Cebuano

Svenska 1917

Psalms

64

1Patalinghugi ang akong tingog, Oh Dios, sa akong pangamuyo: Bantayi ang akong kinabuhi gikan sa kahadlok sa kaaway.
1För sångmästaren; en psalm av David.
2Tagoa ako gikan sa tambag nga tinago sa mga mamumuhat sa kadautan, Gikan sa kagubot sa mga mamumuhat sa kasal-anan;
2Hör, o Gud, min röst, när jag klagar, bevara mitt liv, ty fienden förskräcker mig.
3Nga nagbaid sa ilang dila sama sa usa ka espada, Ug nagtion sa ilang mga pana, bisan sa mga pulong nga mapait,
3Fördölj mig för de ondas hemliga råd, för ogärningsmännens larmande hop;
4Aron makapana sila sa mga hingpit diha sa awa-aw nga mga dapit: Sa kalit sila mopana kaniya, ug sila dili mahadlok.
4ty de vässa sina tungor likasom svärd, med bittra ord lägga de an såsom med pilar,
5Nanagdasig sila sa ilang kaugalingon sa usa ka dautan nga tuyo; Nanagsabut sila sa pagbutang ug mga lit-ag sa tago; Ug sila moingon: Kinsa man ang makakita kanila?
5för att i lönndom skjuta den ostrafflige; plötsligt skjuta de på honom, utan försyn.
6Nanagpangita sila sa mga kadautan; Nakatuman kami, sila nanag-ingon , sa usa ka masingkamoton nga pagsusi: Ug ang hunahuna sa sulod, ug ang kasingkasing sa tagsatagsa halalum.
6De befästa sig i sitt onda uppsåt, de orda om huru de skola lägga ut snaror; de säga: »Vem skulle se oss?»
7Apan ang Dios magapana kanila; Sa usa ka udyong gilayon pagasamaran sila.
7De tänka ut onda anslag: »Nu äro vi redo med det råd vi hava uttänkt!» Ja, djupa äro männens tankar och hjärtan.
8Sa ingon niini, sila mahisukamod, ang ilang kaugalingong dila mobatok kanila: Ang tanan nga makakita kanila magalingo-lingo sa ulo.
8Då skjuter Gud dem; plötsligt sårar dem hans pil.
9Ug ang tanang mga tawo mangahadlok; Ug sila magamantala sa buhat sa Dios, Ug sa pagkamanggialamon magapalandong sila sa iyang buhat.
9De bringas på fall och få straff för sina tungors skull; var och en som ser dem rister huvudet.
10Magakalipay ang mga matarung diha kang Jehova, ug modangup diha kaniya; Ug magahimaya ang tanang mga matul-id sa kasingkasing.
10Och alla människor varda förskräckta; de förkunna vad Gud har gjort och förstå hans verk.
11Den rättfärdige skall glädja sig i HERREN och taga sin tillflykt till honom, och alla rättsinniga skola berömma sig.