1Oh Jehova, ikaw nakasusi kanako, ug nahibalo kanako .
1{To the chief Musician. A Psalm of David.} Jehovah, thou hast searched me, and known [me].
2Ikaw nahibalo sa akong paglingkod ug sa akong pagtindog; Ikaw nakasabut sa akong hunahuna bisan sa halayo.
2*Thou* knowest my down-sitting and mine uprising, thou understandest my thought afar off;
3Ikaw nagasusi sa akong alagianan ug sa akong paghigda, Ug ikaw nahibalo sa tanan ko nga mga dalan.
3Thou searchest out my path and my lying down, and art acquainted with all my ways;
4Kay walay mausa ka pulong sa akong dila, Kondili, Oh Jehova, ania karon, ang tanan hibaloan nimo.
4For there is not yet a word on my tongue, [but] lo, O Jehovah, thou knowest it altogether.
5Sa likod ug sa atubangan gibantayan mo ako, Ug kanako gitapion mo ang imong kamot.
5Thou hast beset me behind and before, and laid thy hand upon me.
6Alang kanako katingalahan kining kinaadmana; Kini hataas, dili ako makakab-ut niini.
6O knowledge too wonderful for me! it is high, I cannot [attain] unto it.
7Asa ba ako paingon gikan sa imong Espiritu? Kun asa ba ako mokalagiw gikan sa imong presencia?
7Whither shall I go from thy Spirit? and whither flee from thy presence?
8Kong mosaka ako ngadto sa langit, didto atua ikaw: Kong sa Sheol pagabuhaton ko ang akong higdaanan, ania karon, didto atua ikaw.
8If I ascend up into the heavens thou art there; or if I make my bed in Sheol, behold, thou [art there];
9Kong itaud ko ang mga pako sa kaadlawon, Ug magapuyo sa labing mga kinatumyang dapit sa dagat;
9[If] I take the wings of the dawn [and] dwell in the uttermost parts of the sea,
10Bisan pa didto magamando ang imong kamot kanako, Ug ang imong toong kamot magagunit kanako.
10Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me.
11Kong moingon ako: Sa pagkamatuod, ang kangitngit motikyup kanako. Ug ang kahayag nga nagalibut kanako mahimong gabii;
11And if I say, Surely darkness shall cover me, and the light about me be night;
12Bisan ngani ang kangitngit dili makatago gikan kanimo, Kondili ang kagabhion mohayag ingon sa kasanag sa adlaw: Kanimo ang kangitngit ug ang kahayag managsama lamang.
12Even darkness hideth not from thee, and the night shineth as the day: the darkness is as the light.
13Kay ikaw ang nag-umol sa akong mga sulod nga bahin: Sa tagoangkan sa akong inahan, imong gitabonan ako.
13For thou hast possessed my reins; thou didst cover me in my mother's womb.
14Mohatag ako ug mga pasalamat kanimo; tungod kay makalilisang ug kahibulongan uyamut ang pagbuhat kanako: Kahibulongan man ang imong mga buhat; Ug kini hibaloan kaayo sa akong kalag.
14I will praise thee, for I am fearfully, wonderfully made. Marvellous are thy works; and [that] my soul knoweth right well.
15Ang akong lawas wala hisalipdi gikan kanimo, Sa diha nga sa tago gibuhat ako, Ug sa pagbuhat nga kahibulongan didto sa mga dapit nga labing ubos sa yuta.
15My bones were not hidden from thee when I was made in secret, curiously wrought in the lower parts of the earth.
16Sa wala pa mahingpit ang lawas ko, nakita na sa imong mga mata; Ug diha sa imong basahon nahasulat na ang tanan, Bisan pa ngani ang mga adlaw nga natudlo alang kanako , Sa diha nga wala pay miabut kanila.
16Thine eyes did see my unformed substance, and in thy book all [my members] were written; [during many] days were they fashioned, when [as yet] there was none of them.
17Pagkabililhon usab sa imong mga hunahuna alang kanako, Oh Dios! Pagkadaku sa hilabihan ang gidaghanon nila!
17But how precious are thy thoughts unto me, O ùGod! how great is the sum of them!
18Kong isipon ko sila labing daghan pa sila kay sa gidaghanon sa balas: Sa akong paghimata, ako anaa gihapon kanimo.
18[If] I would count them, they are more in number than the sand. When I awake, I am still with thee.
19Sa pagkamatuod gayud imong pagapatyon ang tawong dautan, Oh Dios: Busa pahalayo kamo kanako, kamong mga tawo nga giuhaw sa dugo.
19Oh that thou wouldest slay the wicked, O +God! And ye men of blood, depart from me.
20Kay sa mga pasipala, nanagsulti sila batok kanimo, Ug ang imong mga kaaway nanaggamit sa imong ngalan sa walay kapuslanan.
20For they speak of thee wickedly, they take [thy name] in vain, thine enemies.
21Wala ba nako pagdumti sila, Oh Jehova, sila nga nanagdumot kanimo? Ug wala ba ako masubo niadtong nanagpanukol batok kanimo?
21Do not I hate them, O Jehovah, that hate thee? and do not I loathe them that rise up against thee?
22Gidumtan ko sila uban sa hingpit nga pagdumot: Sila nahimong akong mga kaaway.
22I hate them with perfect hatred; I account them mine enemies.
23Susiha ako, Oh Dios, ug hibaloi ang akong kasingkasing: Sulayi ako, ug hibaloi ang akong mga hunahuna;
23Search me, O ùGod, and know my heart; prove me, and know my thoughts;
24Ug tan-awa kong kanako aduna bay dalan sa pagkadautan, Ug mandoi ako sa dalan nga walay katapusan.
24And see if there be any grievous way in me; and lead me in the way everlasting.