1Unya ang gingharian sa langit mahasama sa napulo ka mga ulay nga nanagdala sa ilang mga lamparahan, ug nanggula sa pagsugat sa pamanhonon.
1Allora il regno de’ cieli sarà simile a dieci vergini le quali, prese le loro lampade, uscirono a incontrar lo sposo.
2Ug ang lima kanila mga buangbuang, ug ang lima mga maalam.
2Or cinque d’esse erano stolte e cinque avvedute;
3Kay ang mga buangbuang, sa nagdala sa ilang mga lamparahan, wala sila managdala sa lana uban kanila.
3le stolte, nel prendere le loro lampade, non avean preso seco dell’olio;
4Apan ang mga maalam nanagdala sa lana sa ilang mga tibod uban ang ilang mga lamparahan.
4mentre le avvedute, insieme con le loro lampade, avean preso dell’olio ne’ vasi.
5Karon sa nadugay ang pamanhonon, nanagduka silang tanan, ug nangatulog.
5Or tardando lo sposo, tutte divennero sonnacchiose e si addormentarono.
6Apan sa tungang gabii may usa ka singgit: Ania karon, ang pamanhonon nagaanhi! Sugata ninyo siya.
6E sulla mezzanotte si levò un grido: Ecco lo sposo, uscitegli incontro!
7Unya kadtong tanang mga ulay nanagpamangon, ug gihikay nila ang ilang mga lamparahan.
7Allora tutte quelle vergini si destarono e acconciaron le loro lampade.
8Ug ang mga buangbuang nanag-ingon sa mga maalam: Hatagi kami ninyo sa inyong lana, kay nagakapalong ang among mga suga.
8E le stolte dissero alle avvedute: Dateci del vostro olio, perché le nostre lampade si spengono.
9Apan ang mga maalam nanagpanubag nga nagaingon: Tingali, kulangon kami; pangadto hinoon kamo sa mga nagabaligya, ug pamalit kamo alang kaninyo.
9Ma le avvedute risposero: No, che talora non basti per noi e per voi; andate piuttosto da’ venditori e compratevene!
10Ug samtang miadto sila sa pagpalit, miabut ang pamanhonon, ug sila nga mga andam mingsulod uban kaniya sa kasal, ug gisirhan ang pultahan.
10Ma, mentre quelle andavano a comprarne, arrivò lo sposo; e quelle che eran pronte, entraron con lui nella sala delle nozze, e l’uscio fu chiuso.
11Unya nangabut usab ang ubang mga ulay nga nagaingon: Ginoo, Ginoo, ablihi kami.
11All’ultimo vennero anche le altre vergini, dicendo: Signore, Signore, aprici!
12Apan siya mitubag ug nag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, wala ako makaila kaninyo.
12Ma egli, rispondendo, disse: Io vi dico in verità: Non vi conosco.
13Busa managtukaw kamo, kay wala ninyo hibaloi ang adlaw, bisan ang takna nga moanhi ang Anak sa tawo.
13Vegliate dunque, perché non sapete né il giorno né l’ora.
14Kay sama sa usa ka tawo nga moadto sa laing yuta, ginatawag niya ang iyang kaugalingong mga ulipon, ug gitugyan kanila ang iyang bahandi.
14Poiché avverrà come di un uomo il quale, partendo per un viaggio, chiamò i suoi servitori e affidò loro i suoi beni;
15Ug ang usa gihatagan niya lima ka talanton; ang usa, duha; ug ang usa, usa lamang; sa tagsatagsa ingon sa iyang katakus; ug unya miadto siya sa laing yuta.
15e all’uno diede cinque talenti, a un altro due, e a un altro uno; a ciascuno secondo la sua capacità; e partì.
16Gilayon ang nakadawat sa lima ka talanton, milakaw ug gipatigayon niya, ug nakakapin ug laing lima ka talanton.
16Subito, colui che avea ricevuto i cinque talenti andò a farli fruttare, e ne guadagnò altri cinque.
17Sa ingon usab nga pagkaagi ang nakadawat sa duha; nakakapin usab ug duha.
17Parimente, quello de’ due ne guadagnò altri due.
18Apan ang nakadawat sa usa lamang, milakaw, ug sa nagkalot sa yuta, gitagoan niya ang salapi sa iyang agalon.
18Ma colui che ne avea ricevuto uno, andò e, fatta una buca in terra, vi nascose il danaro del suo padrone.
19Sa tapus ang usa ka hataas nga panahon, miabut ang agalon niadtong mga ulipon, ug siya nakighusay kanila.
