¹Ug sa paggula niya sa templo, miingon kaniya ang usa sa iyang mga tinon-an: Magtutudlo, tan-awa kong unsang mga batoha, ug unsang mga balaya.

¹Og da han gikk ut av templet, sa en av hans disipler til ham: Mester! se, hvilke stener og hvilke bygninger!

²Ug si Jesus miingon kaniya: Nakita mo ba kining mga balayng dagku? Walay igabilin nga usa ka bato sa ibabaw sa usa nga dili pagatumpagon.

²Og Jesus sa til ham: Ser du disse store bygninger? Det skal ikke levnes sten på sten som ikke skal brytes ned.

³Ug sa nagalingkod siya sa bukid sa mga Olivo, sa atbang sa templo, nanagpangutana kaniya sa tago si Pedro, ug si Jacobo, ug si Juan, ug si Andres:

³Og da han satt på Oljeberget rett imot templet, spurte Peter og Jakob og Johannes og Andreas ham i enrum:

⁴Tug-ani kami, anus-a kining mga butanga mahitabo? Ug unsay ilhanan kong kini ngatanan magakatuman na?

⁴Si oss: Når skal dette skje? og hvad er tegnet når alt dette skal fullbyrdes?

⁵Ug si Jesus misugod sa pag-ingon kanila: Magmatngon kamo nga dili kamo pagapasalaagon ni bisan kinsa.

⁵Jesus tok til orde og sa til dem: Se til at ikke nogen fører eder vill!

⁶Daghan ang moanhi sa akong ngalan sa pag-ingon: Ako mao si Cristo, ug magapasalaag sa daghanan.

⁶For mange skal komme i mitt navn og si: Det er mig; og de skal føre mange vill.

⁷Ug kong kamo makadungog mahi-tungod sa mga gubat, ug mga dungog-dungog sa gubat, dili kamo mangalisang, kay kinahanglan kini magakahatabo, apan dili pa mao ang katapusan.

⁷Men når I hører krig og rykter om krig, da la eder ikke skremme! for det må så skje, men enden er ikke enda.

⁸Kay motindog ang nasud batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian, ug may mga linog sa nagakalainlaing mga dapit, ug may mga gutom. Kining mga butanga maoy sinugdan sa mga kasakit.

⁸For folk skal reise sig mot folk, og rike mot rike; det skal være jordskjelv både her og der; det skal være hunger og oprør. Dette er begynnelsen til veene.

⁹Apan magmatngon kamo sa inyong kaugalingon, kay igatugyan kamo sa mga hukmanan, ug sa mga sinagoga pagahampakon kamo, ug pagadad-on sa atubangan sa mga punoan, ug mga hari, tungod kanako, alang sa pagmatuod ngadto kanila.

⁹Men ta eder i vare! De skal overgi eder til domstolene, og I skal hudstrykes i synagoger og stilles for landshøvdinger og konger for min skyld, til vidnesbyrd for dem.

¹⁰Ug kinahanglan igawali una ang Maayong Balita sa tanang mga nasud.

¹⁰Og først må evangeliet forkynnes for alle folkeslag.

¹¹Ug kong kamo ilang pagadad-on sa hukmanan ug igatugyan, dili kamo magkaguol nga daan sa inyong igasulti, kondili ang igahatag kaninyo niadtong taknaa, kana mao ang igasulti ninyo; kay dili kamo mao ang magsulti kondili ang Espiritu Santo.

¹¹Og når de fører eder frem og overgir eder, da vær ikke forut bekymret for hvad I skal tale! men det som gis eder i samme stund, det skal I tale; for det er ikke I som taler, men den Hellige Ånd.

¹²Ug managtinugyanay sa kamatayon ang igsoon sa igsoon, ug ang amahan sa iyang anak; ug ang mga anak motindog batok sa mga ginikanan, ug magapapatay kanila.

¹²Og bror skal overgi bror til døden, og en far sitt barn, og barn skal reise sig mot foreldre og volde deres død.

¹³Ug pagadumtan kamo sa tanang mga tawo tungod sa akong ngalan; apan ang makalahutay hangtud sa katapusan, kini mamaluwas.

¹³Og I skal hates av alle for mitt navns skyld; men den som holder ut inntil enden, han skal bli frelst.

¹⁴Apan kong makita ninyo ang pag-dumot sa pagkalaglag nga magatindog sa dapit diin dili niya angay pagatindogan (sabton kini sa magbabasa), nan sila nga anaa sa Judea kinahanglan mokalagiw ngadto sa kabukiran.

¹⁴Men når I ser ødeleggelsens vederstyggelighet stå der hvor den ikke bør - den som leser det, han se til å skjønne det! - da må de som er i Judea, fly til fjells,

¹⁵Ug ang atua sa atop kinahanglan dili manaug, bisan magsulod sa pagkuha bisan unsa gikan sa iyang balay;

¹⁵og den som er på taket, ikke stige ned i huset og ikke gå inn for å hente noget fra sitt hus,

¹⁶Ug ang atua sa kapatagan dili na magbalik sa pagkuha sa iyang kupo.

¹⁶og den som er ute på marken, ikke vende tilbake for å hente sin kappe.

¹⁷Apan, alaut ang mga nagamabdos, ug ang mga nagapasuso niadtong mga adlawa.

¹⁷Ve de fruktsommelige og dem som gir die, i de dager!

¹⁸Ug manag-ampo kamo nga kini dili mahitabo sa tingtugnaw.

¹⁸Men bed at det ikke må skje om vinteren!

