Cebuano

Italian: Riveduta Bible (1927)

Revelation

14

1Ug nakita ko, ug ania karon, ang Cordero nga nagatindog sa ibabaw sa bukid nga Sion, ug uban kaniya ang usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nga nagabaton sa iyang ngalan, ug sa ngalan sa iyang Amahan, nga gisulat sa ilang mga agtang.
1Poi vidi, ed ecco l’Agnello che stava in piè sul monte Sion, e con lui erano centoquaranta quattoromila persone che aveano il suo nome e il nome di suo Padre scritto sulle loro fronti.
2Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, ingon sa hinaganas sa daghang mga tubig, ug ingon sa tingog sa usa ka makusog nga dalugdog; ug ang tingog nga nadungog ko ingon sa mga mangangalpa nga nagakablit sa ilang mga alpa.
2E udii una voce dal cielo come rumore di molte acque e come rumore di gran tuono; e la voce che udii era come il suono prodotto da arpisti che suonano le loro arpe.
3Ug nanag-awit sila daw ingon sa usa ka bag-ong awit sa atubangan sa trono, ug sa atubangan sa upat sa mga binuhat nga buhi, ug sa mga anciano; ug walay bisan kinsa nga arang makatoon sa awit, gawas sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo nga mga tinubos gikan sa yuta.
3E cantavano un cantico nuovo davanti al trono e davanti alle quattro creature viventi ed agli anziani; e nessuno poteva imparare il cantico se non quei centoquaranta quattromila, i quali sono stati riscattati dalla terra.
4Kini sila mao ang mga wala mabulingi sa mga babaye; kay mga ulay sila. Kini sila mao ang mga naganunot sa Cordero, bisan asa siya paingon. Kini sila mao ang mga tinubos gikan sa taliwala sa mga tawo, nga mga inunahang mga bunga alang sa Dios ug alang sa Cordero.
4Essi son quelli che non si sono contaminati con donne, poiché son vergini. Essi son quelli che seguono l’Agnello dovunque vada. Essi sono stati riscattati di fra gli uomini per esser primizie a Dio ed all’Agnello.
5Ug walay limbong nga hingkaplagan sa ilang mga baba, kay wala silay buling.
5E nella bocca loro non è stata trovata menzogna: sono irreprensibili.
6Ug nakita ko ang lain na usab nga manolonda, nga nagalupad sa kinatung-an sa langit, nga may Maayong Balita nga walay katapusan sa pagmantala kanila nga mga nagapuyo sa yuta, ug sa tanan nga nasud, ug banay, ug sinultihan, ug katawohan;
6Poi vidi un altro angelo che volava in mezzo al cielo, recante l’evangelo eterno per annunziarlo a quelli che abitano sulla terra, e ad ogni nazione e tribù e lingua e popolo;
7Ug siya nagaingon sa hataas nga tingog: Kahadlokan ninyo ang Dios, ug ihatag ninyo kaniya ang himaya; kay miabut na ang takna sa iyang paghukom; ug simbahon ninyo ang nagbuhat sa langit ug sa yuta ug sa dagat ug sa mga tuburan sa mga tubig.
7e diceva con gran voce: Temete Iddio e dategli gloria poiché l’ora del suo giudizio è venuta; e adorate Colui che ha fatto il cielo e la terra e il mare e le fonti delle acque.
8Ug misunod ang lain na usab nga manolonda, nga ikaduha, nga nagaingon: Nahulog na, nahulog na ang dakung Babilonia; kay gipainum niya ang tanang mga katawohan sa vino sa kaisug sa iyang pagpakighilawas.
8Poi un altro, un secondo angelo, seguì dicendo: Caduta, caduta è Babilonia la grande, che ha fatto bere a tutte le nazioni del vino dell’ira della sua fornicazione.
9Ug may laing manolonda, ang ikatolo, misunod kanila nga nagaingon sa hataas nga tingog: Kong kinsa ang nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug nagadawat sa timaan sa iyang agtang kun sa iyang kamot,
9E un altro, un terzo angelo, tenne dietro a quelli, dicendo con gran voce: Se qualcuno adora la bestia e la sua immagine e ne prende il marchio sulla fronte o sulla mano,
10Siya magainum usab sa vino sa kaisug sa Dios, nga gitagay sa walay simbug sa copa sa iyang kaligutgut, ug pagapaantuson siya sa kalayo ug azufre sa atubangan sa mga manolonda nga balaan, ug sa atubangan sa Cordero:
