1Oh Jehova, patalinghugi ang akong pag-ampo, Ug padangata ang akong pagtu-aw nganha kanimo.
1Molitva nevoljnika koji je klonuo pa svoju tugu izlijeva
2Ayaw pagtagoa ang imong nawong gikan kanako sa adlaw sa akong kalisdanan: Ikiling kanako ang imong igdulungog; Sa adlaw sa akong pagsangpit, tubaga ako sa madali.
2Jahve, usliši molitvu moju, i vapaj moj k tebi da dođe!
3Kay ang akong mga adlaw nangahanaw sama sa aso, Ug ang akong mga bukog nangasunog ingon sa agipo.
3Nemoj sakrivati lice od mene u dan moje nevolje! Prigni k meni uho svoje: kad te prizovem, brzo me usliši!
4Ang akong kasingkasing gisamaran ingon sa balili, ug nalaya; Kay nahakalimot ako sa pagkaon sa akong tinapay.
4Jer moji dani nestaju poput dima, a moje kosti gore kao oganj.
5Tungod sa tingog sa akong pagagulo Ang akong mga bukog mingtapot sa akong unod.
5Srce mi se suši kao pokošena trava i kruh svoj zaboravljam jesti.
6Ako sama sa pelicano sa kamingawan; Ingon ako sa ngiw-ngiw sa mga dapit nga kamingawan.
6Od snažnih jecaja mojih kosti mi uz kožu prionuše.
7Nagatukaw ako, ug nahimong ingon sa gorion Nga nagainusara sa ibabaw sa atop sa balay.
7Sličan sam čaplji u pustinji, postah k'o ćuk na pustoj razvalini.
8Sa tibook nga adlaw nagatamay ang akong mga kaaway; Ang mga nangasuko batok kanako, nanagpanghimaraut kanako.
8Ne nalazim sna i uzdišem k'o samotan vrabac na krovu.
9Kay nakakaon ako sa abo ingon sa tinapay, Ug gisagol ko ang akong ilimnon uban sa paghilak,
9Svagda me grde dušmani moji; mnome se proklinju što bjesne na me.
10Tungod sa imong kasuko ug sa imong kaligutgut: Kay gibayaw mo ako ug gisalikway mo ako.
10Pepeo jedem poput kruha, a piće svoje miješam sa suzama
11Ang akong mga adlaw ingon sa animo nga nagalingay; Ug ako nagmala ingon sa balili.
11zbog tvoje ljutine i gnjeva, jer si me digao i bacio.
12Apan ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ug ang imong ngalan nga halandumon ngadto sa tanang mga kaliwatan.
12Moji su dani k'o oduljena sjena, a ja se, gle, sušim poput trave.
13Ikaw motindog, ug abuton ug kalooy sa Sion; Kay panahon na sa pagkalooy kaniya, Oo, ang panahon nga gitagal miabut na.
13A ti, o Jahve, ostaješ dovijeka i tvoje ime kroza sva koljena.
14Kay ang imong mga alagad nahagugma sa iyang mga bato, Ug sila adunay kalooy sa iyang mga abug.
14Ustani, smiluj se Sionu: vrijeme je da mu se smiluješ - sada je čas!
15Busa mahadlok ang mga nasud sa ngalan ni Jehova, Ug ang tanang mga hari sa yuta mangurog sa imong himaya.
15Jer milo je slugama tvojim kamenje njegovo, žale ruševine njegove.
16Kay si Jehova nagpatindog sa Sion; Sa iyang himaya mitungha siya.
16Tad će se pogani bojati, Jahve, imena tvojega i svi kraljevi zemlje slave tvoje
17Nagatagad siya sa pag-ampo sa mga masulob-on, Ug wala niya tamaya ang pagampo nila.
17kad Jahve opet sazda Sion, kad se pokaže u slavi svojoj,
18Kini sulaton alang sa kaliwatan nga umalabut; Ug ang katawohan nga pagabuhaton magadayeg kang Jehova.
18kad se osvrne na prošnju ubogih i ne prezre molitve njihove.
19Kay nasud-ong niya gikan sa kahitas-an sa iyang balaang puloyanan; Gikan sa langit natan-aw ni Jehova ang yuta;
19Nek' se zapiše ovo za budući naraštaj, puk što nastane neka hvali Jahvu.
20Aron sa pagpatalinghug sa panghupaw sa binilanggo; Aron sa pagbuhi niadtong mga sinilotan sa kamatayon;
20Jer Jahve gleda sa svog uzvišenog svetišta, s nebesa na zemlju gleda
21Aron isugilon sa mga tawo ang ngalan ni Jehova sa Sion, Ug ang iyang pagdayeg didto sa Jerusalem;
21da čuje jauke sužnjeva, da izbavi smrti predane,
22Sa diha nga ang mga katawohan managtigum sa tingub, Ug ang mga gingharian, aron sa pag-alagad kang Jehova.
22da se na Sionu navijesti ime Jahvino i njegova hvala u Jeruzalemu
23Iyang gipaluya ang akong kusog diha sa dalan; Gipahamubo niya ang akong mga adlaw.
23kad se narodi skupe i kraljevstva da služe Jahvi.
24Miingon ako: Oh Dios ko, ayaw ako pagkuhaa sa kinataliwad-an sa akong mga adlaw: Ang imong katuigan nagapadayon ngadto sa tanang mga kaliwatan.
24Putem je istrošio sile moje, skratio mi dane.
25Sa kanhi pa gayud gitukod mo ang patukoranan sa yuta; Ug ang mga langit mao ang mga buhat sa imong mga kamot.
25Rekoh: "Bože moj, nemoj me uzeti u sredini dana mojih! Kroza sva koljena traju godine tvoje.
26Sila mangahanaw, apan ikaw molungtad; Oo, silang tanan mangadaan sama sa bisti; Ingon sa usa ka bisting-ilisan nga pagailisan mo sila, ug sila pagaalid-an:
26U početku utemelji zemlju, i nebo je djelo ruku tvojih.
27Apan ikaw mao sa gihapon, Ug ang imong mga tuig walay katapusan.
27Propast će, ti ćeš ostati, sve će ostarjeti kao odjeća. Mijenjaš ih poput haljine i nestaju:
28Ang mga anak sa imong mga ulipon managpadayon, Ug ang ilang kaliwat mapalig-on sa atubangan nimo.
28ti si uvijek isti - godinama tvojim nema kraja.
29Djeca će tvojih slugu živjeti u miru i potomstvo će njihovo trajati pred tobom.