¹⁹Kay niadtong mga adlawa may kagul-anan nga wala pay sama kaniya nga nahitabo sukad sa pagtukod sa kalibutan nga gibuhat sa Dios hangtud karon, ug dili gayud mahitabo.

¹⁹for i de dager skal det være så stor en trengsel som ikke har vært inntil nu fra skapningens begynnelse, fra den tid da Gud skapte verden, og som heller ikke skal bli.

²⁰Ug gawas kong ang Ginoo naga-pahamubo sa mga adlaw, wala untay unod nga maluwas; apan tungod sa mga pinili nga iyang gipili, iyang gipahamubo ang mga adlaw.

²⁰Og dersom ikke Herren forkortet de dager, da blev intet kjød frelst; men for de utvalgtes skyld, for deres skyld som han har utvalgt, har han forkortet de dager.

²¹Ug unya kong may tawo nga moingon kaninyo: Tan-awa ninyo, dinhi ania si Cristo! Kun tan-awa ninyo, atua didto! Dili kamo managpanoo.

²¹Og om nogen da sier til eder: Se, her er Messias, eller: Se der - da skal I ikke tro det.

²²Kay may motindog mga bakakong Cristo ug mga bakakong manalagna, ug magapakita ug mga ilhanan ug mga kahibulongan, aron ilang mapasalaag, kong mahimo, ang mga pinili.

²²For falske messiaser og falske profeter skal opstå og gjøre tegn og under for å føre de utvalgte vill, om det var mulig.

²³Apan magmatngon kamo, ania karon, ginaingon ko nga daan kaninyo ang tanang mga butang.

²³Men ta I eder i vare! Jeg har sagt eder alt forut.

²⁴Apan niadtong mga adlawa, sa tapus kadto nga kagul-anan, ang adlaw magangitngit, ug ang bulan dili magahatag sa iyang kahayag;

²⁴Men i de dager, efter den trengsel, skal solen bli formørket og månen ikke gi sitt skinn,

²⁵Ang mga bitoon mangahulog gikan sa langit, ug ang mga kagamhanan nga atua sa mga langit, mangagubut.

²⁵og stjernene skal falle ned fra himmelen, og himmelens krefter skal rokkes.

²⁶Ug unya hikit-an nila ang Anak sa tawo, nga moanhi sa mga panganod, nga adunay dakung gahum ug himaya.

²⁶Og da skal de se Menneskesønnen komme i skyene med megen kraft og herlighet.

²⁷Ug unya pagasugoon niya ang mga manolonda, ug pagatigumon ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, sukad sa tumoy sa yuta hangtud sa tumoy sa langit.

²⁷Og da skal han sende ut englene og samle sine utvalgte fra de fire verdenshjørner, fra jordens ende til himmelens ende.

²⁸Karon sa higuera managtoon kamo sa iyang sambingay; sa panahon nga ang iyang sanga manalingsing na ug magapabuklad sa iyang mga dahon, hingbaloan ninyo nga haduol na ang ting-init.

²⁸Lær en lignelse av fikentreet: Så snart det kommer saft i dets grener, og dets blader springer ut, da vet I at sommeren er nær;

²⁹Ingon usab kamo niana, kong hikit-an ninyo nga nagakahatabo kining mga butanga, sabta ninyo, nga siya anaa haduol sa mga ganghaan.

²⁹således skal også I, når I ser dette skje, vite at han er nær for døren.

³⁰Sa pagkamatuod nagaingon ako kaninyo, nga dili moagi kining kaliwatana, hangtud nga mahatabo ngatanan kining mga butanga.

³⁰Sannelig sier jeg eder: Denne slekt skal ingenlunde forgå før alt dette skjer.

³¹Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili mahanaw.

³¹Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal ingenlunde forgå.

³²Apan nahatungod niadtong adlawa ug taknaa, walay kinsa nga nanghibalo, bisan pa ang mga manolonda sa langit, bisan ang Anak, kondili ang Amahan.

³²Men hin dag eller time vet ingen, ikke engang englene i himmelen, ikke engang Sønnen, men alene min Fader.

³³Magmatngon kamo, managtukaw, ug manag-ampo; kay wala ninyo hibaloi kong anus-a ang panahon.

³³Ta eder i vare, våk! For I vet ikke når tiden er.

³⁴Sama kini sa usa ka tawo nga milangyaw sa laing yuta, nga sa tapus niya ibilin ang iyang balay, ug sa nakahatag siya ug pagbulot-an sa iyang mga ulipon, tagsatagsa kanila sa iyang buluhaton, nagsugo usab siya sa magbabantay sa pultahan nga magtukaw.

³⁴Likesom en mann som drog utenlands og forlot sitt hus og overgav sine tjenere styret, enhver sin gjerning, og bød dørvokteren at han skulde våke,

³⁵Busa managtukaw kamo, kay wala kamo manghibalo kong anus-a moanhi ang agalon sa balay, kong sa hapon kun sa tungang-gabii, kun sa pagpanugaok sa manok, kun sa pagkabuntag na ba.

³⁵således skal I våke - for I vet ikke når husets herre kommer, enten det blir om aftenen eller ved midnatt eller ved hanegal eller om morgenen -

³⁶Tingali unya kong sa pag-abut niya sa kalit hingkaplagan kamo nga mangatulog.

³⁶forat han ikke skal finne eder sovende, når han kommer uforvarende.

³⁷Ug ang ginaingon ko kaninyo, sa tanan ginaingon ko: Managtukaw kamo.

³⁷Men det jeg sier til eder, det sier jeg til alle: Våk!