Cebuano

German: Schlachter (1951)

Lamentations

5

1Hinumdumi, Oh Jehova, kong unsay nahitabo kanamo: Sud-onga, ug tan-awa ang among kaulaw.
1Gedenke, HERR, was uns widerfahren ist! Schau her und siehe unsere Schmach!
2Ang among kabilin nahulog ngadto sa mga dumuloong, Ang among mga balay ngadto sa mga lumalangyaw.
2Unser Erbe ist den Fremden zugefallen, unsere Häuser den Ausländern.
3Kami mga ilo ug walay mga amahan; Ang among mga inahan nangahimong mga balo.
3Wir sind Waisen geworden, vaterlos, unsere Mütter zu Witwen.
4Kami nag-inum sa among tubig nga binayloan sa salapi; Ang among kahoy ginabaligya na kanamo.
4Unser Wasser trinken wir um Geld, unser Holz kommt uns gegen Bezahlung zu.
5Ang mga maglulutos kanamo nagaungot sa among mga liog: Kami gikapuyan ug walay pahulay.
5Unsere Verfolger sind uns beständig auf dem Hals; werden wir müde, so gönnt man uns keine Ruhe.
6Among gihatag ang kamot ngadto sa mga Egiptohanon, Ug sa mga Asiriahanon, aron tagbawon sa tinapay.
6Wir haben Ägypten die Hand gereicht und Assur, um genug Brot zu erhalten.
7Ang among mga amahan nanagpakasala, ug wala na; Ug among giantus ang ilang kasal-anan.
7Unsere Väter, die gesündigt haben, sind nicht mehr; wir müssen ihre Schuld tragen.
8Ang mga sulogoon maoy nagahari kanamo: Walay makaluwas kanamo gikan sa ilang kamot.
8Knechte herrschen über uns; niemand befreit uns aus ihrer Hand!
9Makuha namo ang among tinapay uban ang peligro sa among kinabuhi, Tungod sa espada didto sa kamingawan.
9Wir schaffen unsere Nahrung unter Lebensgefahr herbei, weil uns in der Wüste das Schwert bedroht.
10Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.
10Unsere Haut ist schwarz wie ein Ofen, so versengt uns der Hunger.
11Ginalugos nila ang mga babaye didto sa Sion, Ang mga ulay sa ciudad sa Juda.
11Frauen wurden in Zion vergewaltigt, Jungfrauen in den Städten Judas.
12Ang mga principe ginabitay pinaagi sa ilang mga kamot: Ang mga nawong sa mga anciano wala tahura.
12Fürsten wurden durch ihre Hand gehängt, die Person der Alten hat man nicht geachtet.
13Ang mga batan-ong lalake maoy nanagpas-an sa galingan; Ug ang kabataan gipahiumod sa ilalum sa kahoy.
13Jünglinge müssen Mühlsteine tragen und Knaben straucheln unter Bürden von Holz.
14Ang mga anciano namiya sa pultahan, Ang mga batan-ong lalake namiya sa ilang honi.
14Die Ältesten bleiben weg vom Tor, und die Jünglinge lassen ihr Saitenspiel.
15Ang kalipay sa among kasingkasing mihunong na; Ang among sayaw nahimong pagminatay.
15Die Freude unsres Herzens ist dahin, unser Reigen hat sich in Klage verwandelt.
16Ang purongpurong nahulog gikan sa among ulo: Alaut kami kay kami nakasala man!
16Die Krone ist uns vom Haupte gefallen; wehe uns, daß wir gesündigt haben!
17Tungod niini ang among kasingkasing nagakaluya; Tungod niining mga butanga ang among mga mata lubog na.
17Darob ist unser Herz krank geworden, darum sind unsere Augen trübe:
18Tungod sa bukid sa Sion, nga mamingaw: Ang mga milo nagalakaw sa ibabaw niana.
18weil der Berg Zion verwüstet ist; Füchse tummeln sich daselbst.
19Ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ang imong trono nagapadayon gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.
19Du aber, o HERR, bleibst ewiglich, dein Thron besteht für und für!
20Ngano man nga nalimot ka kanamo sa walay katapusan, Ug mibiya kanamo sa hataas kaayong panahon?
20Warum willst du uns für immer vergessen, uns verlassen auf Lebenszeit?
21Pabalika kami nganha kanimo, Oh Jehova, ug kami mamalik; Bag-oha ang among mga adlaw ingon sa kanhing panahon.
21Bringe uns zu dir zurück, o HERR, so kehren wir um; laß es wieder werden wie vor alters!
22Apan giay-ran mo sa tuman kami; Ikaw naligutgut sa hilabihan batok kanamo.
22Oder hast du uns gänzlich verworfen, bist du allzusehr über uns erzürnt?