¹Hinumdumi, Oh Jehova, kong unsay nahitabo kanamo: Sud-onga, ug tan-awa ang among kaulaw.

¹Ricordati, Eterno, di quello che ci è avvenuto! Guarda e vedi il nostro obbrobrio!

²Ang among kabilin nahulog ngadto sa mga dumuloong, Ang among mga balay ngadto sa mga lumalangyaw.

²La nostra eredità è passata a degli stranieri, le nostre case, a degli estranei.

³Kami mga ilo ug walay mga amahan; Ang among mga inahan nangahimong mga balo.

³Noi siam diventati orfani, senza padre, le nostre madri son come vedove.

⁴Kami nag-inum sa among tubig nga binayloan sa salapi; Ang among kahoy ginabaligya na kanamo.

⁴Noi beviamo la nostr’acqua a prezzo di danaro, le nostre legna ci vengono a pagamento.

⁵Ang mga maglulutos kanamo nagaungot sa among mga liog: Kami gikapuyan ug walay pahulay.

⁵Col collo carico noi siamo inseguiti, siamo spossati, non abbiamo requie.

⁶Among gihatag ang kamot ngadto sa mga Egiptohanon, Ug sa mga Asiriahanon, aron tagbawon sa tinapay.

⁶Abbiam teso la mano verso l’Egitto e verso l’Assiria, per saziarci di pane.

⁷Ang among mga amahan nanagpakasala, ug wala na; Ug among giantus ang ilang kasal-anan.

⁷I nostri padri hanno peccato, e non sono più; e noi portiamo la pena delle loro iniquità.

⁸Ang mga sulogoon maoy nagahari kanamo: Walay makaluwas kanamo gikan sa ilang kamot.

⁸Degli schiavi dominano su noi, e non v’è chi ci liberi dalle loro mani.

⁹Makuha namo ang among tinapay uban ang peligro sa among kinabuhi, Tungod sa espada didto sa kamingawan.

⁹Noi raccogliamo il nostro pane col rischio della nostra vita, affrontando la spada del deserto.

¹⁰Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.

¹⁰La nostra pelle brucia come un forno, per l’arsura della fame.

¹¹Ginalugos nila ang mga babaye didto sa Sion, Ang mga ulay sa ciudad sa Juda.

¹¹Essi hanno disonorato le donne in Sion, le vergini nelle città di Giuda.

¹²Ang mga principe ginabitay pinaagi sa ilang mga kamot: Ang mga nawong sa mga anciano wala tahura.

¹²I capi sono stati impiccati dalle loro mani, la persona de’ vecchi non è stata rispettata.

¹³Ang mga batan-ong lalake maoy nanagpas-an sa galingan; Ug ang kabataan gipahiumod sa ilalum sa kahoy.

¹³I giovani han portato le macine, i giovanetti han vacillato sotto il carico delle legna.

¹⁴Ang mga anciano namiya sa pultahan, Ang mga batan-ong lalake namiya sa ilang honi.

¹⁴I vecchi hanno abbandonato la porta, i giovani la musica dei loro strumenti.

¹⁵Ang kalipay sa among kasingkasing mihunong na; Ang among sayaw nahimong pagminatay.

¹⁵La gioia de’ nostri cuori è cessata, le nostre danze son mutate in lutto.

¹⁶Ang purongpurong nahulog gikan sa among ulo: Alaut kami kay kami nakasala man!

¹⁶La corona ci è caduta dal capo; guai a noi, poiché abbiamo peccato!

¹⁷Tungod niini ang among kasingkasing nagakaluya; Tungod niining mga butanga ang among mga mata lubog na.

¹⁷Per questo langue il nostro cuore, per questo s’oscuran gli occhi nostri:

¹⁸Tungod sa bukid sa Sion, nga mamingaw: Ang mga milo nagalakaw sa ibabaw niana.

¹⁸perché il monte di Sion è desolato, e vi passeggian le volpi.

¹⁹Ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ang imong trono nagapadayon gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.

¹⁹Ma tu, o Eterno, regni in perpetuo; il tuo trono sussiste d’età in età.

²⁰Ngano man nga nalimot ka kanamo sa walay katapusan, Ug mibiya kanamo sa hataas kaayong panahon?

²⁰Perché ci dimenticheresti tu in perpetuo, e ci abbandoneresti per un lungo tempo?

²¹Pabalika kami nganha kanimo, Oh Jehova, ug kami mamalik; Bag-oha ang among mga adlaw ingon sa kanhing panahon.

²¹Facci tornare a te, o Eterno, e noi torneremo! Ridonaci de’ giorni come quelli d’un tempo!

²²Apan giay-ran mo sa tuman kami; Ikaw naligutgut sa hilabihan batok kanamo.

²²Ché, ora, tu ci hai veramente reietti, e ti sei grandemente adirato contro di noi!