natjerao da hodam u tmini i bez svjetlosti.
3Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.
3I upravo mene bije i udara bez prestanka njegova ruka.
4Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.
4Iscijedio je moje meso, kožu moju, polomio kosti moje.
5Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.
5Načinio mi jaram, glavu obrubio tegobama.
6Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.
6Pustio me da živim u tminama kao mrtvaci vječiti.
7Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.
7Zazidao me, i ja ne mogu izaći, otežao je moje okove.
8Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.
8Kada sam vikao i zapomagao, molitvu je moju odbijao.
9Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.
9Zazidao mi ceste tesanim kamenom, zakrčio je putove moje.
10Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.
10Meni on bijaše medvjed koji vreba, lav u zasjedi.
11Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.
11U bespuća me vodio, razdirao, ostavljao me da umirem.
12Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.
12Napinjao je luk svoj i gađao me kao metu za svoje strelice.
13Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.
13U slabine mi sasuo strelice, sinove svoga tobolca.
14Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.
14Postao sam smiješan svome narodu, rugalica svakidašnja.
15Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.
15Gorčinom me hranio, pelinom me napajao.
16Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.
16Puštao me da zube kršim kamen grizući, zakapao me u pepeo.
17Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.
17Duši je mojoj oduzet mir i više ne znam što je sreća!
18Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.
18Rekoh: Dotrajao je život moj i nada koja mi od Jahve dolazi.
19Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.
19Spomeni se bijede moje i stradanja, pelina i otrova!
20Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.
20Bez prestanka na to misli i sahne duša u meni.
21Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.
21To nosim u srcu i gojim nadu u sebi.
22Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.
22Dobrota Jahvina nije nestala, milosrđe njegovo nije presušilo.
23Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.
23Oni se obnavljaju svako jutro: tvoja je vjernost velika!
24Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.
24"Jahve je dio moj", veli mi duša, "i zato se u nj pouzdajem."
25Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.
25Dobar je Jahve onom koji se u nj pouzdaje, duši koja ga traži.
26Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.
26Dobro je u miru čekati spasenje Jahvino!
27Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.
27Dobro je čovjeku da nosi jaram za svoje mladosti.
28Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.
28Neka sjedi u samoći i šuti, jer mu On to nametnu;
29Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.
29neka usne priljubi uz prašinu, možda još ima nade!
30Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.
30Neka pruži obraz onome koji ga bije, neka se zasiti porugom.
31Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.
31Jer Gospod ne odbacuje nikoga zauvijek:
32Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.
32jer ako i rastuži, on se smiluje po svojoj velikoj ljubavi.
33Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.
33Jer samo nerado on ponižava i rascvili sinove čovjeka.
34Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,
34Kad se gaze nogama svi zemaljski sužnjevi,
35Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,
35kad se izvrće pravica čovjeku pred licem Svevišnjeg,
36Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.
36kad se krivica nanosi čovjeku u parnici, zar Gospod ne vidi?
37Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?
37Tko je rekao nešto i zbilo se? Nije li Gospod to zapovjedio?
38Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?
38Ne dolazi li iz usta Svevišnjega i dobro i zlo?
39Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?
39Na što se tuže živi ljudi? Svatko na svoj grijeh.
40Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.
40Ispitajmo, pretražimo pute svoje i vratimo se Jahvi.
41Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.
41Dignimo svoje srce i ruke svoje k Bogu koji je na nebesima.
42Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.
42Da, mi smo se odmetali, bili nepokorni, a ti, ti nisi praštao!
43Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.
43Obastrt gnjevom svojim, gonio si nas, ubijao i nisi štedio.
44Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .
44Oblakom si se obastro da molitva ne prodre do tebe.
45Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.
45Načinio si od nas smeće i odmet među narodima.
46Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.
46Razjapili usta na nas svi neprijatelji naši.
47Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.
47Užas i jama bila nam sudbina, propast i zator!
48Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.
48Potoci suza teku iz očiju mojih zbog propasti Kćeri naroda mojega.
49Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,
49Moje oči liju suze bez prestanka, jer prestanka nema
50Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.
50dok ne pogleda i ne vidi Jahve s nebesa.
51Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.
51Moje mi oko bol zadaje zbog kćeri svih mojega grada.
52Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.
52Uporno me k'o pticu progone svi što me mrze, a bez razloga.
53Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.
53U jamu baciše moj život i zatrpaše je kamenjem.
54Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.
54Voda mi dođe preko glave, rekoh sam sebi: "Pogiboh!"
55Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.
55I tada zazvah ime tvoje, Jahve, iz najdublje jame.
56Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.
56Ti oču moj glas: "Ne začepljuj uši svoje na vapaje moje."
57Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.
57Bliz meni bijaše u dan vapaja mog, govoraše: "Ne boj se!"
58Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.
58Ti si, Gospode, izborio pravdu za dušu moju, ti si život moj izbavio.
59Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.
59Ti, Jahve, vidje kako me tlače, dosudi mi pravdu.
60Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.
60Ti vidje svu osvetu njinu, sve podvale protiv mene.
61Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,
61Čuo si, Jahve, podrugivanje njihovo, sve podvale protiv mene.
62Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.
62Usne protivnika mojih i misli njine protiv mene su cio dan.
63Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.
63Kad sjede, kad ustaju, pogledaj samo: ja sam im pjesma-rugalica.
64Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.
64Vrati im, Jahve, milo za drago, po djelu ruku njihovih.
65Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.
65Učini da srca im otvrdnu, udari ih prokletstvom svojim.
66Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.
66Goni ih gnjevno i sve ih istrijebi pod nebesima svojim, Jahve!