1Gikan sa mga kahiladman, nagtuaw ako kanimo, Oh Jehova.
1Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.
2Ginoo, patalinghugi ang akong tingog: Papatalinghugi sa imong mga igdulungog Ang tingog sa akong mga pagpangaliyupo.
2Mia Sinjoro, auxskultu mian vocxon; Viaj oreloj atentu la vocxon de mia petego.
3Kong ikaw, Jehova, magatimaan pa unta sa mga kasal-anan, Oh Ginoo, kinsa ba ang arang makabarug?
3Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?
4Apan adunay pagpasaylo diha kanimo, Aron ikaw takus gayud nga kahadlokan.
4Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.
5Nagahulat ako kang Jehova, ang akong kalag nagahulat, Ug sa iyang pulong milaum ako.
5Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.
6Ang akong kalag nagahulat sa Ginoo Labaw niadtong mga magbalantay nga nanagpaabut sa kabuntagon; Oo, labaw kay sa mga tawong-magbalantay nga nagapaabut sa kabuntagon.
6Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.
7Oh Israel, lumaum ka kang Jehova; Kay kang Jehova anaa ang mahigugmaong-kalolot, Ug kaniya anaa ang madagayaong pagtubos.
7Izrael fidu la Eternulon; CXar cxe la Eternulo estas favorkoreco Kaj cxe Li estas granda liberigo.
8Ug siya magatubos sa Israel Gikan sa tanan niyang mga kasal-anan.
8Kaj Li liberigos Izraelon De cxiuj liaj pekoj.