19Or dopo molto tempo, ecco il padrone di que’ servitori a fare i conti con loro.
20Ug sa miduol ang nakadawat sa lima ka talanton, ug nagdala sa lain nga lima ka talanton, nagaingon: Ginoo, lima ka talanton ang gitugyan mo kanako; tan-awa! ako nakakapin ug lima pa ka laing mga talanton.
20E colui che avea ricevuto i cinque talenti, venne e presentò altri cinque talenti, dicendo: Signore, tu m’affidasti cinque talenti; ecco, ne ho guadagnati altri cinque.
21Ang iyang agalon miingon kaniya: Maayong pagkabuhat ulipon nga maayo ug matinumanon: sa diyutay matinumanon ikaw, sa daghan nga butang ikaw pagapiyalan ko. Sumulod ka sa kalipayan sa imong agalon.
21E il suo padrone gli disse: Va bene, buono e fedel servitore; sei stato fedele in poca cosa, ti costituirò sopra molte cose; entra nella gioia del tuo Signore.
22Ug sa miduol usab ang nakadawat ug duha ka talanton, nag-ingon: Ginoo, duha ka talanton ang gitugyan mo kanako; tan-awa, ako nakakapin ug laing duha ka talanton.
22Poi, presentatosi anche quello de’ due talenti, disse: Signore, tu m’affidasti due talenti; ecco, ne ho guadagnati altri due.
23Ang iyang agalon nag-ingon kaniya: Maayong pagkabuhat, ulipon nga maayo ug matinumanon, sa diyutay matinumanon ikaw, sa daghan ikaw pagapiyalan ko. Sumulod ka sa kalipayan sa imong agalon.
23Il suo padrone gli disse: Va bene, buono e fedel servitore; sei stato fedele in poca cosa, ti costituirò sopra molte cose; entra nella gioia del tuo Signore.
24Ug sa miduol usab ang nakadawat sa usa ka talanton, nag-ingon: Ginoo, nanghibalo ako nga ikaw tawo nga matig-a, nga nagaani ikaw sa wala mo hipugsi, ug nagatigum ikaw sa wala mo masabulaki;
24Poi, accostatosi anche quello che avea ricevuto un talento solo, disse: Signore, io sapevo che tu sei uomo duro, che mieti dove non hai seminato, e raccogli dove non hai sparso;
25Ug sa nahadlok ako, milakaw ako, ug gitagoan ko ang imong talanton sa yuta. Tan-awa, ania ang imo!
25ebbi paura, e andai a nascondere il tuo talento sotterra; eccoti il tuo.
26Sa mitubag ang iyang agalon, miingon kaniya: Dautan ug tapulan nga ulipon, hingbaloan mo nga ako nagaani sa wala ko hipugasi, ug nagatigum ako sa wala ko hisabulaki:
26E il suo padrone, rispondendo, gli disse: Servo malvagio ed infingardo, tu sapevi ch’io mieto dove non ho seminato e raccolgo dove non ho sparso;
27Busa kinahanglan mo unta itugyan ang akong salapi sa mga tinugyanan sa banco; ug ako, sa akong pag-abut, modawat sa ako nga may tubo.
27dovevi dunque portare il mio danaro dai banchieri; e al mio ritorno, avrei ritirato il mio con interesse.
28Busa kuhaa ninyo ang talanton kaniya, ug ihatag sa adunay napulo ka talanton.
28Toglietegli dunque il talento, e datelo a colui che ha i dieci talenti.
29Kay ang tanan kadtong adunay iya, pagahatagan, ug magabaton siya sa kadagaya; apan ang walay iya, bisan pa ang iya pagakuhaon kaniya.
29Poiché a chiunque ha sarà dato, ed egli sovrabbonderà; ma a chi non ha sarà tolto anche quello che ha.
30Ug ang ulipon nga walay pulos, isalibay ninyo siya sa kangitngitan sa gawas. Didto mao unya ang paghilak, ug ang pagkagut sa mga ngipon.
30E quel servitore disutile, gettatelo nelle tenebre di fuori. Ivi sarà il pianto e lo stridor dei denti.
31Apan kong moanhi ang Anak sa tawo sa iyang himaya, ug ang tanang mga manolonda uban kaniya, unya magalingkod siya sa lingkoranan nga harianon sa iyang himaya.
31Or quando il Figliuol dell’uomo sarà venuto nella sua gloria, avendo seco tutti gli angeli, allora sederà sul trono della sua gloria.
