¹Umari kamo, manag-awit kita alang kang Jehova; Himoon nato ang usa ka malipayong hugyaw alang sa bato sa atong kaluwasan.

¹Kommen, låtom oss höja glädjerop till HERREN, jubel till vår frälsnings klippa.

²Mangadto kita sa atubangan sa iyang presencia uban ang pagpasalamat; Himoon ta ang usa ka malipayong hugyaw alang kaniya uban ang mga alawiton sa mga salmo.

²Låtom oss träda fram för hans ansikte med tacksägelse och höja jubel till honom med lovsånger.

³Kay si Jehova mao ang Dios nga daku, Ug Hari nga daku ibabaw sa tanang mga dios.

³Ty HERREN är en stor Gud, en stor konung över alla gudar.

⁴Sa iyang kamot anaa ang mga kahiladman sa yuta; Ang mga kahitas-an sa kabukiran iya man usab.

⁴Han har jordens djup i sin hand, och bergens höjder äro hans;

⁵Iya usab ang dagat, ug siya ang nagbuhat niini; Ug sa iyang kamot giumol niya ang yuta nga mamala.

⁵hans är havet, ty han har gjort det, och hans händer hava danat det torra.

⁶Umari kamo, simbahon nato ug yukboan ta siya ; Managluhod kita sa atubangan ni Jehova nga atong Magbubuhat:

⁶Kommen, låtom oss tillbedja och nedfalla, låtom oss knäböja för HERREN, vår skapare.

⁷Kay siya mao ang atong Dios, Ug kita mao ang katawohan sa iyang sibsibanan, ug mga carnero sa iyang kamot. Niining adlawa, Oh magpatalinghug lamang unta kamo sa iyang tingog!

⁷Ty han är vår Gud, och vi äro det folk som han har till sin hjord, vi äro får som stå under hans vård.

⁸Ayaw pagahia ang inyong kasing-kasing, ingon didto sa Meriba, Ingon sa adlaw sa pagtintal didto sa kamingawan;

⁸O att I villen i dag höra hans röst! Förhärden icke edra hjärtan såsom i Meriba, såsom på Massas dag i öknen,

⁹Sa diha nga nanagtintal kanako ang inyong mga amahan. Nakasulay sila kanako, ug nakita nila ang akong buhat.

⁹där edra fäder frestade mig, där de prövade mig, fastän de hade sett mina verk.

¹⁰Kap-atan ka tuig nga naguol ako niadtong kaliwatana, Ug miingon: Mao kini ang katawohan nga nangasayup sa ilang kasingkasing, Ug sila wala mahibalo sa akong mga dalan:

¹⁰I fyrtio år var det släktet mig till leda, och jag sade: »De äro ett folk som far vilse med sitt hjärta, och de vilja icke veta av mina vägar.»

¹¹Busa sa akong kaligutgut nanumpa ako, Nga sila dili makasulod sa akong kapahulayan.

¹¹Så svor jag då i min vrede: »De skola icke komma in i min vila.»