10beverà anch’egli del vino dell’ira di Dio, mesciuto puro nel calice della sua ira: e sarà tormentato con fuoco e zolfo nel cospetto dei santi angeli e nel cospetto dell’Agnello.
11Ug ang aso sa ilang pag-antus nagautbo ngadto sa mga katuigan nga walay katapusan; ug sila walay kapahulayan sa adlaw ug sa gabii, sila nga nagasimba sa mananap nga mapintas ug sa iyang larawan, ug bisan kinsa nga modawat sa timaan sa iyang ngalan.
11E il fumo del loro tormento sale ne’ secoli dei secoli; e non hanno requie né giorno né notte quelli che adorano la bestia e la sua immagine e chiunque prende il marchio del suo nome.
12Ania ang pagpailub sa mga balaan, sila nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa kang Jesus nga pagtoo.
12Qui è la costanza dei santi che osservano i comandamenti di Dio e la fede in Gesù.
13Ug nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit, nga nagaingon: Isulat mo: Mga bulahan ang mga nangamatay nga sukad karon mangamatay diha sa Ginoo: oo, nagaingon ang Espiritu, aron managpahulay sila gikan sa ilang mga buhat; kay ang ilang mga buhat naganunot uban kanila.
13E udii una voce dal cielo che diceva: Scrivi: Beati i morti che da ora innanzi muoiono nel Signore. Sì, dice lo Spirito, essendo che si riposano dalle loro fatiche, poiché le loro opere li seguono.
14Ug nakita ko, ug ania karon, ang usa ka panganod nga maputi; ug sa ibabaw sa panganod nagalingkod ang sama sa Anak sa tawo nga may usa ka purongpurong nga bulawan sa iyang ulo, ug usa ka galab nga mahait diha sa iyang kamot.
14E vidi ed ecco una nuvola bianca; e sulla nuvola assiso uno simile a un figliuol d’uomo, che avea sul capo una corona d’oro, e in mano una falce tagliente.
15Ug may laing manolonda nga minggula sa templo, nga nagasinggit sa hataas nga tingog niadtong nagalingkod sa ibabaw sa panganod: Ipadala mo ang imong galab, ug maggalab ka; kay miabut na ang takna sa pag-ani; kay ang alanihon sa yuta hinog na.
15E un altro angelo uscì dal tempio, gridando con gran voce a colui che sedeva sulla nuvola: Metti mano alla tua falce, e mieti; poiché l’ora di mietere giunta, perché la mèsse della terra è ben matura.
16Ug siya nga nagalingkod sa ibabaw sa panganod, misalibay sa yuta sa iyang galab, ug gigalaban ang yuta.
16E colui che sedeva sulla nuvola lanciò la sua falce sulla terra e la terra fu mietuta.
17Ug may laing manolonda nga minggula sa templo nga didto sa langit, nga siya usab may usa ka galab nga mahait.
17E un altro angelo uscì dal tempio che è nel cielo, avendo anch’egli una falce tagliente.
18Ug may laing manolonda nga minggula sa halaran, siya nga may pagbulot-an sa kalayo, ug nagasinggit sa dakung tingog niadtong may mahait nga galab, nga nagaingon: Ipadala mo ang imong galab nga mahait, ug pamutlon mo ang mga bulig sa parras sa yuta; kay hinog na kaayo ang iyang mga parras.
18E un altro angelo, che avea potestà sul fuoco, uscì dall’altare, e gridò con gran voce a quello che avea la falce tagliente, dicendo: Metti mano alla tua falce tagliente, e vendemmia i grappoli della vigna della terra, perché le sue uve sono mature.
19Ug gisalibay sa manolonda ang iyang galab ngadto sa yuta, ug gipamupo niya ang mga parras sa yuta, ug gisalibay kini ngadto sa dakung pug-anan sa kaligutgut sa Dios.
19E l’angelo lanciò la sua falce sulla terra e vendemmiò la vigna della terra e gettò le uve nel gran tino dell’ira di Dio.
20Ug ang pug-anan gigiukan didto sa gawas sa lungsod, ug miggula ang dugo sa pug-anan hangtud sa mga busal sa kabayo sa totolo ka gatus ug kaluhaan ka kilometro.
20E il tino fu calcato fuori della città, e dal tino uscì del sangue che giungeva sino ai freni dei cavalli, per una distesa di milleseicento stadi.