32Ug pagatigumon sa atubangan niya ang tanang mga nasud; ug iyang pagabulagbulagon sila, ingon sa magbalantay sa kahayupan nga nagabulag sa mga carnero ug sa mga kanding.
32E tutte le genti saranno radunate dinanzi a lui; ed egli separerà gli uni dagli altri, come il pastore separa le pecore dai capri;
33Ug igabutang n iya ang mga carnero sa iyang too, ug ang mga kanding sa wala.
33e metterà le pecore alla sua destra e i capri alla sinistra.
34Unya ang Hari magaingon sa mga nahatoo kaniya: Umari kamo mga binulahan sa akong Amahan, panunda ninyo ang gingharian nga gitagana alang kaninyo sukad pa sa pagkatukod sa kalibutan.
34Allora il Re dirà a quelli della sua destra: Venite, voi, i benedetti del Padre mio; eredate il regno che v’è stato preparato sin dalla fondazione del mondo.
35Kay ako gigutom, ug gipakaon ako ninyo; giuhaw ako, ug gipainum ako ninyo; nagdumuloong ako, ug gidawat ako ninyo;
35Perché ebbi fame, e mi deste da mangiare; ebbi sete, e mi deste da bere; fui forestiere, e m’accoglieste;
36Hubo ako, ug inyo akong gipabistihan; masakiton ako, ug giduaw ako ninyo; nabilanggo ako, ug mianhi kamo kanako.
36fui ignudo, e mi rivestiste; fui infermo, e mi visitaste; fui in prigione, e veniste a trovarmi.
37Unya ang mga matarung magatubag sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, ug gipakaon ka namo? Kun, giuhaw, ug gipainum ka namo?
37Allora i giusti gli risponderanno: Signore, quando mai t’abbiam veduto aver fame e t’abbiam dato da mangiare? o aver sete e t’abbiam dato da bere?
38Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga dumuloong, ug gidawat ka namo? kun hubo, ug gipabistihan ka namo?
38Quando mai t’abbiam veduto forestiere e t’abbiamo accolto? o ignudo e t’abbiam rivestito?
39Ug anus-a ikaw namo hikit-i nga masakiton, kun sa bilanggoan, ug miadto kami kanimo?
39Quando mai t’abbiam veduto infermo o in prigione e siam venuti a trovarti?
40Ug ang Hari magatubag ug magaingon kanila: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga gihimo ninyo kini sa usa niining akong mga igsoon nga mga labing gagmay, kanako gibuhat ninyo.
40E il Re, rispondendo, dirà loro: In verità vi dico che in quanto l’avete fatto ad uno di questi miei minimi fratelli, l’avete fatto a me.
41Unya magaingon usab sa mga nahawala: Pahalayo kamo kanako, mga dautan, ngadto sa kalayo nga walay katapusan nga ginatagana alang sa yawa ug sa mga manolonda niya!
41Allora dirà anche a coloro della sinistra: Andate via da me, maledetti, nel fuoco eterno, preparato pel diavolo e per i suoi angeli!
42Kay gigutom ako, ug wala ninyo ako pakan-a; giuhaw ako, ug wala ninyo ako paimna;
42Perché ebbi fame e non mi deste da mangiare; ebbi sete e non mi deste da bere;
43Nagdumuloong ako, ug wala ninyo ako pagdawata; hubo ako, ug wala ninyo ako pabistihi; masakiton ako, ug sa bilanggoan, ug wala kamo managduaw kanako.
43fui forestiere e non m’accoglieste; ignudo, e non mi rivestiste; infermo ed in prigione, e non mi visitaste.
44Unya mangatubag usab sila sa pag-ingon: Ginoo, anus-a ikaw namo hikit-i nga gigutom, kun giuhaw, kun dumuloong, kun hubo, kun masakiton, kun sa bilanggoan, ug wala kami mag-alagad kanimo?
44Allora anche questi gli risponderanno, dicendo: Signore, quando t’abbiam veduto aver fame, o sete, o esser forestiero, o ignudo, o infermo, o in prigione, e non t’abbiamo assistito?
45Unya siya magatubag kanila sa pag-ingon: Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga sa pagkaagi nga wala ninyo pagbuhata sa usa niining mga labing gagmay, wala usab ninyo pagbuhata kanako.
45Allora risponderà loro, dicendo: In verità vi dico che in quanto non l’avete fatto ad uno di questi minimi, non l’avete fatto neppure a me.
46Ug kini sila mangadto sa silot nga walay katapusan, apan ang mga matarung ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.
46E questi se ne andranno a punizione eterna; ma i giusti a vita eterna.