Cebuano

Svenska 1917

Job

9

1Unya si Job mitubag ug miingon:
1Därefter tog Job till orda och sade:
2Sa pagkamatuod ako nasayud nga kini mao man: Apan unsaon sa tawo aron mamatarung sa atubangan sa Dios?
2Ja, förvisso vet jag att så är; huru skulle en människa kunna hava rätt mot Gud?
3Kong siya buot magpakiglalis kaniya, Siya dili makatubag kaniya bisan makausa sa usa ka libo.
3Vill han gå till rätta med henne, så kan hon ej svara honom på en sak bland tusen.
4Siya manggialamon sa kasingkasing ug makagagahum sa kusog: Kinsa ang nagpagahi sa iyang kasingkasing batok kaniya, ug nga nagmauswagon?
4Han som är så vis i förstånd och så väldig i kraft, vem kan trotsa honom och dock slippa undan;
5Kaniya nga magabalhin sa mga kabukiran, ug sila wala managpanghibalo niana, Sa diha nga sa iyang kapungot siya magalungkab kanila;
5honom som oförtänkt flyttar bort berg och omstörtar dem i sin vrede;
6Nga magauyog sa kalibutan gikan sa iyang himutangan, Ug ang mga haligi niana magakurog;
6honom som kommer jorden att vackla från sin plats, och dess pelare bäva därvid;
7Nga magasugo sa adlaw, ug kini dili mosilang, Ug magatak-om sa mga kabitoonan;
7honom som befaller solen, så går hon icke upp, och som sätter stjärnorna under försegling;
8Nga mao lamang ang magabuklad sa kalangitan, Ug magatamak sa ibabaw sa kabaluran sa dagat;
8honom som helt allena spänner ut himmelen och skrider fram över havets toppar;
9Nga maoy nagbuhat sa Oso, ug sa Orion, ug sa mga Pleyadas, Ug sa mga tagoanan sa habagatan;
9honom som har gjort Karlavagnen och Orion, Sjustjärnorna och söderns Stjärngemak;
10Nga nagabuhat sa mga butang nga dili matukib, Oo, mga butang katingalahan nga dili maisip.
10honom som gör stora och outrannsakliga ting och under, flera än någon kan räkna?
11Ania karon, siya milabay kanako, ug wala ko siya makita: Siya mipadayon usab, apan wala ko himatngoni.
11Se, han far förbi mig, innan jag hinner att se det, han drager framom mig, förrän jag bliver honom varse.
12Ania karon, siya nagasakmit sa tulokbonon , kinsa ang makapugong kaniya? Kinsa ang moingon kaniya: Unsa ang imong gibuhat?
12Se, han griper sitt rov; vem kan hindra honom? Vem kan säga till honom: »Vad gör du?»
13Dili kuhaon sa Dios ang iyang kasuko, Ang magatabang kang Rahab nanagyukbo sa ilalum niya.
13Gud, han ryggar icke sin vrede; för honom har Rahabs följe måst böja sig;
14Daw unsa ka diyutay ang akong igatubag kaniya, Ug pagpili sa akong mga igsusulti aron sa pakigpulong uban kaniya?
14huru skulle jag då våga svara honom, välja ut ord till att tala med honom?
15Nga kaniya, bisan ako matarung pa unta, apan dili ako motubag; Adto ako magpakilooy sa akong maghuhukom.
15Nej, om jag än hade rätt, tordes jag dock ej svara; jag finge anropa min motpart om misskund.
16Kong ako nagtawag pa unta, ug kanako siya mitubag, Apan dili pa gayud ako motoo nga siya sa akong tingog nagpatalinghug.
16Och om han än svarade mig på mitt rop, så kunde jag ej tro att han lyssnade till min röst.
17Kay gipukan ako niya sa usa ka unos, Ug sa walay hinungdan ang mga samad gidaghan.
17Ty med storm hemsöker han mig och slår mig med sår på sår, utan sak.
18Dili ako niya tugotan sa pagginhawa, Apan gipuno niya ako sa kapaitan.
18Han unnar mig icke att hämta andan; nej, med bedrövelser mättar han mig.
