1Manig-ingon kamo kanako, maingon nga ako usab nanig-ingon kang Cristo.
1Varen I mina efterföljare, såsom jag är Kristi.
2Karon nagadayeg ako kaninyo, mga igsoon, nga sa tanang mga butang ginahinumduman ako ninyo, ug ginabatonan ninyo ang mga pagtolon-an ingon sa gitugyan ko kini kaninyo.
2Jag prisar eder för det att I i alla stycken haven mig i minne och hållen fast vid mina lärdomar, såsom de äro eder givna av mig.
3Apan buot ko nga hibaloan ninyo, nga ang ulo sa tagsatagsa ka lalake mao si Cristo; ug ang ulo sa babaye mao ang lalake; ug ang ulo ni Cristo mao ang Dios.
3Men jag vill att I skolen inse detta, att Kristus är envar mans huvud, och att mannen är kvinnans huvud, och att Gud är Kristi huvud.
4Ang tagsatagsa ka lalake nga magaampo kun magatagna, nga may pandong sa iyang ulo, nagapakaulaw sa iyang ulo.
4Var och en man som har sitt huvud betäckt, när han beder eller profeterar, han vanärar sitt huvud.
5Apan ang tagsatagsa ka babaye nga magaampo kun magatagna, nga wala magpandong sa iyang ulo, nagapakaulaw sa iyang ulo; kay ingon sa gialotan siya.
5Men var kvinna som beder eller profeterar med ohöljt huvud, hon vanärar sitt huvud, ty det är då alldeles som om hon hade sitt hår avrakat.
6Kay kong ang babaye dili magpandong magpagunting usab siya; apan kong ikaulaw sa babaye nga magpagunting siya, kun inalotan siya, magpandong siya.
6Om en kvinna icke vill hölja sig, så kan hon lika väl låta skära av sitt hår; men eftersom det är en skam för en kvinna att låta skära av sitt hår eller att låta raka av det, så må hon hölja sig.
7Kay, sa pagkamatuod, ang lalake dili angay magpandong sa iyang ulo, kay dagway ug himaya siya sa Dios; apan ang babaye, mao ang himaya sa lalake.
7En man är icke pliktig att hölja sitt huvud, eftersom han är Guds avbild och återspeglar hans härlighet, då kvinnan däremot återspeglar mannens härlighet.
8Kay ang lalake wala magagikan sa babaye, kondili ang babaye sa lalake.
8Ty mannen är icke av kvinnan, utan kvinnan av mannen.
9Kay ang lalake wala pagbuhata alang sa babaye, kondili ang babaye alang sa lalake.
9Icke heller skapades mannen för kvinnans skull, utan kvinnan för mannens skull.
10Tungod niining hinungdan ang babaye kinahanglan nga may timaan sa pagbulot-an diha sa iyang ulo, tungod sa mga manolonda.
10Därför bör kvinnan på sitt huvud hava en »makt», för änglarnas skull.
11Bisan pa niini, walay babaye nga gawas sa lalake, ni ang lalake gawas sa babaye, diha sa Ginoo.
11Dock är det i Herren så, att varken kvinnan är till utan mannen, eller mannen utan kvinnan.
12Kay maingon nga ang babaye gikan sa lalake, ingon man usab ang lalake pinaagi sa babaye; apan ang tanang mga butang gikan sa Dios.
12Ty såsom kvinnan är av mannen, så är ock mannen genom kvinnan; men alltsammans är av Gud. --
13Maghukom kamo diha sa inyong kaugalingon: Angay ba nga mag-ampo sa Dios ang babaye nga walay pandong?
13Dömen själva: höves det en kvinnan att ohöljd bedja till Gud?
14Ang mao usab nga kinaiya wala ba magatudlo kaninyo, nga kong ang lalake may buhok nga hataas kini maoy usa ka kaulawan kaniya?
14Lär icke själva naturen eder att det länder en man till vanheder, om han har långt hår,
15Apan kong ang babaye may buhok nga hataas, kana usa ka himaya kaniya; kay ang buhok gihatag kaniya ingon nga igpapandong.
15men att det länder en kvinna till ära, om hon har långt hår? Håret är ju henne givet såsom slöja.
16Apan kong ang uban daw makiglalis, wala kita nianang batasana, bisan ang mga iglesia sa Dios.
16Om nu likväl någon vill vara genstridig, så mån han veta att vi för vår del icke hava en sådan sedvänja, ej heller andra Guds församlingar.
17Apan sa nagahatag ako kaninyo niini nga sugo, wala ako magdayeg kaninyo, kay nagatigum kamo dili aron molabi ang kaayo, kondili aron mosamut ang kadautan.
17Detta bjuder jag eder nu. Men vad jag icke kan prisa är att I kommen tillsammans, icke till förbättring, utan till försämring.
18Kay una sa tanan, sa magakatigum kamo sa iglesia, hingdunggan ko nga may pagkabahinbahin kaninyo; ug sa usa ka bahin motoo ako niini.
18Ty först och främst hör jag sägas att vid edra församlingsmöten söndringar yppa sig bland eder. Och till en del tror jag att så är.
