1Hinumdumi, Oh Jehova, kong unsay nahitabo kanamo: Sud-onga, ug tan-awa ang among kaulaw.
1Spomeni se, Jahve, što nas je snašlo, pogledaj, vidi sramotu našu!
2Ang among kabilin nahulog ngadto sa mga dumuloong, Ang among mga balay ngadto sa mga lumalangyaw.
2Baština naša pade u ruke strancima, domovi naši pripadoše tuđincima.
3Kami mga ilo ug walay mga amahan; Ang among mga inahan nangahimong mga balo.
3Siročad smo: oca nemamo, majke su nam kao udovice.
4Kami nag-inum sa among tubig nga binayloan sa salapi; Ang among kahoy ginabaligya na kanamo.
4Vodu što pijemo plaćamo novcem, i za drvo valja nam platiti.
5Ang mga maglulutos kanamo nagaungot sa among mga liog: Kami gikapuyan ug walay pahulay.
5Jaram nam je o vratu, gone nas, iscrpljeni smo, ne daju nam predahnuti.
6Among gihatag ang kamot ngadto sa mga Egiptohanon, Ug sa mga Asiriahanon, aron tagbawon sa tinapay.
6Pružamo ruke k Egiptu i Asiriji da se kruha nasitimo.
7Ang among mga amahan nanagpakasala, ug wala na; Ug among giantus ang ilang kasal-anan.
7Oci naši zgriješiše i više ih nema, a mi nosimo krivice njihove.
8Ang mga sulogoon maoy nagahari kanamo: Walay makaluwas kanamo gikan sa ilang kamot.
8Robovi nama zapovijedaju, a nitko da nas izbavi iz ruku njihovih.
9Makuha namo ang among tinapay uban ang peligro sa among kinabuhi, Tungod sa espada didto sa kamingawan.
9Kruh svoj donosimo izlažući život maču u pustinji.
10Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.
10Koža nam gori kao peć užarena, ognjicom od plamena gladi.
11Ginalugos nila ang mga babaye didto sa Sion, Ang mga ulay sa ciudad sa Juda.
11Oskvrnuli su žene na Sionu i djevice u gradovima judejskim.
12Ang mga principe ginabitay pinaagi sa ilang mga kamot: Ang mga nawong sa mga anciano wala tahura.
12Svojim su rukama vješali knezove, ni lica staračka nisu poštivali.
13Ang mga batan-ong lalake maoy nanagpas-an sa galingan; Ug ang kabataan gipahiumod sa ilalum sa kahoy.
13Mladići su nosili žrvnjeve, djeca padala pod bremenom drva.
14Ang mga anciano namiya sa pultahan, Ang mga batan-ong lalake namiya sa ilang honi.
14Starci su ostavili vrata, mladići više ne sviraju na lirama.
15Ang kalipay sa among kasingkasing mihunong na; Ang among sayaw nahimong pagminatay.
15Radosti nesta iz naših srdaca, naš ples se pretvori u tugovanje.
16Ang purongpurong nahulog gikan sa among ulo: Alaut kami kay kami nakasala man!
16Pao je vijenac s naše glave, jao nama što zgriješismo!
17Tungod niini ang among kasingkasing nagakaluya; Tungod niining mga butanga ang among mga mata lubog na.
17Evo zašto nam srce boluje, evo zašto nam oči se zastiru:
18Tungod sa bukid sa Sion, nga mamingaw: Ang mga milo nagalakaw sa ibabaw niana.
18zato što Gora sionska opustje i po njoj se šuljaju šakali.
19Ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ang imong trono nagapadayon gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.
19Ali ti, Jahve, ostaješ zauvijek, tvoj je prijesto od koljena do koljena.
20Ngano man nga nalimot ka kanamo sa walay katapusan, Ug mibiya kanamo sa hataas kaayong panahon?
20Zašto da nas zaboraviš zauvijek, da nas ostaviš za mnoge dane?
21Pabalika kami nganha kanimo, Oh Jehova, ug kami mamalik; Bag-oha ang among mga adlaw ingon sa kanhing panahon.
21Vrati nas k sebi, Jahve, obratit ćemo se, obnovi dane naše kao što nekoć bijahu.
22Apan giay-ran mo sa tuman kami; Ikaw naligutgut sa hilabihan batok kanamo.
22Il' nas hoćeš sasvim zabaciti i na nas se beskrajno srditi?