1Napokon otvori Job usta i prokle dan svoj;
1¶ I muri i tenei ka puaki te mangai o Hopa, a ka kanga e ia tona ra.
2poče svoju besjedu i reče:
2Na ka oho a Hopa, ka mea,
3"O, ne bilo dana kad sam se rodio i noći što javi: 'Začeo se dječak!'
3Kia ngaro te ra i whanau ai ahau, te po i korerotia ai, He tamaroa kei roto i te kopu.
4U crnu tminu dan taj nek se prometne! S visina se njega Bog ne spominjao, svjetlost sunčeva ne svijetlila mu više!
4Waiho taua ra mo te pouri; kaua e tirohia iho e te Atua i runga; kaua hoki e whitingia e te marama.
5Mrak i sjena smrtna o nj se otimali, posvema ga tmina gusta prekrila, pomrčine dnevne stravom ga morile!
5Kia poke ia i te pouri, i te atarangi hoki o te mate; kia tauria iho e te kapua; kia whakawehia ano hoki e te whakapouritanga o te ra.
6O, da bi ga tama svega presvojila, nek' se ne dodaje danima godine, nek' ne ulazi u brojenje mjeseci!
6Na ko taua po, kia mau pu i te pouri kerekere: kei honoa ki nga ra o te tau; kei huihuia atu ina taua nga marama.
7A noć ona bila žalosna dovijeka, ne čulo se u njoj radosno klicanje!
7Nana, kia mokemoke taua po, kaua te reo koa e uru ki roto.
8Prokleli je oni štono dan proklinju i Levijatana probudit' su kadri!
8Kia kanga hoki e te hunga kanga i te ra, e te hunga mohio ki te whakaara rewiatana.
9Pomrčale zvijezde njezina svanuća, zaludu se ona vidjelu nadala, i zorinih vjeđa ne gledala nigda!
9Kia pouri nga whetu o tona kakarauritanga; kia tatari ki te marama, a kahore noa iho; kei kite hoki i te takiritanga ata.
10Što mi od utrobe ne zatvori vrata da sakrije muku od mojih očiju!
10Mona kihai i tutaki i nga tatau o te kopu o toku whaea, kihai i huna i te mauiui kei kitea e ahau.
11Što nisam mrtav od krila materina, što ne izdahnuh izlazeć' iz utrobe?
11¶ He aha ahau te mate ai i te kopu? He aha te hemo ai i toku putanga mai i te kopu?
12Čemu su me dva koljena prihvatila i dojke dvije da me nejaka podoje?
12He aha i rite wawe ai nga turi moku, me nga u hei ngote maku?
13U miru bih vječnom počivao sada, spavao bih, pokoj svoj bih uživao
13Me i pena, kua ata takoto ahau, te ai he whakaohooho, moe ana ahau: katahi ahau ka whai okiokinga,
14s kraljevima i savjetnicima zemlje koji su sebi pogradili grobnice,
14I roto i nga kingi, i nga kaiwhakatakoto whakaaro o te whenua i hanga nei i nga wahi mokemoke mo ratou,
15ili s knezovima, zlatom bogatima, što su kuće svoje srebrom napunili.
15I roto ranei i nga rangatira whai koura, o ratou nei whare ki tonu i te hiriwa:
16Ne bih bio - k'o nedonošče zakopano, k'o novorođenče što svjetla ne vidje.
16Kua kahore noa iho ranei, kua pera me te materoto e ngaro nei, me nga kohungahunga kahore nei e kite i te marama.
17Zlikovci se više ne obijeste ondje, iznemogli tamo nalaze počinka.
17Mutu ake i reira te whakararuraru a te hunga kino; okioki ana i reira te hunga kua mauiui nga uaua.
18Sužnjeve na miru tamo ostavljaju: ne slušaju više poviku stražara.
18Ata noho ana nga herehere i reira, te rongo i te reo o te kaitukino.
19Malen ondje leži zajedno s velikim, rob je slobodan od gospodara svoga.
19Kei reira te iti, te rahi, kahore hoki he rangatira o te pononga.
20Čemu darovati svjetlo nesretniku i život ljudima zagorčene duše
20¶ He aha te marama i homai ai ki te tangata kei roto nei i te mate? te ora ki te tangata kua kawa te wairua?
21koji smrt ištu, a ona ne dolazi, i kao za blagom za njome kopaju?
21E koingo nei ki te mate, heoi kahore noa iho; e keri ana kia taea ia, nui atu i te keri i nga taonga huna.
22Grobnom bi se humku oni radovali, klicali od sreće kad bi grob svoj našli.
22Hari pu ratou, koa ana, ina kitea te urupa.
23Što će to čovjeku kom je put sakriven, koga je Bog sa svih strana zapriječio?
23He aha ano te marama i homai ai ki te tangata kua huna nei tona ara, kua oti nei te tutakitaki mai e te Atua?
24Zato videć' hranu, uzdahnuti moram, k'o voda se moji razlijevaju krici.
24Kiano hoki ahau i kai, kua tae mai taku mapu: ano he wai oku hamama e ringihia ana.
25Obistinjuje se moje strahovanje, snalazi me, evo, čega god se bojah.
25No te mea kua tae mai ki ahau te mea whakawehi e wehi nei ahau; ko taku e pawera nei kua pa ki ahau.
26Pokoja ni mira meni više nema, u mukama mojim nikad mi počinka."
26Kahore oku humarie, kahore oku ata noho, ehara i te mea e okioki ana; na kua puta te raruraru.