19Kong kita magasulti bahin sa kusog, ania karon, siya makagagahum! Kong sa katarungan: Kinsa, ang magapatawag kanako?
19Gäller det försteg i kraft: »Välan, jag är redo!», gäller det rätt: »Vem ställer mig till ansvar?»
20Bisan kong ako matarung pa, ang akong kaugalingong baba magahukom kanako: Bisan kong ako hingpit pa, kana magapadayag nga ako dautan.
20Ja, hade jag än rätt, så dömde min mun mig skyldig; vore jag än ostrafflig, så läte han mig synas vrång.
21Ako hingpit; ako wala magtagad sa akong kaugalingon; Gibiay-biay ko ang akong kinabuhi
21Men ostrafflig är jag! Jag aktar ej mitt liv, jag frågar icke efter, om jag får leva.
22Natingub ang tanan; busa ako nagaingon: Siya naglaglag sa maayo ug sa dautan.
22Det må gå som det vill, nu vare det sagt: han förgör den ostrafflige jämte den ogudaktige.
23Kong ang hampak magalaglag sa kalit, Siya mobiay-biay sa paghusay sa mga walay sala.
23Om en landsplåga kommer med plötslig död, så bespottar han de oskyldigas förtvivlan.
24Ang kalibutan gitugyan ngadto sa kamot sa mga dautan; Siya nagatabon sa mga nawong sa mga maghuhukom niini: Kong ugaling dili mao siya, kinsa man diay kana?
24Jorden är given i de ogudaktigas hand, och täckelse sätter han för dess domares ögon. Är det ej han som gör det, vem är det då?
25Ang akong mga adlaw karon labi pang matulin kay sa usa ka sinugo nga nagadala sa mga sulat: Sila nagadalagan, walay kaayohan nga ilang makita.
25Min dagar hasta undan snabbare än någon löpare, de fly bort utan att hava sett någon lycka;
26Sila nangagi ingon sa mga sakayang matulin; Ingon sa agila nga magasakdap sa dalagiton.
26de ila åstad såsom en farkost av rör, såsom en örn, när han störtar sig ned på sitt byte.
27Kong moingon ako: Kuhaon ko sa akong panumduman ang akong kaguol, Ang masulob-on ko nga panagway ako nga isalikway, ug magsadya;
27Om jag än besluter att förgäta mitt bekymmer, att låta min sorgsenhet fara och göra mig glad,
28Ako nahadlok sa tanan ko nga mga kasub-anan, Ako nasayud nga dili mo ako pagailhong walay sala.
28Så måste jag dock bäva för alla mina kval; jag vet ju att du icke skall döma mig fri.
29Ako pagahukman; Ngano man diay nga ako manlimbasog sa walay kapuslanan?
29Nej, såsom skyldig måste jag stå där; varför skulle jag då göra mig fåfäng möda?
30Kong ako sa akong kaugalingon magahugas sa tubig sa nieve, Ug ayohon gayud paghinlo ang akong mga kamot;
30Om jag än tvår mig i snö och renar mina händer i lutsalt,
31Apan ikaw magaunlod kanako sa kalapukan, Ug ang akong kaugalingon nga mga bisti makapaluod kanako.
31så skall du dock sänka mig ned i pölen, så att mina kläder måste vämjas vid mig.
32Kay siya dili tawo ingon kanako, aron ako motubag kaniya, Aron nga kanako siya mokuyog sa hukmanan.
32Ty han är ej min like, så att jag vågar svara honom, ej en sådan, att vi kunna gå till doms med varandra;
33Walay maghuhusay sa taliwala namo, Nga arang makapahamutang sa iyang kamot sa ibabaw namong duha.
33ingen skiljeman finnes mellan oss, ingen som har myndighet över oss båda.
34Ipakuha gikan kanako ang iyang baras, Ug ayaw ako pahadloka sa iyang pagkamakalilisang:
34Må han blott vända av från mig sitt ris, och må fruktan för honom ej förskräcka mig;
35Unya ako mosulti, ug kaniya dili mahadlok: Kay dili ako ingon niana sa akong kaugalingon.
35då skall jag tala utan att rädas för honom, ty jag vet med min själv att jag icke är en sådan.