1Unya si Bildad ang Suhitanhon, mitubag ug miingon:
1Maka jawab Bildad, "Hai Ayub, kapankah kau habis bicara? Diamlah, dan dengarkanlah kini kami mau berkata-kata.
2Hangtud anus-a ang pangayam ninyo sa mga pulong? Palandunga, ug sa human magasulti kita.
2(18:1)
3Ngano bang imong giisip kami nga mga mananap, Ug nahimong mahugaw sa imong mga mata?
3Mengapa kauanggap kami dungu, dan kausamakan kami dengan lembu?
4Ikaw nga tungod sa imong kapungot nagabitas sa imong kaugalingon, Pagabiyaan ba ang kalibutan tungod kanimo? Kun pagabalhinon ba ang bato gikan sa iyang nahamutangan?
4Kemarahanmu hanya menyakiti dirimu. Haruskah untuk kepentinganmu bumi kehilangan penduduknya, dan gunung-gunung dipindahkan dari tempatnya?
5Oo, ang suga sa mga dautan pagapalungon, Ug ang aligato sa iyang kalayo dili modan-ag.
5Pelita orang jahat pasti dipadamkan; apinya tak akan pernah lagi dinyalakan.
6Ang kahayag mongitngit sa sulod sa iyang balong-balong, Ug ang lamparahan sa ibabaw niya pagapalongon.
6Terang dalam kemahnya menjadi pudar; pelita penerangnya tidak lagi bersinar.
7Ang mga lakang sa iyang pagkamakusganon pagatul-iron, Ug ang iyang kaugalingong salabutan magahulog kaniya.
7Langkahnya yang mantap menjadi terhuyung-huyung; rancangannya sendiri menyebabkan ia tersandung.
8Kay pinaagi sa iyang kaugalingong mga tiil nahulog siya sa pukot, Ug siya naglakaw sa mga mata sa pukot.
8Ia berjalan ke dalam jaring, maka tersangkutlah kakinya.
9Usa ka bitik magasakmit kaniya sa iyang tikod, Ug usa ka laang magagapus kaniya.
9Tumitnya terjerat oleh perangkap, sehingga tertangkaplah ia.
10Anaay usa ka balatik nga gitago diha sa yuta alang kaniya, Ug usa ka balag-ong giandam kaniya sa iyang agianan.
10Di tanah, tersembunyi tali jerat; di jalan, terpasang jebak dan pikat.
11May kahadlok makapalisang kaniya sa luyo ug luyo, Ug magagukod kaniya sa iyang mga tikod.
11Orang jahat dikejutkan oleh kengerian dari segala arah; ketakutan mengikutinya langkah demi langkah.
12Ang iyang kusog mahuyang sa kagutom, Ang kadaut ginaandam sa iyang luyo.
12Dahulu ia kuat, kini ia merana; bencana menemaninya di mana-mana.
13Ang mga bahin sa iyang lawas pagatunlon, Oo , ang iyang mga bahin igatulon sa anak nga panganay sa kamatayon.
13Kulitnya dimakan penyakit parah; lengan dan kakinya busuk bernanah.
14Pagalangkaton siya gikan sa balong-balong diin atua ang iyang pagsalig: Ug siya pagadad-on ngadto sa hari sa mga kahadlok.
14Ia direnggut dari kemahnya, tempat ia merasa aman, lalu diseret untuk menghadap kematian.
15Ang butang nga dili iya mahamutang sa iyang balong-balong; Sa iyang pinuy-anan igasabulak ang azufre.
15Kini siapa saja boleh tinggal dalam kemahnya, dan di situ ditaburkan belerang, pembasmi penyakitnya.
16Ang iyang mga gamut sa ilalum magamala, Ug sa ibabaw ang iyang mga sanga mangalaya.
16Akar-akarnya gersang dan berkerut; ranting-rantingnya kering dan kisut.
17Ang iyang handumanan mapala sa ibabaw sa yuta, Ug sa dalan ang iyang ngalan dili mahamutang.
17Ia tak dikenal lagi di dalam maupun di luar kota; tak ada seorang pun yang masih ingat namanya.
18Siya papahawaon gikan sa kahayag ngadto sa kangitngitan, Ug siya igasalikway gikan sa kalibutan.
18Dari terang ia diusir ke dalam kegelapan; dari dunia orang hidup ia dienyahkan.
19Dili siya makabaton ug mga anak, ni mga anak sa iyang mga anak sa taliwala sa iyang katawohan, Ni makabaton usab siya ug kabilin sa iyang ginapuy-an.
19Anak dan keturunan ia tak punya; di kampung halamannya seorang pun tak tersisa.
20Kadtong tanan nga magasunod kaniya manghitingala sa iyang adlaw, Ingon nga kadtong tanan nga nanghiuna nangalisang.
20Mendengar nasibnya penduduk di barat terkejut, sedang penduduk di timur gemetar karena takut.
21Sa pagkamatuod mao kana ang mga pinuy-anan sa mga dili matarung, Ug kini mao ang himutangan niadtong dili moila sa Dios.
21Begitulah nasib orang durhaka, mereka yang tidak mengindahkan Allah."