¹Ug sa paghubad niya sa ikapito ka patik, nahilum ang langit sa may tunga sa takna.

¹E quando l’Agnello ebbe aperto il settimo suggello, si fece silenzio nel cielo per circa lo spazio di mezz’ora.

²Ug nakita ko ang pito ka mga manolonda nga nagatindog sa atubangan sa Dios; ug gihatagan sila sa pito ka mga budyong.

²E io vidi i sette angeli che stanno in piè davanti a Dio, e furon date loro sette trombe.

³Ug miabut ang lain nga manolonda, nga mitindog sa atubangan sa halaran, nga may usa ka inciensario nga bulawan; ug gihatagan siya sa daghang incienso, aron iyang idugang paghalad sa mga pag-ampo sa tanang mga balaan sa halaran nga bulawan, nga anaa sa atubangan sa trono.

³E un altro angelo venne e si fermò presso l’altare, avendo un turibolo d’oro; e gli furon dati molti profumi affinché li unisse alle preghiere di tutti i santi sull’altare d’oro che era davanti al trono.

⁴Ug ang aso sa incienso nagautbo gikan sa kamot sa manolonda, sa atubangan sa Dios, uban sa mga pag-ampo sa mga balaan.

⁴E il fumo dei profumi, unendosi alle preghiere dei santi, salì dalla mano dell’angelo al cospetto di Dio.

⁵Ug gikuha sa manolonda ang inciensario, ug gipuno niya sa kalayo sa halaran, ug gisalibay niya sa yuta; ug misunod ang mga dalugdug, ug mga tingog, ug mga kilat, ug usa ka linog.

⁵Poi l’angelo prese il turibolo e l’empì del fuoco dell’altare e lo gettò sulla terra; e ne seguirono tuoni e voci e lampi e un terremoto.

⁶Ug ang pito ka mga manolonda nga may pito ka mga budyong, nanag-andam sa ilang kaugalingon sa pagbudyong.

⁶E i sette angeli che avean le sette trombe si prepararono a sonare.

⁷Ug ang nahauna mibudyong, ug nangabut ang ulan nga yelo, ug kalayo nga sinaktan sa dugo, ug kini gipanalibay sa yuta; ug nasunog ang ikatolo ka bahin sa yuta; ug nangasunog ang ikatolo ka bahin sa kakahoyan; ug ang tanang balili nga lunhaw nangasunog.

⁷E il primo sonò, e vi fu grandine e fuoco, mescolati con sangue, che furon gettati sulla terra; e la terza parte della terra fu arsa, e la terza parte degli alberi fu arsa, ed ogni erba verde fu arsa.

⁸Ug mibudyong ang ikaduha ka manolonda, ug ingon sa usa ka dakung bukid nga nagadilaab sa kalayo gitukmod sa dagat: ug ang ikatolo ka bahin sa dagat nahimong dugo.

⁸Poi sonò il secondo angelo, e una massa simile ad una gran montagna ardente fu gettata nel mare; e la terza parte del mare divenne sangue,

⁹Ug nangamatay ang ikatolo ka bahin sa mga binuhat nga anaa sa dagat; ug nangaguba ang ikatolo ka bahin sa mga sakayan.

⁹e la terza parte delle creature viventi che erano nel mare morì, e la terza parte delle navi perì.

¹⁰Ug mibudyong ang ikatolo ka manolonda; ug nahulog gikan sa langit ang usa ka dakung bitoon, nga nagadilaab ingon sa usa ka solo, ug kini nahulog sa ikatolo ka bahin sa mga suba, ug sa mga tuburan sa mga tubig.

¹⁰Poi sonò il terzo angelo, e cadde dal cielo una grande stella, ardente come una torcia; e cadde sulla terza parte dei fiumi e sulle fonti delle acque.

¹¹Ug ang ngalan sa bitoon mao ang Ajenjo, ug ang ikatolo ka bahin sa mga tubig nahimong ajenjo, ug daghanang mga tawo ang nangamatay tungod sa mga tubig, kay kini nahimong mapait.

¹¹Il nome della stella è Assenzio; e la terza parte delle acque divenne assenzio; e molti uomini morirono a cagione di quelle acque, perché eran divenute amare.

¹²Ug mibudyong ang ikaupat ka manolonda: ug gidagpas ang ikatolo ka bahin sa adlaw, ug ang ikatolo ka bahin sa bulan, ug ang ikatolo ka bahin sa mga bitoon; aron nga mongitngit ang ikatolo ka bahin, ug nga dili maghayag ang ikatolo ka bahin sa adlaw, ug ingon usab ang sa gabii.

¹²Poi sonò il quarto angelo, e la terza parte del sole fu colpita e la terza parte della luna e la terza parte delle stelle affinché la loro terza parte si oscurasse e il giorno non risplendesse per la sua terza parte e lo stesso avvenisse della notte.

¹³Ug nakita ko, ug nadungog ko ang usa ka agila nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagaingon sa hataas nga tingog: Alaut, alaut, alaut, ang mga pumoluyo sa yuta, tungod sa uban nga mga tingog sa mga budyong sa totolo ka manolonda nga magabudyong!

¹³E guardai e udii un’aquila che volava in mezzo al cielo e diceva con gran voce: Guai, guai, guai a quelli che abitano sulla terra, a cagione degli altri suoni di tromba dei tre angeli che debbono ancora sonare