1Bildan iz Šuaha progovori tad i reče:
1¶ Na ka whakautu a Pirirara Huhi, ka mea,
2"Dokad ćeš jošte govoriti tako, dokle će ti riječ kao vihor biti?
2Kia pehea ake te roa o tau korero i enei mea? Kia pehea ake te roa o nga kupu a tou mangai e rite ai ki te hau kaha?
3TÓa zar može Bog pravo pogaziti, može li pravdu izvrnut' Svesilni?
3E whakaparori ke ranei te Atua i te whakawa? E whakaparori ke ranei te Kaha Rawa i te tika?
4Ako mu djeca tvoja sagriješiše, preda ih zato bezakonju njinu.
4Ki te mea i hara au tamariki ki a ia, a kua maka atu ratou e ia hei utu mo to ratou he;
5Al' ako Boga potražiš iskreno i od Svesilnog milost ti izmoliš;
5Ki te rapu wawe koe i to Atua, a ka inoi ki te Kaha Rawa;
6ako li budeš čist i neporočan, odsad će svagda on nad tobom bdjeti i obnovit će kuću pravedniku.
6Ki te mea he ma koe, he tika, ina, ka ara ake ia ki a koe aianei, ka manaakitia ano e ia te nohoanga o tou tika.
7Bit će malena tvoja sreća prošla prema budućoj što te očekuje.
7Ahakoa i iti tou timatanga, e nui noa atu tou whakamutunga.
8No pitaj samo prošle naraštaje, na mudrost pređa njihovih pripazi.
8¶ Tena ra, ui atu ki to mua whakatupuranga; anga atu hoki ki te mea kua rapua e o ratou matua.
9Od jučer mi smo i ništa ne znamo, poput sjene su na zemlji nam dani.
9Nonanahi nei hoki tatou, kahore hoki e mohio; he atarangi nei hoki o tatou ra i runga i te whenua;
10Oni će te poučit' i reći ti, iz srca će svog izvući besjede:
10E kore ranei ratou e whakaako i a koe, e korero ki a koe, e puaki mai ranei he kupu i o ratou ngakau?
11'Izvan močvare zar će rogoz nići? Zar će bez vode trstika narasti?
11E tupu ranei te wiwi i te mea kahore he repo? E nui ranei te raupo ki te kahore he wai?
12Zeleni se sva, al' i nekošena usahne prije svake druge trave.
12I te mea he kaiota tonu, a kihai i tapahia, kua maroke i mua ake i nga otaota katoa.
13To je kob svakog tko Boga zaboravi; tako propada nada bezbožnika:
13Ka pera ano nga ara o te hunga katoa e wareware ana ki te Atua, a ka riro ki te kore ta te tangata whakaponokore i tumanako ai.
14Nit je tanana njegovo uzdanje, a ufanje mu kuća paukova.
14Ka motuhia atu tana i whakamanawa atu ai, ko te whare hoki o te pungawerewere hei tumanakohanga mona.
15Nasloni li se, ona mu se ljulja, prihvati li se, ona mu se ruši.
15Ka okioki atu ia ki tona whare; heoi e kore e tu: u tonu tana pupuri atu, otiia e kore e mau.
16Zeleni se i sav na suncu buja, vrt su mu cio mladice prerasle.
16E matomato ana i te mea kahore nei te ra, a e wana ana ona peka i tana kari.
17Svojim korijenjem krš je isprepleo te život crpe iz živa kamena.
17Kapi tonu te puranga i ona pakiaka, e kitea ana e ia te wahi kamaka.
18A kad ga s mjesta njegova istrgnu, ono ga niječe: 'Nikada te ne vidjeh!'
18Ki te whakamotitia iho ia i tona wahi, ka whakakahore taua wahi ki a ia, ka mea, Kahore ahau i kite i a koe.
19I evo gdje na putu sada trune dok drugo bilje već niče iz zemlje.
19Nana, ko te hari tenei o tona ara, a ka tupu ake etahi atu i roto i te puehu.
20Ne, Bog neće odbacit' neporočne, niti će rukom poduprijet' opake.
20¶ Nana, e kore te Atua e whakakahore ki te tangata tika, e kore ano e puritia e ia te ringa o nga tangata kino.
21Smijeh će ti opet ispuniti usta, s usana će odjeknuti klicanje.
21Tera ano tou mangaika whakakiia e ia ki te kata, ou ngutu ki te hamama.
22Dušmane će ti odjenut' sramota i šatora će nestat' zlikovačkog.'"
22He whakama te kakahu mo te hunga e kino ana ki a koe, a ka kahore noa iho te tapenakara o te hunga kino.