Cebuano

German: Schlachter (1951)

Job

32

1Busa kining totolo ka tawo minghunong sa pagtubag kang Job, kay matarung man siya sa iyang kaugalingong mga mata.
1Da hörten jene drei Männer auf, Hiob zu antworten, weil er in seinen Augen gerecht war.
2Unya misilaub ang kasuko ni Eliu, ang anak nga lalake ni Barachel nga Bucitahanon, sa banay ni Ram: batok kang Job misilaub ang iyang kasuko, kay nagpakamatarung man siya sa iyang kaugalingon labaw sa Dios.
2Es entbrannte aber der Zorn Elihus, des Sohnes Barachels, des Busiters, vom Geschlechte Ram; über Hiob entbrannte sein Zorn, weil er sich selbst für gerechter hielt als Gott;
3Ingon man usab misilaub ang iyang kasuko batok sa totolo niya ka higala, kay sila wala makakita ug tubag, ug hinoon gihukman nila si Job.
3ber seine drei Freunde aber entbrannte sein Zorn, weil sie keine Antwort fanden und Hiob doch verurteilten.
4Karon si Eliu naghulat aron sa pagsulti kang Job, kay sila labing tigulang kay kaniya.
4Elihu aber hatte mit seiner Rede an Hiob gewartet; denn jene waren älter als er.
5Sa pagtan-aw ni Eliu nga walay tubag gikan sa mga baba niining totolo ka tawo, ang iyang kasuko misilaub.
5Als aber Elihu sah, daß im Munde jener drei Männer keine Antwort mehr war, entbrannte sein Zorn.
6Ug si Eliu anak nga lalake ni Barachel nga Bucitahanon mitubag ug miingon: Ako batan-on, ug kamo mga tigulang kaayo; Tungod niini ako nagpugong ug wala mangahas sa pagpahayag kaninyo sa akong hunahuna.
6Und Elihu, der Sohn Barachels, der Busiter, hob an und sprach: Jung bin ich an Jahren, ihr aber seid grau; darum habe ich mich gefürchtet, euch meinen Befund zu verkünden.
7Ako miingon: Ang mga adlaw maoy mosaysay, Ug ang gidaghanon sa mga tubig motudlo sa kaalam.
7Ich dachte: Die Betagten sollen reden und die Bejahrten ihre Weisheit kundtun.
8Apan anaay usa ka espiritu diha sa tawo, Ug ang gininhawa sa Makagagahum nagahatag kanila ug salabutan.
8Aber der Geist ist es im Menschen und der Odem des Allmächtigen, der sie verständig macht.
9Ang mga kadagkuan dili mao ang maalam, Dili usab ang mga tigulang maoy makasabut sa justicia.
9Nicht alle Lehrer sind weise, und nicht alle Greise verstehen sich aufs Recht.
10Busa nag-ingon ako: Patalinghugi ako ninyo; Ako usab mopahayag kaninyo sa akong hunahuna.
10Darum sage ich: Höret auf mich, so will ich mein Urteil verkünden, ja, auch ich.
11Ania karon, ako nagpaabut sa inyong mga pulong, Ako nagpatalinghug sa inyong mga pangatarungan, Samtang nga kamo nagpangita kong unsa ang arang ikasaysay.
11Siehe, ich habe eure Reden abgewartet, habe zugehört bis zu eurem Entscheid, bis ihr die rechten Worte gefunden hättet;
12Oo, ako nagtambag kaninyo, Ug, ania karon, walay usa nga nakalukmay kang Job, Kun wala kaninyo ing nakatubag sa iyang mga pulong.
12und ich habe auf euch gewartet, bis ihr fertig waret; aber siehe, da ist keiner unter euch, der Hiob widerlegt, der seine Rede beantwortet hätte.
13Bantayi ninyo aron kamo dili magaingon: Nakaplagan namo ang kaalam; Ang Dios mao ang makakaplag kaniya, dili ang tawo:
13Saget nur ja nicht: «Wir haben die Weisheit gefunden: Gott wird ihn schlagen, nicht ein Mensch.»
14Kay wala niya ipatumong batok kanako ang iyang mga pulong; Dili usab ako motubag kaniya nianang inyong mga pakigpulong.
14Er hat seine Worte nicht an mich gerichtet, so will ich ihm auch nicht antworten wie ihr.
15Sila nanghitingala, wala na sila manubag: Sila walay usa ka pulong nga ikasulti.
15Sie sind geschlagen, sie geben keine Antwort mehr, die Worte sind ihnen ausgegangen!
16Ug magapaabut ba ako tungod kay sila dili manulti, Tungod kay sila nanagtindog, ug dili na manubag?
16Ich habe gewartet; weil sie aber nichts sagen, weil sie dastehen und nicht mehr antworten,
17Ako usab motubag sa akong bahin, Ako usab mopahayag sa akong hunahuna.
17so will auch ich nun meinen Teil erwidern und mein Urteil abgeben, ja, auch ich;
18Kay ako puno sa mga igsusulti; Ang espiritu nga ania kanako nagpugos kanako.
18denn ich bin voll von Worten, und der Geist, der in mir ist, drängt mich dazu.
19Ania karon, ang akong dughan ingon sa vino nga walay hulongawan; Ingon sa bag-ong panit nga sulodlan sa vino nga hapit na mobuto.
19Siehe, mein Leib ist wie ein Weinschlauch, der keine Öffnung hat; wie Schläuche voll Most will er bersten.
20Ako mosulti, aron ako makaginhawa; Buksan ko ang akong mga ngabil ug motubag.
20Darum will ich reden, so wird es mir leichter, ich will meine Lippen auftun und antworten.
21Ipakilooy ko kaninyo, nga wala untay tawo nga akong palabihon kay kang bisan kinsa; Ni mohatag ako ug mga ngalang maulo-ulohon.
21Ich will aber keine Person ansehen und keinem Menschen schmeicheln;
22Kay ako dili maantigong mohatag ug mga ngalang maulo-ulohon; Tingali hinoon ang akong magbubuhat magkuha kanako sa madali.
22denn ich kann nicht schmeicheln, leicht möchte mein Schöpfer mich sonst wegraffen!