¹Zašto se bune narodi, zašto puci ludosti snuju?

¹¶ He aha ka nana ai nga tauiwi, ka whakaaro horihori ai nga iwi?

²Ustaju kraljevi zemaljski, knezovi se rotÄe protiv Jahve i Pomazanika njegova:

²Whakatika mai ana nga kingi o te whenua, runanga tahi ana nga ariki, ki te whawhai ki a Ihowa, ki tana tangata hoki i whakawahi ai; me te ki ano,

³"Skršimo okove njihove i jaram njihov zbacimo!"

³Kia motumotuhia e tatou a raua here, kia akiritia a raua taura i a tatou.

⁴Smije se onaj što na nebu stoluje, Gospod im se podruguje.

⁴Ko ia kei te rangi e noho ana, ka kata ia: ka whakahi te Ariki ki a ratou.

⁵Tad im veli u svom gnjevu, žestinom ih on zbunjuje:

⁵Na ka korero ia ki a ratou me te riri ano: ka tino weriweri hoki, ka whakahorere i a ratou,

⁶"TÓa ja kralja svog postavih nad Sionom, svojom svetom gorom."

⁶Ahakoa ra ka whakawahia e ahau taku kingi ki runga ki taku maunga tapu, ki Hiona.

⁷Obznanjujem odluku Jahvinu: Gospodin mi reče: "Ti si sin moj, danas te rodih.

⁷¶ Maku e whakapuaki te kupu, kua mea a Ihowa ki ahau, Ko koe taku tama, nonaianei koe i whakatupuria ai e ahau.

⁸Zatraži samo, i dat ću ti puke u baštinu, i u posjed krajeve zemaljske.

⁸Inoi ki ahau, a ka hoatu e ahau ki a koe nga tauiwi hei kainga mou, me nga topito o te whenua hei nohoanga tupu mou.

⁹Vladat ćeš njima palicom gvozdenÄom i razbit ih kao sud lončarski."

⁹Ka wawahi koe i a ratou ki te whiu rino, mongamonga noa ratou i a koe, ano he oko na te kaihanga rihi.

¹⁰Opametite se sada, vi kraljevi, Urazumite se, suci zemaljski.

¹⁰¶ Na kia mahara ra, e nga kingi: kia akona, e nga kaiwhakawa o te whenua.

¹¹Služite Jahvi sa strahom, s trepetom se pokorite njemu,

¹¹Mahi atu ki a Ihowa i runga i te wehi, kia hari me te wiri.

¹²da se ne razgnjevi te ne propadnete na putu, kad uskoro plane srdžba njegova. Blago svima koji se njemu utječu!

¹²Kihia te tama kei riri ia, a ka mate koutou i te ara, ka hohoro tonu hoki te mura o tona riri. Ka hari katoa te hunga e whakawhirinaki ana ki a ia.