19Kay aduna usab gayud ing mga herejia diha kaninyo, aron ang mga gipakaayo kaninyo magpadayag sa inyong taliwala.
19Ty partier måste ju finnas bland eder, för att det skall bliva uppenbart vilka bland eder som hålla provet.
20Busa sa pagtigum ninyo dili mahimo ang pagkaon sa panihapon sa Ginoo:
20När I alltså kommen tillsammans med varandra, kan ingen Herrens måltid hållas;
21Kay sa inyong pagpangaon ang tagsatagsa nagakuha ug una sa uban sa iyang kaugalingong panihapon; ug ang usa gigutom pa, apan ang uban hubog na.
21ty vid måltiden tager var och en i förväg själv den mat han har medfört, och så får den ene hungra, medan den andre får för mycket.
22Unsa? wala ba kamoy mga balay sa pagkaon ug sa pag-inum? Kun gitamay ba ninyo ang iglesia sa Dios, ug ginapakaulawan ninyo ang mga walay ila? Unsay igaingon ko kaninyo? Pagadayegon ko ba kamo? Niini, dili ako magdayeg kaninyo.
22Haven I då icke edra hem, där I kunnen äta ock dricka? Eller är det så, att I förakten Guds församling och viljen komma dem att blygas, som intet hava? Vad skall jag då säga till eder? Skall jag prisa eder? Nej, i detta stycke prisar jag eder icke.
23Kay gidawat ko gikan sa Ginoo ang gihatag ko usab kaninyo: nga ang Ginoong Jesus, sa gabii nga gitugyan siya, mikuha ug tinapay;
23Ty jag har från Herren undfått detta, som jag ock har meddelat eder: I den natt då Herren Jesus blev förrådd tog han ett bröd
24Ug sa nakapasalamat siya, gitipiktipik niya, ug miingon: Kumuha kamo, kumaon kamo; kini mao ang akong lawas, nga ginatipiktipik tungod kaninyo; buhaton ninyo kini sa handumanan nako.
24och tackade Gud och bröt det och sade: »Detta är min lekamen, som varder utgiven för eder. Gören detta till min åminnelse.»
25Sa mao usab nga paagi, mikuha siya sa copa, sa human ang panihapon, nga miingon: Kini nga copa mao ang bag-o nga tugon sa akong dugo: buhaton ninyo kini, sa tanan nga pag-inum ninyo niini, sa handumanan nako.
25Sammalunda tog han ock kalken, efter måltiden, och sade: »Denna kalk är det nya förbundet, i mitt blod. Så ofta I dricken den, så gören detta till min åminnelse.»
26Kay sa gihapon nga mokaon kamo niining tinapay, ug moinum niining copa, ang kamatayon sa Ginoo ginamantala ninyo hangtud nga moanhi siya.
26Ty så ofta I äten detta bröd och dricken kalken, förkunnen I Herrens död, till dess att han kommer.
27Busa, bisan kinsa nga mokaon niining tinapay, kun moinum niining copa sa Ginoo, sa paagi nga dili takus, magamalapason sa lawas ug sa dugo sa Ginoo.
27Den som nu på ett ovärdigt sätt äter detta bröd eller dricker Herrens kalk, han försyndar sig på Herrens lekamen och blod.
28Apan ang tagsatagsa magsusi sa iyang kaugalingon, ug sa ingon niana mokaon siya sa tinapay, ug moinum sa copa.
28Pröve då människan sig själv, och äte så av brödet och dricke av kalken.
29Kay ang mokaon ug moinum nga dili-takus, nagakaon ug nagainum sa hukom sa iyang kaugalingon, kong wala niya paggahina ang lawas sa Ginoo.
29Ty den som äter och dricker, utan att göra åtskillnad mellan Herrens lekamen och annan spis, han äter och dricker en dom över sig.
30Tungod niini nga hinungdan, daghan kaninyo ang mga mahuyang ug mga masakiton, ug dili diyutay ang mga nagakatulog.
30Därför finnas ock bland eder många som äro svaga och sjuka, och ganska många äro avsomnade.
31Apan kong nagasusi pa kita sa atong kaugalingon, dili kita unta mahukman.
31Om vi ginge till doms med oss själva, så bleve vi icke dömda.
32Apan kong mahukman kita, pagasilotan kita sa Ginoo, aron kita dili mahinukman sa silot uban sa kalibutan.
32Men då vi nu bliva dömda, så är detta en Herrens tuktan, som drabbar oss, för att vi icke skola bliva fördömda tillika med världen.
33Busa, mga igsoon ko, kong kamo managkatigum sa pagkaon, maghinulatay ang usa ug usa kaninyo.
33Alltså, mina bröder, när I kommen tillsammans för att hålla måltid, så vänten på varandra.
34Kong ang uban adunay kagutom, kumaon siya didto sa iyang balay: aron ang inyong panagkatigum dili ngadto sa paghukom. Ang nahabilin sa mga pangutana, pagahusayon ko kong moabut ako.
34Om någon är hungrig, då må han äta hemma, så att eder sammankomst icke bliver eder till en dom. Om det övriga skall jag förordna, när jag kommer.