¹Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.

¹Io sono un uomo che ha veduto l’afflizione sotto la verga del suo furore.

²Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.

²Egli m’ha condotto, m’ha fatto camminare nelle tenebre e non nella luce.

³Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.

³Sì, contro di me di nuovo volge la sua mano tutto il giorno.

⁴Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.

⁴Egli ha consunta la mia carne e la mia pelle, ha fiaccato le mie ossa.

⁵Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.

⁵Ha costituito una cinta contro di me, m’ha circondato d’amarezza e d’affanno.

⁶Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.

⁶M’ha fatto abitare in luoghi tenebrosi, come quelli che son morti da lungo tempo.

⁷Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.

⁷Egli m’ha circondato d’un muro, perché non esca: m’ha caricato di pesanti catene.

⁸Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.

⁸Anche quando grido e chiamo al soccorso, egli chiude l’accesso alla mia preghiera.

⁹Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.

⁹Egli m’ha sbarrato la via di blocchi di pietra, ha sconvolti i miei sentieri.

¹⁰Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.

¹⁰Egli è stato per me come un orso in agguato, come un leone in luoghi nascosti.

¹¹Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.

¹¹Egli m’ha sviato dal mio cammino e m’ha squarciato, m’ha reso desolato.

¹²Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.

¹²Ha teso il suo arco, m’ha preso come mira delle sue frecce.

¹³Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.

¹³M’ha fatto penetrar nelle reni le saette del suo turcasso.

¹⁴Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.

¹⁴Io son diventato lo scherno di tutto il mio popolo, la sua canzone di tutto il giorno.

¹⁵Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.

¹⁵Egli m’ha saziato d’amarezza, m’ha abbeverato d’assenzio.

¹⁶Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.

¹⁶M’ha spezzato i denti con della ghiaia, m’ha affondato nella cenere.

¹⁷Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.

¹⁷Tu hai allontanata l’anima mia dalla pace, io ho dimenticato il benessere.

¹⁸Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.

¹⁸Io ho detto: "E’ sparita la mia fiducia, non ho più speranza nell’Eterno!"

¹⁹Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.

¹⁹Ricordati della mia afflizione, della mia vita raminga, dell’assenzio e dell’amarezza!

²⁰Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.

²⁰L’anima mia se ne ricorda del continuo, e n’è abbattuta dentro di me.

²¹Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.

²¹Questo voglio richiamarmi alla mente, per questo voglio sperare:

²²Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.

²²E’ una grazia dell’Eterno che non siamo stati interamente distrutti; poiché le sue compassioni non sono esaurite;

²³Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.

²³si rinnovano ogni mattina. Grande è la tua fedeltà!

²⁴Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.

²⁴"L’Eterno è la mia parte", dice l’anima mia, "perciò spererò in lui".

²⁵Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.

²⁵L’Eterno è buono per quelli che sperano in lui, per l’anima che lo cerca.

²⁶Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.

²⁶Buona cosa è aspettare in silenzio la salvezza dell’Eterno.

²⁷Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.

²⁷Buona cosa è per l’uomo portare il giogo nella sua giovinezza.

²⁸Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.

²⁸Si segga egli solitario e stia in silenzio quando l’Eterno glielo impone!

²⁹Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.

²⁹Metta la sua bocca nella polvere! forse, v’è ancora speranza.

³⁰Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.

³⁰Porga la guancia a chi lo percuote, si sazi pure di vituperio!

³¹Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.

³¹Poiché il Signore non ripudia in perpetuo;

³²Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.

³²ma, se affligge, ha altresì compassione, secondo la moltitudine delle sue benignità;

³³Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.

³³giacché non è volentieri ch’egli umilia ed affligge i figliuoli degli uomini.

³⁴Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,

³⁴Quand’uno schiaccia sotto i piedi tutti i prigionieri della terra,

³⁵Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,

³⁵quand’uno perverte il diritto d’un uomo nel cospetto dell’Altissimo,

³⁶Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.

³⁶quando si fa torto ad alcuno nella sua causa, il Signore non lo vede egli?

³⁷Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?

³⁷Chi mai dice una cosa che s’avveri, se il Signore non l’ha comandato?

³⁸Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?

³⁸Il male ed il bene non procedon essi dalla bocca dell’Altissimo?

³⁹Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?

³⁹Perché il vivente si rammaricherebbe? Ognuno si rammarichi del proprio peccato!

⁴⁰Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.

⁴⁰Esaminiamo le nostre vie, scrutiamole, e torniamo all’Eterno!

⁴¹Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.

⁴¹Eleviamo insiem con le mani, i nostri cuori a Dio ne’ cieli!

⁴²Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.

⁴²Noi abbiam peccato, siamo stati ribelli, e tu non hai perdonato.

⁴³Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.

⁴³Tu ti sei avvolto nella tua ira, e ci hai inseguiti; tu hai ucciso senza pietà;

⁴⁴Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .

⁴⁴ti sei avvolto in una nuvola, perché la preghiera non potesse passare;

⁴⁵Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.

⁴⁵tu hai fatto di noi delle spazzature, dei rifiuti, in mezzo ai popoli.

⁴⁶Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.

⁴⁶Tutti i nostri nemici aprono larga la bocca contro di noi.

⁴⁷Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.

⁴⁷Ci son toccati il terrore, la fossa, la desolazione e la ruina.

⁴⁸Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.

⁴⁸I miei occhi si sciolgono in rivi d’acqua, a motivo della ruina della figliuola del mio popolo.

⁴⁹Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,

⁴⁹L’occhio mio si scioglie in lacrime, senza posa, senza intermittenza,

⁵⁰Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.

⁵⁰finché dal cielo l’Eterno non guardi e non veda il nostro stato.

⁵¹Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.

⁵¹L’occhio mio m’affanna l’anima a motivo di tutte le figliuole della mia città.

⁵²Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.

⁵²Quelli che mi son nemici senza cagione, m’han dato la caccia come a un uccello.

⁵³Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.

⁵³M’hanno annientato la vita nella fossa, m’han gettato delle pietre addosso.

⁵⁴Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.

⁵⁴Le acque salivano fin sopra al mio capo, io dicevo: "E’ finita per me!"

⁵⁵Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.

⁵⁵Io ho invocato il tuo nome, o Eterno, dal fondo della fossa;

⁵⁶Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.

⁵⁶tu hai udito la mia voce; non nascondere il tuo orecchio al mio sospiro, al mio grido!

⁵⁷Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.

⁵⁷Nel giorno ch’io t’ho invocato ti sei avvicinato; tu hai detto: "Non temere!"

⁵⁸Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.

⁵⁸O Signore, tu hai difesa la causa dell’anima mia, tu hai redento la mia vita.

⁵⁹Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.

⁵⁹O Eterno, tu vedi il torto che m’è fatto, giudica tu la mia causa!

⁶⁰Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.

⁶⁰Tu vedi tutto il loro rancore, tutte le loro macchinazioni contro di me.

⁶¹Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,

⁶¹Tu odi i loro oltraggi, o Eterno, tutte le loro macchinazioni contro di me,

⁶²Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.

⁶²il linguaggio di quelli che si levano contro di me, quello che meditano contro di me tutto il giorno!

⁶³Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.

⁶³Guarda! quando si seggono, quando s’alzano, io sono la loro canzone.

⁶⁴Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.

⁶⁴Tu li retribuirai, o Eterno, secondo l’opera delle loro mani.

⁶⁵Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.

⁶⁵Darai loro induramento di cuore, la tua maledizione.

⁶⁶Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.

⁶⁶Li inseguirai nella tua ira, e li sterminerai di sotto i cieli dell’Eterno.